open-hartig leven

Een aanrader –  Het geheim van loslaten

Vaak geven mensen het advies je hart te openen en oude emoties te verwerken, dat heeft alles te maken met moed. De moed om voorbij levensangst te komen en meer vanuit liefde te leven klinkt leuk, maar hoe doe je dat je hart openen en oude emoties verwerken…?

Wanneer we onze aandacht richten op meer sturing geven aan ons eigen leven….aan zélf dingen veranderen en beter maken, krijgen we meer grip op ons leven en daardoor meer zelfvertrouwen. Zo vaak wachten mensen af wat anderen doen, maar wat is dan moed?  Moed is niet zomaar een woord, bij moedig zijn wordt van ons gevraagd aan de gang te gaan met zwart-wit situaties. Want alleen als je jezelf door en door kent weet je wanneer je in relaties op bepaalde (belangrijke) momenten je mond moet opendoen en voor jezelf moet opkomen en op andere momenten juist je mond moet houden om onnodig bloedverlies te voorkomen….!

“Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen.
Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen.
Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien”

tekst loopt door onder de afbeelding….

Ik geef nu het woord aan Hans Stolp, hij beschrijft hoe wij onze ervaringen kunnen leren verwerken en loslaten op een manier die voorbij gaat aan alle ‘waarom-vragen’ ….. dit vond ik zeer de moeite waard om te delen! 

“Verwerken en loslaten leidt tot lotsaanvaarding”
Ervaringen die verwerkt moeten worden.

Bijna ieder mens komt in zijn leven wel eens voor de opgave te staan om pijnlijke of verdrietige ervaringen te verwerken.

Dat houdt in dat je net zo lang met bepaalde ervaringen bezig moet zijn, totdat je ze kunt aanvaarden en daarmee ook loslaten. Je zou verwerken een vorm van geestelijk verteren kunnen noemen. En pas als alle pijn en teleurstelling is verteerd, kun je loslaten. Als je bijvoorbeeld op jonge leeftijd een van je ouders verliest, is dat een ingrijpende ervaring die verwerkt moet worden.

De manier waarop je die ervaring (bewust of onbewust) verwerkt, is zelfs bepalend voor de manier waarop je later in het leven komt te staan. Ook in ons latere leven doen zich allerlei ingrijpende gebeurtenissen voor die we moeten verwerken, willen we met een zekere openheid en onbevangenheid in het leven blijven staan. Een scheiding, de dood van een geliefde, een ziekte, een kind dat zijn eigen weg wil gaan en geen contact met jou als ouder meer wil hebben: het zijn allemaal ervaringen die verwerkt moeten worden. Pas als je die ervaring ook écht verteerd en verwerkt hebt, kun je deze loslaten en verder gaan met je leven.

Ook als je gaat sterven en bewust naar de dood toeleeft, moet dat verwerkt worden. Maar juist dan wordt heel duidelijk of je dat in je leven al hebt geleerd: verwerken en loslaten. Er zijn mensen die de pijnlijke ervaringen van hun leven verdrongen hebben. Gewoon, omdat het hen te zwaar viel om zich die ervaringen bewust te maken en stap voor stap te doorleven.Ze hebben als het ware een muur om hun hart gebouwd, waarachter de pijn verborgen bleef. Wie dat deed, zal – zo blijkt uit de praktijk – niet zo gemakkelijk kunnen sterven: de verharding (muur) maakt het loslaten van het aardse leven zoveel moeilijker.
Alleen al daarom: om straks gemakkelijk(er) te kunnen sterven, is het belangrijk de levensles van verwerken en loslaten ook écht te leren.

Vluchten en verdringen

Het verwerken of verteren van je ervaringen vergt veel ziele-arbeid: je moet in stilte, zonder dat anderen het zien of beseffen, innerlijk hard werken. Je mag zelfs zeggen dat deze innerlijke, geestelijke arbeid meestal zwaarder is dan ons dagelijkse werk. Het is overigens niet alleen zwaar werk, maar ook pijnlijk en eenzaam: er zijn maar zo weinig mensen die écht beseffen waar je doorheen gaat. Daarom is het niet zo vreemd dat nogal wat mensen kiezen voor wat een gemakkelijker weg lijkt: het verdringen of wegdrukken van de ervaringen of gebeurtenissen die pijn doen. De keuze om de emoties (waarmee die pijnlijke ervaringen gepaard gingen) te verdringen, wordt meestal onbewust gemaakt, zonder erover na te denken. De keuze bijvoorbeeld om je te storten op je werk en elke vrije minuut meteen weer in te vullen. Of om te vluchten in de roes van alcohol of drugs. Anderen kiezen voor bepaalde sportactiviteiten om niet naar binnen te hoeven kijken en niet stil te hoeven staan bij de emoties die daar leven.

