In de matrix van Tzolkin, de heilige kalender van de Maya’s kun je naast de vier kleuren ook 52 zwarte vakjes waarnemen en 20 grijze vakjes. De zwarte vakjes vormen een soort Weefgetouw die doet denken aan de vorm van een DNA-spiraal en oorspronkelijk staat voor de barings- en paringsscene; gebeurtenissen die staan tussen verleden en toekomst en je uitnodigt met heel je hart te richten op het moment van nu en op alles wat nú je aandacht vraagt.

Met andere woorden jij bent zélf, in jouw mens-zijn, de schakel tussen kosmos en aarde. Dit is een uitleg die ervan uitgaat dat je elke dag leeft met Tzolkin en haar ritme en dit vervolgens ook gebruikt voor je eigen persoonlijk ontwikkelingsproces. De letters GAP staat voor Galactisch Activerings Portalen; ontwikkelingspoorten die de individuele ontwikkelingsgang belichten en inzicht wil bieden in het huidige leermoment van die dag. Tzolkin is een energetische kalender, het is dus van groot belang dat je de energie van die dag voelt en luistert naar je lichaam wat het jou te vertellen heeft.

In je eigen geboortegolf zijn de zwarte en grijze vakjes gekoppeld aan voor jou, energetisch bezien, belangrijke thema’s, archetypen en symbolieken. In het midden van Tzolkin vind je de zevende kolom, de kolom die ookwel de ruggengraat wordt genoemd of wervelkolom vormen de zogenoemde kerndagen. Kerndagen corresponderen met de zeven chakra’s in ons lichaam en die dagen wijzen je erop of je ruggengraat kunt tonen op de thema’s gekoppeld aan de energie en flexibel kunt meebewegen.  Kundalini energie kruipt op, breekt blokkades open en dit kan een zeker (fysieke) moeizaamheid of zwarigheid met zich mee brengen. Je lichaam wijst de weg naar datgene wat in onze ziel sluimert – immers net zoals ons lichaam dagelijkse verzorging nodig heeft, zo heeft ook onze ziel die nodig. Dat betekent dat we dagelijks even de tijd moeten nemen voor onze ziel.

Awakening to the Divine Feminine

Wie het vrouwelijke heeft geprobeerd te definiëren in de diepste zin van het woord vindt de verbinding met de ziel. Het woord ‘vrouwelijk’ staat voor de ziel, een woord dat dit onzichtbare kosmische levensweb beschrijft dat ieder van ons met alle anderen verbindt, evenals met het leven van de planeet en het grotere leven van de kosmos.

Zonder opnieuw contact te maken met de ziel en de begeleiding en wijsheid van het Goddelijke Vrouwelijke, zonder op zoek te gaan naar de waarden die het vertegenwoordigt en ons eigen hart te openen voor zijn subtiele begeleiding, zullen we het doel van onze aanwezigheid op deze planeet niet begrijpen, noch zullen we in staat zijn om de onbewuste atavistische neigingen te ontkrachten die ons steeds dichter bij de vernietiging van onze habitat en dus tot zelfvernietiging brengen.mIn het genezingsproces, wat in feite een herinneringsproces is, gaat het erom je te herinneren wie je bent.

Het feminiene of het vrouwelijke staat dus voor een specifiek archetypisch patroon dat aanwezig is in de hele Kosmos en actief is in alle verschillende relaties die een intrinsiek onderdeel zijn van een onmetelijk levensweb.

 

 

Het herstel van het Goddelijke Vrouwelijke nodigt uit tot heroriëntatie van bewustzijn; een ontvankelijkheid niet alleen voor de gebeurtenissen in de buitenwereld, maar een ontvankelijkheid voor de lang genegeerde stem van de ziel. De activering van dit verwaarloosde archetype helpt ons om ons te verhouden tot de diepe kosmische bron van ons psychische leven en de levende wateren uit die diepten te halen. Deze enorme verschuiving daagt elk aspect van onze overtuigingen uit. Het verdiept en verruimt ons perspectief op onze aanwezigheid op deze planeet enorm. Het geeft een diepere betekenis aan ons leven. Het verandert alles.

Concreet kun je je alle dagen, maar bij uitstek op de thema’s van de gap- en kern- of centrumdagen minimaal een kwartier de tijd nemen om stil te staan bij jezelf en je allereerst je gevoelens bewust maken. Durf die gevoelens eerlijk aan te kijken ook als ze niet ‘mooi’ of ‘leuk’ zijn: je angsten, je teleurstellingen, je verdriet of je boosheid. Laat ze in alle rust door je heen gaan en vraag je af welke boodschap die gevoelens voor je hebben.

– Sta in die tijd vervolgens stil bij je gedachten; hoe zien jouw gedachten eruit? Zijn ze angstig, oordelend, chaotisch en kun je de controle over je gedachten bewaren of ben je het willoze slachtoffer van gedachten die voortdurend alle kanten opvliegen? Is dat laatste het geval, ga dan op zoek naar oefeningen om je denken wat meer te leren beheersen!

– Sta in die tijd vervolgens ook stil bij de krachten van je wil, ofwel je wilskracht: ben je in staat om wat je éigenlijk wilt ook in daden om te zetten, of laat je je vooral (en dus teveel) leiden door wat anderen van je verwachten? Als dat laatste het geval is, vraag je dan af, hoe jij kunt leren om wat beter bij jezelf te blijven en zelfbewust te gáán voor wat jij ten diepste in dit leven wilt neerzetten.

Dankzij televisie, sociale media en internet hebben we een veel groter bewustzijn van het lijden van mensen over de hele wereld. We nemen deel door te getuigen en ons in te leven in het lijden van mensen die ver van ons verwijderd zijn. Waar de roep om compassie uitgaat, is daar de stem van het hart, de stem van het vrouwelijke.

