In de spreektaal kennen wij woorden als spiritualiteit, integriteit en seksualiteit; in de laatste lettergreep eindigen zij allemaal met dezelfde klank. Net als puberteit peutertijd ons confronteren met een veranderend tijdsbeeld en zo laat zien dat tijd geen lineair proces is wat bestaat uit verleden, heden en toekomst. In dit artikel werpen we ons licht op de puberteit die ook wel de gevoelspuberteit wordt genoemd vanwege het leren omgaan met de kunst van begeerten, het teder zijn.

De warme gevoelsstroom rijpt in elk mens vanaf het 14e levensjaar en een puber kan meestal pas in de fase rond de 15/16 jaar een verbinding met de ander maken en kiezen of die verbinding er moet zijn tot in de seksualiteit. De eerste stap is sympathie die kan leiden tot echte verliefdheid naar begrip en dan pas die tot liefde. Elke stap die wordt overgeslagen, maakt een relatie armer en problematischer.

Doorbraak van taboes

Het onderwerp seks komt vaak terloops het gezin binnen. Kijk eens terug naar jouw puberteitsfase, hoe kwam seksualiteit jouw leven binnen en met welke woorden werd het kunstwerk waar je samen van kunt genieten jouw leven binnen. Hier raken we het lerende, zonder dat je lijf volwassen is en vaak zonder dat je van binnen volwassen genoeg bent om de ander lief te hebben.

Zo’n dertig jaar geleden werden de eerste taboes rondom seksualiteit doorbroken. Freud werd alom geprezen en de Victoriaanse preutsheid was doorschouwd als één grote neurose. Het verhaal van Narcissus, die verliefd werd op zijn spiegelbeeld vindt in deze uitleg haar oorsprong. De psychologische term narcisme is van zijn naam afgeleid. In de tijd die volgde werden woorden als verkering, verloving en trouwen naar de cultuur der oubolligheid verwezen.  De allerlaatste taboes werden gesloopt onder de hamer van de seksuele progressiviteit.

De tijd voor herbezinning lijkt te zijn aangebroken en steeds meer stemmen klinken of seksualiteit, spiritualiteit en liefde dan toch iets met elkaar te maken hebben. Over het algemeen liggen de blokkades bij mannen en vrouwen op ietwat andere plekken en het is daarom heel belangrijk samen te communiceren over wat je voelt en meemaakt in het bij elkaar zijn.

Seksualiteit is een dans van energie tussen het mannelijke en het vrouwelijke. Het is in oorsprong bedoeld als een totale dans waarin alle niveaus in een mens verenigd worden met elkaar. Het sacrale karakter van de seksualiteit, maar nu los van zondebesef, dogma en religieuze conditioneringen, is weer bespreekbaar geworden. De heelheid van lichaam-ziel-geest wordt weer in ogenschouw genomen, al is het begrijpen van de ongekende seksuele kracht (slangenvuur of kundalinidraak), waar Elisabeth Haich in haar boek ‘Inwijding’ al zo bijzonder over schreef nog een vaak onbegrepen aspect is velen, ook bij hen die willen werken met Tzolkin en de verticale stroom niet toelaten.

Anderzijds kun je ook gericht zijn geraakt op het spirituele of liever gezegd het aardse willen ontstijgen. In het hart kan zeer sterk een verlangen leven om opgetild te worden uit deze zware materiële realiteit. Er is dan sprake van een verlangen naar eenwording, dat niet gericht is op seksuele vereniging. Er is in feite sprake van een – subtiele – afwijzing van het aardse, en ook van seksualiteit. Vaak gaat dit samen met het zoeken naar geestverruimende middelen of drugs. Dit heeft altijd een connectie met het liever willen leven vanuit de gevoelens van het hart en een subtiele weerstand tegen het fysieke.

De meeste mensen blijken te leven met het taboe om zingeving aan ziekte te geven. De oorzaak-gevolg los te koppelen van schuld en de ziekte te ontleden waardoor inzicht ontstaat in verband met het vierledig mensbeeld in het licht van biografiewerk.