Maar wanneer je een dergelijke keuze maakt, leef je niet echt: je bent eigenlijk voortdurend op de vlucht voor jezelf. Maar wie vlucht voor zichzelf en het contact met het eigen innerlijk verliest, verliest ook het echte contact met anderen. Als jij je eigen innerlijk afsluit, zullen anderen immers ook nooit jouw innerlijk kunnen aanspreken of bereiken.

De eerste stap: kiezen voor verwerken

ook schreef hij het zo:  Het geheim van loslaten

Pas als je aanvaardt
dat er dingen zijn die je niet veranderen kunt,
pas als je het geheim van het loslaten kent,
zal je kunnen voelen hoe het licht van de zon
je gezicht en je hart verwarmt.

Hans Stolp
Hans is pastor en auteur van vele boeken. Hij studeerde theologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Behalve theologie bestudeerde hij later de psychologie van G.C. Jung en maakte hij een studie van het esoterische christendom.

gepubliceerd via http://www.fluisteralsjeblieft.nl – bewust-leven met Tzolkin –                                              alles op deze website kun je met inzicht in jouw Tzolkin geboortegolf verder brengen  en verbinden met ervaringen in jouw leven….

Advertenties

5 gedachten over “open-hartig leven

  1. Anita

    Lieve Joke,
    Dit is mijn geboortegolf. (Hond 5, kin 70). Wat je schrijft komt helemaal overeen met mijn kijk op het leven. Ik heb geworsteld, gevochten met mezelf terwijl ik het niet doorhad. Nu dringt het tot mij door, ik wilde niet zijn wie ik echt ben. Of ik het nu “goed” doe, weet ik niet zeker. Ik luister naar mijn lichaam, maar daar huist ook mijn angst. Of het echt mijn angst is weet ik ook niet…is het mijn echte IK die zegt: nee, dat doen we niet. Je bent goed zoals je bent. Geen geshow naar buiten toe, doe het vooral voor jezelf. Daar zit volgens mij wel een dikke kern van waarheid in. Iets voor mezelf doen, iets maken voor “mij”. Niet voor iemand anders om te horen te krijgen hoe goed en mooi ik dat gemaakt heb. Ik ben van facebook af gegaan, al een poosje geleden. Ik verloor mijn eigenheid, het gevoel dat ik niet meer trouw aan mezelf was knaagde steeds dieper in mij. Nu voel ik me vrijer. Los van alle nep, los van mensen die vrienden zijn omdat ze in mij een potentiele klant zien. Of mij als vriend hebben om hun vriendenlijst mee te vullen. Het schijnt daf mijn pagina nog zichtbaar is, maar ik sta er niet meer achter 😉
    Hartelijke groet,
    Anita

    1. fluisteralsjeblieft Berichtauteur

      dankjewel Anita, ik ben ook niet vaak op fb maar miste je daar wel en nu begrijp ik het. Leuk dat je reageert – (levens) angst is een lastige. We kunnen er alleen maar achter komen of je op de weg bent die jou past door te handelen en te zien wat terugkeert aan energie.

      Ondertussen weven 😉 we verder….hoop dat je de website blijft bezoeken en dat we contact houden.

      Zonnige groet, Joke

  2. Marie Jeanne Creemers

    Dankje weer voor deze tekst. Zo heb ik het ook ervaren. Als blauwe hand(4) is er bij mij toch wel steeds een openheid naar emoties geweest, die ik niet mocht laten zien, maar bij mezelf wel durfde erkennen. Het trauma als vierjarige mijn vader verloren te hebben en enig kind gebleven, zonder nieuwe vader, had diepere sporen nagelaten dan ik besefte, en had ook wel de nodige patronen ontwikkeld , die ik leerde kennen toen ik bewust werd van wat er in een lichaam aan wijsheid aanwezig is, en die ik dan later heb mogen loslaten. Een hele klus, een eenzame klus. En nog kan dit alleengevoel soms eens spelen, omdat je niet begrepen wordt in wat er binnenin een mens gebeurd. Maar ook dit gevoel krijgt steeds meer waarde, je weet immers dat er een diepe verbondenheid bestaat met alles wat is, en als dit voelbaar is is de rust compleet en het genieten optimaal. Een boeiende weg die moed vraagt maar “het is het waard” kan ik zeggen, terug je ware zelf mogen zijn.
    Liefs, Marie Jeanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s