een brug bouwen tussen oost en west

We geven allemaal een andere inhoud aan het begrip ego, en daarmee praten we dus over verschillende dingen net als het begrip ‘zelf’ of Ik. Het is ontstaan omdat er onderscheid lijkt te zijn, een onderscheid die alles te maken heeft met de hemelse en aardse stroom van de verschillende religies. 

Het ego en het IK of het lagere en het hogere zelf

Dankzij de oosterse en westerse esoterische kennis weten wij dat ons ik uit twee delen bestaat: een lager deel en een hoger deel. Het lagere deel van het ik wordt ook wel het ego genoemd of de gewone alledaagse persoonlijkheid. De aanduiding ‘laag’ wil zeggen dat het niveau van het bewustzijn gekoppeld is aan het aardse materialistische denken en aan primaire krachten als instincten, driften, begeertes, emoties, e.d. die uit de lagere delen van onze ziel en lichamelijkheid afkomstig zijn.

Het hogere deel van het ik wordt meestal het geestelijke Zelf genoemd. Het is onze geestelijke kern, dat wat we in diepste wezen zijn. Ons geestelijke Zelf stamt uit de goddelijke wereld en maakt daarvan deel uit. Het wordt ook wel de Godsvonk of ‘druppel uit de zee van het Goddelijke’ genoemd of het hoger Ik.

experimenteer: Zijn we biologisch vrouw dan is het ego vrouwelijk en dragen we in ons onze eigen innerlijke mannelijkheid, die Jung de animus noemt. Als we biologisch man zijn is het ego mannelijk, en draagt de man zijn eigen vrouwelijkheid in zich, de anima. 

De eerste mens wordt Adam genoemd; Adem betekent niet ‘man’ – het betekent ‘mens’ – een mens die mannelijk-vrouwelijk was, de groepsmens of kuddemens en niet het individu-mens, want die bestond toen nog helemaal niet. De naam Adam is een soortnaam, mens, en wordt ook wel vertaald met aarde of rood, een verwijzing naar bloed. Vóór de splitsing in wat wij Adam en Eva of man en mannin noemen, was er Adam. Deze Adam die mannelijk/vrouwelijk was en ook nog helemaal groepswezen of kuddemens was dus androgyn.  Om verdergaande kristallisatie van de mens te voorkomen is de mens stap voor stap uit alle oude samenlevingsvormen uitgebroken en zullen we in onze tijd ons weer de krachten van liefde en mededogen mogen eigen-maken, de weg naar binnen gaan en de aanwijzingen die het achtvoudige pad ons schenkt om lijden te verlichten gaan toepassen.

 

 

van groepswezen naar individu 

Ons geestelijke Zelf leeft als geestelijke oerkracht in de diepte van onze ziel, onbewust voor ons alledaagse, aardse bewustzijn. Waarom onbewust? Omdat ons ego, onze persoonlijkheid, nog niet sterk genoeg is om dat geestelijke deel al bewust in zich te dragen en door zich heen tot uitdrukking te brengen. Onze geest heeft zo’n onvoorstelbare kracht en wijsheid dat we het niet zouden uithouden als het nu al volop in ons werkte. Ons ego zou er zelfs door vernietigd worden. Vandaar dat in de menselijke ontwikkeling alles er op gericht is om enerzijds onze persoonlijkheid steeds sterker te maken opdát het in de toekomst op de juiste wijze drager van het geestelijk Zelf kan zijn en anderzijds dat geestelijke Zelf heel geleidelijk aan ín het ego tot uitdrukking te brengen.

Ons geestelijke Zelf of hoger Ik is de instantie in ons die van het ene leven naar het andere leven op aarde gaat, en tussentijds steeds een periode in de geestelijke wereld leeft. Ons ego of onze persoonlijkheid, daarentegen, is van incarnatie tot incarnatie steeds weer een andere. Doel van die steeds terugkerende incarnaties van ons geestelijke Zelf in een fysiek lichaam op aarde is dat wij langzaam maar zeker worden wie we werkelijk zijn. We kunnen ook zeggen: de zin van onze menselijke evolutie bestaat daaruit dat wij langzaam maar zeker het lagere deel van ons ik, ons ego, zó weten om te vormen dat we daarin in steeds sterkere mate de goddelijke krachten van ons geestelijke Zelf tot uitdrukking leren brengen. Dit zelf staat in open verbinding met de natuur en het universum om de eenvoudige reden dat het deel is van de natuur.

tekst loopt verder onder de afbeelding

 

overwinnen van het ego

Het overwinnen van het ego gaat niet door het ego te ontkennen of weg te drukken zoals in veel oosters getinte opvattingen het geval is, maar op transformatie daarvan.

Het ego overwin je door in te zien op welke wijze je ego werkt en deze krachten bewust terug te houden en er anders mee te leren omgaan. Zo open je je ego, je alledaagse ik en vormt het van binnenuit om vanuit bewustzijn en sturing vanuit je ik kun je je voornemen aan jezelf en aan je vermogens in relatie tot andere mensen te werken. De zelfreflectie, het tot inzicht komen, vanuit persoonlijk leiderschap kun je meer en meer inzetten op pro-actieve wijze. Zowel in denken, willen als voelen kies je bewust, handelt bewust en hebt oog voor de gevolgen volgens de principes van de leer van liefde en mededogen.

Oosters is het daarentegen om de tijd cyclisch te zien: gigantische tijdronden die zich steeds weer herhalen, en de evolutie als iets dat juist gaat van hoog naar laag, tenzij de mens zelf ingrijpt en zorgt dat zij involueert: dat zij terugkeert naar haar hoge niveau van oorsprong.

Als je de gelijkenis van de verloren zoon (Lucas 15:11-32) neemt als een parabel voor de ontwikkelingsgang van het egobewustzijn, dan kun je zeggen: het Oosten wijst het ego, die verloren zoon, af. Het Westen ontvangt de verloren zoon, het ego dat door de diepten is gegaan, nadat het zich heeft gelouterd en getransformeerd. En als je de bodhisattva-weg kiest, dan zul je, in een vrijwillig offer, op de drempel van de totale bevrijding blijven staan, zodat je je in dienst kunt stellen van net zo’n bevrijding van al je medeschepselen.

Eeuwenlang heeft ons geestelijke Zelf verborgen in de diepe diepten van onze ziel geleefd. Nu is de tijd gekomen dat het naar buiten mag treden. Het hogere Ik of het geestelijke Zelf wordt zichtbaar in onze bewuste idealen en in het verlangen naar de mens die we willen worden. Ook wordt het ervaarbaar in het bewustworden van de opdracht van ons leven, van de lessen die we willen leren, van de taken die we willen vervullen, van de bijdragen die we willen leveren aan andere mensen, de wereld en de mensheid als geheel.

Ons hoger Ik is het zélf die ons die vragen stelt en aan onze innerlijke deur klopt opdat wij wakker worden, op zoek gaan en aan onszelf gaan werken. Zo nemen deze liefdes krachten, upeksha,  in ons toe. Het is nu belangrijker dan ooit om je in te zetten om Moeder Aarde te helpen – je eigen Hart is de schakel tussen het synchronisatieproces van het universele Hart en het Hart van Moeder Aarde……

© Joke
http://www.fluisteralsjeblieft.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s