Tijd baart rozen

De witte Tovenaar in ons herinnert eraan dat we tijdloos zijn, dat diep in ons Hart een Weten aanwezig wat ermee is begonnen om vele dimensies gelijktijdig te voelen en te integreren! Integriteit komt van het Latijnse woord ‘integra’ dat ‘heelheid’ betekent in de zin van je zegt wat je doet en doet wat je zegt. Zo krijgen waarden en principes als innerlijk oriëntatiepunt bij denken, voelen, willen/handelen vanuit het Heden een gezicht naar de toekomst. Handhaaf je oriëntatiepunt die in je hartcentrum is en ontdek dat je een multidimensionale reiziger kunt Zijn.
Tijd creëert ontwikkeling

In deel 1 van de rode Draakcyclus maakten we kennis met het moederarchetype die de kwaliteit belichaamt van Voeding en Koestering. Archetypen vormen de bodem van ons collectieve onbewuste, en worden in verschillende culturen symbolisch uitgedrukt in godsdiensten, volksverhalen, mythen, sprookjes. Het moederarchetype wordt in vrijwel alle ‘verhalen’ verbonden met de Held die de draak moet verslaan. De Held is niet de moeder, maar de moeder is ook niet de draak in de zin van goed en kwaad. Het moederarchetype is net als elk archetype tweeledig, een tweevoudige moeder. Zij voedt, maar zij verslindt ook. De verslindende kant staat voor de symbiose. Het zoeken naar de gezamenlijkheid, juist om de verbinding met elkaar te kunnen voelen. Daar is in principe niets mis mee. Het wordt echter gevaarlijk als je alleen nog maar ‘samen’ iemand bent, en niets meer ‘alleen’. In het ‘Jij moet er zijn voor Mij’ laat je anderen bepalen wat er gebeurt, want jou maakt het eigenlijk niet zoveel uit….. Symbiose kan zich spiritueel, fysiek, mentaal en emotioneel uiten daar waar het verschil tussen binding en een band niet meer kan worden waargenomen, in relaties maar ook in de samenleving. Je spreekt elkaar aan op regels, gewoonten en onafgesproken afspraken en niet op wederzijdse groeimogelijkheden. Kijk maar hoe je reageert op het klimaatakkoord, laat je anderen bepalen wat er morgen op je bord ligt?

In termen van proces gaat het erom om dat een individu zich bevrijdt, verlost van de emotionele macht van de behoeftigheid. De Jaguar is de denker, een belangrijk mysteriedier die de mens een zoeker maakt, een magiër of het dynamische principe dat de terugkeer naar de oorspronkelijke bewustzijnsstaat in gang zet.  De Held, met de wijsheid van de sjamaan,  moet de verstikkende kracht van de moeder overwinnen door niet langer te leunen. De uitdaging ligt erin om de complexe en verwikkelde menselijke relaties in evenwicht en harmonie te brengen – laat je denkkracht versmelten met de kracht van je hart. Om de behoefte aan goedkeuring van anderen los te laten, moet dan ook eerst innerlijk contact gemaakt worden met de Held. Zoals de zon door eigen beweging en vanuit een eigen innerlijke wet van de morgen tot de middag oprijst, en haar glans achterlatend, weer afdaalt tot de avond om dan te verzinken in de alles verhullende nacht. Zo doorloopt de mens volgens onveranderlijke wetten zijn baan en verwerven we weer iets van samenhang, van de geheime en onweerstaanbare kracht die het gevoel van saamhorigheid met het geheel en Moeder Aarde haar reuzenkracht kan behouden.

De geboorte van de Held

Elk ouderhart dat probeert een kind liefdevol te laten gaan, terwijl we dachten aan onze eigen verbanningen kent maar twee wegen: Onderdak bieden of je afscheiden van de wortel en de echte kou in.

De held wordt geboren in iemand die begrijpt dat loslaten vrijgeven is, een integrerende kracht. Middelen hiervoor worden je aangereikt door je te verbinden met het ritme van de Zon. Leren loslaten is leren inzien dat na de zonsondergang altijd weer een zonsopgang volgt. Zoals de zon door eigen beweging en vanuit een eigen innerlijke wet van de morgen tot de middag opstijgt, en haar glans achterlatend weer afdaalt tot de avond om vervolgens te verzinken in de alles verhullende nacht om weer te herrijzen voor een nieuwe kringloop. Het Licht van de Zon schenkt natuurlijke groeikrachten in eigen ritme. Het oosten (rood) is de plaats van geboorte, de zon komt op. Het noorden (wit) is de plaats die kracht geeft en waar het proces van groei en verfijning zich kan voltrekken. Het westen (blauw) is de noodzakelijke ondergang en de daaruit voorkomende transformatie. Het zuiden (geel) is de plaats van rijping zodat er ruimte komt voor iets nieuws.                                                                                                                                           In de maand juni gaat het licht naar zijn jaarlijkse hoogtepunt op 21 juni. Dan is het de langste dag van de zoncyclus en komen zaken tot hun hoogtepunt. Wat in het diepste geheim ontkiemde op 21 december, begon op 21 maart zichtbaar te worden en komt vanaf nu tot volle wasdom om vanaf 21 oktober ervan te mogen oogsten……