Er zijn immense kansen in deze tijd van transformatie, maar ook immense gevaren, want de zeer transformerende kracht van het Goddelijke Vrouwelijke activeert diepe angst voor verandering en roept de reactie op van reactionaire krachten die proberen de controle over het leven van mensen te herstellen of te behouden. We bewandelen een weg die op het scherp van de snede ligt tussen de bewuste integratie van een nieuwe visie enerzijds en sociale desintegratie en regressie in barbarij – misschien de virtuele vernietiging van onze soort anderzijds. Mythologisch gezien nodigt dit nieuwe tijdperk uit tot het huwelijk van maan- en zonnebewustzijn en de geboorte van het ‘kind’ van een nieuw soort bewustzijn dat ontstaat in de ziel van de mensheid dat de vrucht zou zijn van deze vereniging en de ware ‘redder’ van onze soort.

Wie de zorg voor onze ziel niet aan anderen overlaat, maar die zelf op zich neemt vervult daarmee één van de belangrijkste levensopdrachten van deze incarnatie. Wellicht is het hier gepast iets te delen over wie de Maya’s eigenlijk zijn en welke lange reis onze ziel al achter zich heeft en (nare) ervaringen die sluimeren in ons hart die die onvolledig zijn ontwikkeld, gemarginaliseerd of verduisterd tijdens het patriarchale tijdperk – deels vanwege de onderdrukking van de vrouwenstem die een van de kenmerken van die tijd is geweest.

Het boek van de raad

De Popol Vuh is een van de belangrijkste bronnen van de Maya-cultuur.  In dit boek hebben de Maya’s hun scheppingsverhaal, sagen en daden opgetekend.  Popol Vuh is het heilige raadsboek van de Quiché-indianen uit Guatemala of Midden-Amerika.

Letterlijk vertaald betekent Popol: ‘Oord van de bastmatten’ en vuh: ‘boek’. Om te begrijpen wat bedoeld wordt met ‘Oord der Bastmatten’ kan men zich voorstellen, dat de indiaanse hoogwaardigheidsbekleders in hun raadsvergaderingen in een kring gezeten waren op een uit boombast gevlochten mat. Aangezien zij bij te nemen beslissingen uitgingen van in het verleden opgedane ervaringen van hun voorouders, raadpleegden zij de oude overleveringen van de lotgevallen van hun volk, de stammen van de Quiché.

Omdat in het verhaal, zoals beschreven in de Popol Vuh, motieven voorkomen, welke ook terug te vinden zijn in de Bijbel en in andere oude overleveringen, nodigt het Popol Vuh als het ware uit tot een interpretatie van de beschreven gebeurtenissen, om ze zo in te passen in het ons bekende                                                                            beeld van de wereld- en mensheidsgeschiedenis.

Deze verhalen, zo moet men bedenken, spelen zich grotendeels af in de Atlantische periode en ook nog wel vroeger, in de tweede helft van de Lemurische periode. (Deze Lemurische periode ontleent zijn naam aan een eveneens verzonken continent, Lemurië genaamd, dat in lang vervlogen tijden gelegen heeft op de plaats van de Indische Oceaan, dus tussen Afrika, India en Australië. Het wordt ook wel Gondwanaland genoemd) Nog verder teruggaande in de tijd was de mens als het ware nog sluimerend in een babystadium. De omstandigheden waren totaal niet te vergelijken met die waarin wij tegenwoordig leven. Van een zelfstandig denken of handelen was bij de mens in die ontwikkelingsfase dan ook geen sprake. Evenmin is het mogelijk dat de menselijke herinneringen uit die tijd bewaard zijn, omdat de mens toendertijd niet tot het oproepen en vasthouden van herinneringen in staat was. Dat vermogen ontwaakte pas tijdens en vooral ook ná de Atlantische tijd en de mens rechtop ging lopen.

Ook maakte de mens zich achtereenvolgens het fysieke lichaam, het etherische lichaam en het astraal lichaam eigen. In het tijdperk waarin we nu leven, het na-Atlantische Tijdperk is volgens de esoterische traditie een herhaling van Lemurië op een hoger niveau. Het is in dit tijdperk onze opdracht ons astraal lichaam (driften en emoties die leven in de ziel) met de kracht van het Ik te leren beteugelen.

De fascinerende verhalen in de Popol Vuh over de incarnaties en de tijdperken van de aarde vinden in onze tijd nieuwe grond door de ontdekking van de archetypen in het collectieve onbewuste van de mensheid door C.G. Jung. Jung onderzocht en bestudeerde deze motieven, die het onbewuste in dromen, imaginaties en kunst aanreikte, en vond, dat zij mensen konden completeren en genezen.

Onze ademhaling is een goede graadmeter voor waar blokkades zich in het lichaam bevinden. Adem is de link tussen lichaam en geest en voor elke emotie is een bijbehorend ademhalingsritme. De manier waarop je ademt spiegelt immers het functioneren van lichaam en geest. Om die reden is goed ademen zo belangrijk…… 

 

© Joke – fluisteralsjeblieft

Een gedachte over “Kerndagen en gap dagen in Tzolkin

  1. Grappig, ik liep vanmorgen tegen een boek aan `Opstaan in het donker` met als subtitel `Wake up, hero` en het viel me op dat dat boek 52 hoofdstukken kent……. net zoveel als er GAP dagen zijn. Waarom zijn er trouwens 52 GAP dagen? Heeft dit ook een relatie met de grote cyclus van 52 jaar, wanneer we de leeftijd van de “wijzen” hebben bereikt?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s