In het hart kunnen ook religieuze dogma’s leven, die mogelijk stammen uit vorige levens. Spiritueel georiënteerde mensen bezitten maar al te vaak een verzet tegen het genot, het genieten van het plezier wat bij seksualiteit hoort. Dat verzet komt deels voort uit morele/religieuze overtuigingen, en deels ook uit pure onwennigheid met dit aspect van het leven. Daarin is steeds de onderdrukking door de man van de vrouw heel evident geweest.

‘Panta rei’, schreef Heraclitus ooit, alles stroomt, en dit stromen staat gelijk aan de tijd. Tijd is altijd als een golfbeweging en het toelaten van de hele golfbeweging schept nieuwe ervaringen, die van een verandering, duidelijkheid en helderheid. Juist als levensenergie gefixeerd is geraakt op het eigen lichaam en de levensinteresse beperkt is geraakt is het openen van tijd en ruimte een belangrijk aspect in het opdoen van nieuwe krachten.  Dit openen van tijd en ruimte heeft een diepe relatie met omkijken, met scholing en met ontwikkeling en transformatie van dit soort processen. In wezen is de vrouwelijke energie leidend en inspirerend en is de mannelijke energie dienend en beschermend.

Het is aan ons om de toekomst te creëren. De toekomst staat niet in de sterren geschreven en Tzolkin is dan ook geen handleiding. Het is een hulpmiddel voor het wekken van je kosmische herinneringen. Zoek de jaren van je puberteit eens op in Tzolkin, je 14e of 15e levensjaar en zet het eens naast het relatie thema wat je verbind met je moeder, met je vader!

Tijd is in wezen een afgeleide van ervaring. Tijd is een manier om ervaring te benoemen.

Het begrip tijd helpt bij het benoemen van innerlijke processen die een bepaald ritme en een zekere volgorde kennen.Waar jij bent, in plaats en tijd, wordt bepaald door wat jouw bewustzijn ervaart (of: kiest te ervaren). Van belang, ook bij het werken met Tzolkin, is de gedachte dat jouw bewustzijn is niet gebonden aan plaats of tijd. Zodra je verstrikt raakt in gedachten van beperking, zoals ‘dit kan niet’, ‘dat mag niet’ en ‘dit gaat niet goed’, zak je de afgescheidenheid in. Anders gezegd: raak je verstrikt in de illusie van lineaire tijd.

Wie dit begrijpt, begrijpt ook dat je met je bewustzijn naar de energieën van het verleden en van de toekomst kunt reizen. Werken met de Grote Kosmische Klok van de Schepping is werken met Tzolkin of de delen van de Zon. De heilige kalender van de Maya heeft veel weg van een ronde klok met twee tandwielen die gebruikt maakt van de wiskundige aard van Hunab K’u. Zij werkt op basis van 13 getallen en 20 gliefen of zonnebeelden die 260 dagen weerspiegelen, een fractaal van de grotere cyclus van 26.000 jaren. Dit wordt een zogenaamd platonisch zonnejaar genoemd, het aantal jaren waarin de zon schijnbaar de gehele dierenriem doorloopt (12 x 2160 = 25.920) Op 20 december 2012 eindigde het Vissentijdperk en gingen we het begin in van het daarop volgende tijdperk. Het tijdperk van het sterrenbeeld Waterman wordt gezien als een wedergeboorte; we mogen stappen gaan zetten naar het tijdperk van de Geest of het eeuwig vrouwelijke.

Belangrijk is dat je opzoekt waar jouw reis in dít leven begint en welk potentieel je jezelf bewust mag gaan maken waarbij de 13 heilige getallen en 20 zonnebeelden onze geheugen activator vormen die ons leiden mag naar het verbinden van Hemel en Aarde.

 

Hoe kom je herinneringen op het spoor…?

