de hand die heelt….

Autonomie door verbondenheid – werkelijk jezelf worden door verbonden te zijn
met anderen is een proces wat vermogen tot zelfsturing vereist. Zelfsturing zou je kunnen omschrijven als de vrijheid ervaren om zelf je weg in het leven te kunnen kiezen. Autonomie als zelfwording veronderstelt liefde en klinkt als een mensenrecht.  Het bereiken van autonomie is dynamisch tegengesteld aan loyaliteit aan het gezin van herkomst.

Hoe word je op een gezonde manier ‘jezelf’, waardoor verwerf je autonomie?

Vaak beginnen mensen dan over zelfafbakening. Zelfafbakening wil zeggen dat iemand zichzelf wordt door zich te onderscheiden van anderen en zich dat onderscheid bewust te worden. Op paradoxale wijze is het doel van het individu – autonomie – onlosmakelijk verbonden met zijn vermogen tot relationele verantwoordelijkheid. Laten we eens kijken naar de tegenstrijdige behoeften die in ieder mens een grote rol spelen: symbiose én autonomie en de relatie tot zelfregie over je eigen binnenleven.

 

tekst loopt door onder de afbeelding

 

Zelfregie: zo zuiver mogelijk tot de authentieke  kern te geraken

Zelf de stap zetten is niet altijd eenvoudig. Dat vraagt veel moed, veel vertrouwen met een onzekere uitkomst om te gaan stap voor stap, niet wetend waar het je zal brengen. Dat is ook de reden waarom het moment ‘nú’ in de spirituele ontwikkeling altijd zo centraal staat. Je hoeft vandaag niet iets te zijn wat je morgen kunt wezen. En wat gisteren was, vraagt vandaag om voltooiing….

De energie van Hand wil begrijpen, dingen tastenderwijs eigen maken, maar zo vaak staan de nare trekjes van het ego ons geluk in de weg.  Ons eigen geluk kan niet worden gebouwd op het leed dat wij anderen aandoen. Dat is een fundamentele wet voor innerlijke vrede.

Door je focus wat meer te verschuiven in de richting van zelfregie over je eigen binnenleven – ontwikkelen we een gezond ego. Een gezond ego is belangrijk, alleen zo ontwikkel je je eigen waardesysteem en wordt een bewuste confrontatie met de krachten van het collectieve onbewuste mogelijk. Als het onbewuste (Moeder) en het bewuste (ego) met elkaar in conflict zijn – en dat conflict merk je wel degelijk in jezelf, want het toont zich in een voortdurende ontevredenheid, onrust zonder dat je begrijpt waarom en het onvermogen hebt om ook maar een moment échte rust te vinden.

Vandaar dat zelfregie verbonden is aan het ontwikkelen van autonomie. Kinderen hebben al heel vroeg de behoefte om als autonoom wezen gezien te worden. Kinderen willen het gevoel hebben de dingen zélf te kunnen doen. Zélf kunnen beslissen op basis van eigen gevoelens en zelf keuzes maken. Dat kan alleen in een omgeving waarin de eigenheid van het kind gerespecteerd wordt, anders gaan de niet welkome delen een eigen  invloed uitoefenen. Daarom is Individuele (innerlijke) vrijheid belangrijk, maar altijd in relatie met de ander en met behoud van diens vrijheid en jouw verantwoordelijkheid daarvoor. Zelfregie gaat over het richting geven aan je leven, ook als je een beroep op anderen moet doen voor steun bij je zelfredzaamheid of participatie. De sterkte van de binding met je systeem, moeder en vader is voor iedereen anders in de verdeling van symbiose en autonomie. Van destructieve vormen van symbiose bestaan vele varianten. Een gezonde menselijke ontwikkeling kan gezien worden als een geslaagde wisselwerking tussen symbiotische behoeften en de behoefte aan autonomie.

symbiose = betrokkenheid met ons systeem van herkomst via vader en moeder
autonomie = de wens en het verlangen om een eigen leven vorm te geven.

Ieder kind moet zich vroeg of laat losmaken uit de symbiose met de moeder, anders wordt je geen zelfstandig individu die transparant verantwoording kan afleggen aan anderen. Wat je immers niet begrijpt, kun je ook niet uitleggen, weerleggen of signaleren. Je mist het inlevingsvermogen.