 

 

Het zonneritme van de vier equinoxen weerspiegelt zich in het ritme van Moeder Aarde, de vier seizoenen. Moeder Aarde heeft zich ontvouwd tot een spiegel van de grote kosmos en wij leven en genieten van de pracht, de veelheid aan kleuren, de dieren en de wonderen van de natuur (krachten) die je tot diep in je ziel kan voeden en troosten. Het ritme van de vier seizoenen toont zich in Tzolkin in de vier windrichtingen: oost, noord, west en zuid, zij bekennen zij zich in een kleur die elk apart staat als fysiek, emotioneel, mentaal en symbolisch. Elke dag, elk jaar en elke ontwikkelingsfase van elk 13 jaar heeft een eigen kleur en het enige wat je hoeft te doen is daar wetend vrede mee maken.

De held als archetype

Er zijn bijzonder veel verhalen en sprookjes over de held als archetype. In de twaalf werken van Herakles (Hercules) kunnen we de ontwikkeling van het denken in relatie tot de dierenriem herkennen. Herakles, de held van Hera, moet als boetedoening twaalf werken verrichten. Al bij de eerste opdracht staat hij oog in oog met een negenkoppige hydra-draak. In patriarchale versies worden emoties (dieren) negatief gemaakt en verdwenen naar het onbewuste. De projectie van het moeder-imago op water valt samen met de aard van het onbewuste. Het onbewuste heeft dus net als water een moederlijke betekenis – zo werd Neptunes/Poseidon heerser over zee en leefde de Hydra in het golvende water. Het chaotische oerwater of de barende oermaterie in het moeder-archetype. Het voedende én het verslindende dierlijke aangaan vormt de reis van de Held.

In de legende van St. Joris en de Draak wordt de innerlijke tweestrijd verbeeld in de onbewuste, onbeheerste draak en het witte paard, het bewuste en energieke. In de schaduwdelen van élk archetype, hebben maar al te vaak onze overlevingsstrategieën het heft in handen. Alle angsten en alle vormen van angst onder ogen zien maakt deel uit van de eerste stap uit de verstikkende symbiose. Collectief én individueel.

In deze tijd krijgt íeder mens te maken met angst, we moeten steeds voorzichtiger worden en opletten. Ons denken wordt misleid, we kunnen ons niet langer laten meedrijven op het beschermende gevoel, steeds vaker blijken de impulsen en (nieuws) berichten in onze maatschappij nep te zijn. De Held heeft de moed de strijd ermee aan te gaan en te proberen om dwars tegen de sfeer van verruwing en verhardingen heen, kwetsbaar, aanraakbaar en gevoelig te blijven in de wetenschap dat het klimaat de dupe is van alle verdeeldheid.

Het jaarritme van de aarde en de mens

De coherente en cyclische wereldordening in oude culturen rondom de Grote Moeder, als Schenkster van Alles, is bij natuurvolken, een vertrouwd gegeven. Wij zijn deel van de natuur. De natuur kent cycli, het leven kent cycli, de mens ook. De essentie van het Universum is ordening, wie de stap wil maken van chaos naar ordening creëert tijd. De essentie van tijd is verandering. Dit cyclische proces van permanente verandering is het grondpatroon van al het leven en stopt nooit. Het mysterie van tijd opent zich als je ontvankelijk bent voor de energie die dagelijks op je afkomt en deze te verbinden met je eigen levensverhaal. Het kennen van onze verhalen, van onze geschiedenis is van vitaal belang voor ieder van ons, op welke leeftijd dan ook. De eerste stap bestaat uit het vertellen van de feiten, zelfs nietige details kunnen belangrijk zijn. Ze vormen de draad van het verhaal waardoor we gaan beseffen wat er is gebeurd en daarna hoef je enkel nog maar te wachten op de waarheid die zich verborgen heeft achter verdriet, angst, het vergeten zijn en je pijn. Dat wachten of loslaten is een vorm van overgave, een zuiver innerlijk verschijnsel als het mag samengaan met vertrouwen (de nuttige pols). Dan dient zich een nieuwe dimensie aan in de verbinding tussen het mannelijke en het vrouwelijke en worden we de bevrijders van onszelf, van ons eigen ‘verkreukelde’ hart. Het doel van loslaten of onthechting is heel-worden (integreren). Alles wat je integreert maakt je heler en tot een integer mens. De antwoorden die wij horen verschillen van mens tot mens, maar de dialoog met het lichaam is van vitaal belang om het probleem in de Moeder Matrix te begrijpen.

© Joke – fluisteralsjeblieft

leestip: De held en het moederarchetype – C.G. Jung                                                                                             Volg de stem van je hart – Joseph Campbell

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s