Flashbacks herkennen. Herinneringen kunnen in je opkomen als je plots ergens bent en weer de zeep ruikt die je oma altijd gebruikte. Ze kunnen ook opduiken als je lavendel ruikt of de zee. Herinneringen en ons reukorgaan werken altijd samen. Meestal weet je dan ook meteen weer hoe je je voelde als je bij je grootouders was of hoe je je voelde op vakantie aan zee of in Frankrijk. De kunst is die momenten te vangen en niet te projecteren. Herinneringen komen via de zintuigen binnen, we hebben een heleboel onthouden zonder het te weten. Door situaties een emotionele waardering te geven en zo in het geheugen vast te leggen, kunnen we later op een soortgelijke situatie waarschijnlijk eerder en beter reageren. Volg de dagen als een dagbewaarder als spirit je daartoe oproept en zoals de Maya al eeuwenlang hebben gedaan. Wees je bewust van de subtiele activering die je dagelijks ontvangt; wees je gewaar van de energieën van de dagen.

Iedere keer als je een sterke (positieve of negatieve) emotionele reactie voelt in de ontmoeting met een medemens kan dat een geschenk zijn doordat het je in contact brengt met jouw eigen onverwerkte zaken of jouw eigen (innerlijke) kracht. Herinneringen her-inneren ons aan onze natuurlijke talenten. Die middenweg die ligt tussen het jezelf ophemelen en jezelf onderuit halen en heet zelfvertrouwen en gaat in de richting van het vertrouwen in het Zelf. Wie dieper kijkt ontdekt dat de tegenstelling meer ligt bij het teveel licht of hemel aan de ene kant en te weinig licht of aardekracht aan de andere kant. Trauma wordt daarom ook wel de bron van alle oorlog genoemd en vraagt erom het verdrongene weer in het bewustzijn te brengen, te herinneren door de emoties toe te eigenen en te accepteren. Dan ontstaat er ruimte om het ware vrouwelijke Hoger Zelf in onszelf te ontdekken en uiteindelijk het vertrouwen in het Leven te herstellen.

De weg naar het meesterschap over emoties gaat altijd samen met het ontdekken dat je sterker bent dan je eigen emoties. Om sterker te worden dan de heftigheid van je emoties, moet je ze wel herkennen en leren benoemen ook in contact met anderen. De naamgeving van emoties, de energiestromen in het emotionele lichaam een dierennaam geven, brengt de wonderlijke ervaring met zich mee dat je steeds meer als vanaf een afstandje naar emoties kunt gaan kijken. Met andere woorden, ze blijken niet tot jouw diepste wezen te behoren. Deze ontdekking leert je anders kijken naar negativiteit, kritiek etc. – en er niet langer van weg te kijken. Dan ga je herinneringen en emoties gebruiken om positiviteit te beoefenen en/of projecties terug proberen te nemen.

Het geheugen, onze herinneringen wordt in het etherisch lichaam bewaard.

Elk hart wil graag weer ‘stromen’ en wijst daarom keer op keer naar de plaats waar de afsluiting ontstond. Verhard je en verman je je of verzacht je en verwelkom je je tranen?

Tranen werken louterend, tranen zijn woorden die het hart niet kan zeggen….tranen zuiveren de ziel en helpen ons over te geven aan de stroom van het leven, die ook door onszelf heen stroomt. Ze maken het leven licht*er.

Juist omdat elk ogenblik in het heden de hele stroom van het verleden in zich draagt, is elk ogenblik nieuw en onherhaalbaar en nooit hetzelfde als het vorige. Een bepaalde toestand komt dus nooit op precies dezelfde wijze terug; de tijd als duur is met andere woorden onomkeerbaar. Het doet ook denken aan de uitspraak van Heraclitus: Panta Rhei: alles stroomt en niets zal meer zijn zoals het was… – je stapt dus nooit tweemaal in dezelfde rivier. Vergelijken heeft dan ook geen zin, genieten wel en vooral dankbaar zijn voor alles wat wél is.

Liefde en Dankbaarheid is de allerhoogste trilling in het universum……dit impliceert dat de hoogste liefde voor ieder van ons op elk moment bereikbaar is als levensbron (waar ook sprookjes over vertellen) waaruit we keer op keer hulp en kracht uit kunnen putten…..Leven na leven blijft die ene vonk van oneindige geestkracht in ons een zacht en vredig licht geven: het betrouwbare innerlijke licht op ons levenspad.

© Joke – fluisteralsjeblieft

 

2 gedachten over “Wat is tijd?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s