Ben je iemand die het contact met anderen liever vermijdt, je liever niet inlaat met intimiteiten, je liever verschuilt achter de mening van de groep of gemakkelijk de verantwoordelijkheid van je eigen daden afschuift op anderen dan ben je een ‘eenzame wolf’ – niet autonoom, maar alleen. Als er eenzaamheid zit achter je vraag om liefde, dan verandert kussen al gauw in bijten, liefkozen in slaan, luisteren in afluisteren.

tekst loopt door onder de afbeelding                 

 

De ultieme taak van alle mensen is, volgens Jung, de integratie van de drie lagen van de persoonlijkheid. De integratie van het bewuste, het persoonlijk onbewuste en het collectief onbewuste tot één geheel. Deze integratie is van belang omdat het menszijn zonder aanvaarding van schaduwkanten en zonder de confrontatie met psychische krachten uit het collectieve onbewuste een emotieloos en steriel bestaan wordt. Verder bestaat bij het uitblijven van integratie het gevaar dat de krachten vanuit het onbewuste zich toch doen gelden, maar dan op een oncontroleerbare manier de boventoon voeren.

 

Mensen kennen zowel het verlangen naar nabijheid als het verlangen naar afgrenzing

Autonomie is gekoppeld aan het ontdekken van eigenheid en je verbinding ontdekken met het innerlijke weten in onze ziel, door dit proces aan te gaan en in onszelf op te delven wat er leeft in ons denken, ons voelen en ons willen komen we op het spoor van inzicht over leven en dood.  Zo kun je er bewust van uitgaan dat alleen wat zichtbaar is bestaat, maar onbewust heel zeker weet hebben van een ‘andere wereld’ die vaak ‘de geestelijke’ wereld wordt genoemd. Dit is bepalend bij jouw processen, je karmische inzichten en vooral het weten dat jouw ziel al vele malen op aarde in een lichaam in geïncarneerd en er dus heel wat in je leeft wat doorwerkt in jouw manieren van kijken en handelen naar de wereld van vandaag.

Het bewust worden van wat in het onbewuste leeft en het eigen bewuste leven daarmee in harmonie brengen brengt ons het dieper inzicht op de manipulatieve interpretaties. We gaan begrijpen wat onze persoonlijke bestemming vertroebeld en welke harmonie scheppen met je levensproces. Dan worden we vanuit zelfregie regisseur op het schip van denken, voelen en willen en vinden we een gevoel van heelheid terug in tijd en ruimte.

Zelfregie gaat en blijft gaan over (ziel) vertrouwen; vertrouwen in jezelf, in je eigen oplossingen bij het opheffen van blokkades en vertrouwen van de mensen om je heen……niet heersen, maar dienen en afmaken wat je begonnen bent, zonder te manipuleren. De realisatie van innerlijke vrijheid is je vrijmaken van innerlijke ballast en rolgebondenheid, die je onbewust met je meedraagt. In feite werk je zo aan je eigen innerlijke bewustwordingsproces, je individuatieproces.

Dit proces wordt beschreven als een natuurlijke noodzaak om het unieke Zelf te ontvouwen. Pas als jouw tegenstellingen zich verenigen, de polariteiten versmelten en tot een eenheid komen, komt het Zelf tot ontwikkeling. Het uiteenlopen van bewust/onbewust, donker/licht, mannelijk/vrouwelijk wordt overschreden. Dit ‘baren’ of aan het licht brengen van de goddelijke kern in onszelf kun je alleen ontwikkelen op een plek waar dualiteit heerst, op aarde dus.

Blijf experimenteren, al doende ontwikkelen we zo de wijsheid die de ware aard van onszelf en andere verschijnselen begrijpt – door ervaringen uit te wisselen krijgt het begrijpen gestalte….Afhankelijk van waar je staat, ervaar je de stilte of de storm.

Let op je dromen en verbind je met wat voedend, energierijk voor jou is. Eet zoveel mogelijk biologische en onbewerkte voedingsmiddelen

© Joke – fluisteralsjeblieft

Fluisterwoorden bij de blauwe Hand

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s