Sinds ‘de eerste mens’ – de adam – is alles in vakjes en hokjes uit elkaar gevallen. Versplinterd. Dat is ook merkbaar in taal; velen verstaan de andere mens niet meer en voor je het weet is er sprake van een misverstand of een conflict. Tegelijkertijd stijgen uit de diepte van ons innerlijk fundamentele vragen op als ‘Waar gaat het in het leven om? Waar komen we vandaan? Waar gaan we naar toe? Wie ben ik eigenlijk? Waarom leef ik eigenlijk op aarde?’

Al deze nieuwe ontwikkelingen maken dat de relaties met andere mensen uitermate gecompliceerd geworden zijn. In de eerste plaats verwachten we nog steeds, dat de ander ons direct aanvoelt en begrijpt. Als dat niet het geval is, zijn we verbijsterd of kwaad. Wil hij of zij mij soms niet begrijpen? Daarmee wordt de eerste stap gezet naar misverstand, wantrouwen en conflict.

Je weer deel voelen van het grotere geheel is voornamelijk je bewust worden van verbindingen, energetische verbindingen en opmerken wat en dat iedere persoon in je leven je iets kan geven of leren, waardoor je meer begrip en respect kan opbrengen voor anderen. Zo maak je ook ruimte voor liefde en licht, en natuurlijk ook geluk. Je geluk is niet meer afhankelijk van dingen buiten jezelf, wel van een gesprek van hart tot hart.

Dienend Leiderschap

In het ritme van Tzolkin zijn we aangekomen bij de kleurencyclus waarin de energie van de rode aarde leidende wil zijn in jouw leven. Door altijd eerst naar de kleur te kijken van de golf, de dag of het kin getal wat je krijgt als je iets wil onderzoeken krijg je al een indruk van de energie. De kleur rood heeft vanzelf ook een verhaal, wat ik erover gevonden heb is het volgende: In de mythologie gaat het verhaal dat in de tijd van de verering van moedergodinnen de opvatting bestond dat het morgenrood, dat voorafgaat aan het opkomen van de zon, beschouwd werd als het bloed dat samen met het vruchtwater dat vrijkomt bij de geboorte van een kind. De geboorte van de zon werd elke ochtend voorafgegaan door dit ‘bloed’ is eigenlijk een prachtig beeld voor de taal of kennis van het hart en zou het toeval zijn dat rood ook de kleur is van de Aarde waaruit de godheid de eerste mens creëerde. Ik ging op zoek en vond meer over de naam Adam. De naam Adam is afgeleid van Adamah, wat ‘rode aarde’ betekent of ‘bloedaarde’ – dit staat symbool voor het geestelijke deel van de mens. Deze ‘adam’ die mannelijk/vrouwelijk was en ook nog helemaal groepswezen of kudde mens was dus wat wij nu androgyn noemen. Pas nadat de godheid Adam van stof had gemaakt en hem de levensadem in de neus had geblazen zodat hij levend werd mocht hij zijn eigen naam noemen. Adam, deze man/mannin was geschapen uit adamah, het stof van de aarde en was deel van een groter geheel. Het woord androgyn komt van het Grieks: andros betekent man en gyné betekent vrouw. Inmiddels zijn we in een tijd aangekomen waarin de mensheid zichzelf beleeft als afzonderlijke individuen, alles is opgesplitst. We zijn vergeten hoezeer de levens van hen die aan ons vooraf gingen in ons doorwerken en hoezeer onze levens in ons nageslacht zullen doorwerken. Sterker nog: we zijn niet alleen deel van een familielijn die de generaties met elkaar verbindt, we zijn deel van de schepping en van de kosmos zoals de oude moederreligies ons leerden.

Zou het dan echt toevallig zijn dat de rode aarde energie verbonden is met het fenomeen synchroniciteit. Cabán staat voor ‘aarde’ maar ook voor ‘aardbeving’ wat je mag verstaan als herinnering aan de onberekenbaarheid van de aarde. Synchroniciteit zorgt er immers ook voor dat onze weg een andere wending krijgt als we de trein niet halen, als er bij het wakker worden andere zaken om aandacht vragen, als afspraken niet doorgaan etc verandert er iets, anders gezegd leer je mee-stromen met de intentie van spirit. Daarvoor is het wel noodzakelijk dat je niet koppig vasthoudt aan zienswijzen die achterhaald zijn, dan kom je nl. in de problemen die leiden tot conclusies die voorbij gaan aan de waarheid. Kenmerkend voor wat je noemt: het is een nachtmerrie. De Maya geloven dat gestorvenen verschijnen in onze dromen. Daaruit blijkt ook dat zij voortleven en naar ons terug kunnen keren. Zij zoeken contact met ons, om ons leven richting te geven. Wie dient, is trouw en houdt zich aan zijn woord.

Hoeders van de Aarde

De Maya leren ons dat personen, families en volken alleen maar kunnen bestaan wanneer er wederkerigheid is tussen man en vrouw, tussen hemel en aarde, de mens en de schepping. Op de aarde lopen wij, zij is onze woonplaats. Wij mensen horen bij elkaar, hoe verschillend wij ook zijn. Alleen samen zijn wij vruchtbaar en hoe prachtig toch dat het middel om hieraan te werken in synchroniciteit tot ons komt. Het zou dan gaan om ‘betekenisvolle toevalligheden’ die zich zonder duidelijk oorzakelijk verband voordoen, maar toch zinvol gerelateerd lijken te zijn. Jung definieerde een synchronistische gebeurtenis als het samenvallen van een innerlijk beeld of een ingeving die in het denken opkomt met een min of meer gelijktijdige uiterlijke gebeurtenis die dezelfde betekenis heeft. Door een synchronistisch voorval of een droom proberen te begrijpen, kan er nieuwe energie opstijgen die in de realiteit van het dagelijks leven een beslissende kracht wordt of tenminste ‘de sfeer’ opheldert als je de spiegel die toeval je voorhoudt niet gaat rationaliseren maar het gebruikt om de kennis van het hart te integreren met de kennis van het hoofd.

alleen het hart is in staat om oude wegen af te sluiten en nieuwe wegen in te slaan….

De synchronistische contactlegger

Jung schreef ook al dat het denken van de mensen zo doortrokken lijkt te zijn van het concept van oorzaak en gevolg dat het voor hen opmerkelijk moeilijk is dingen synchronistisch te bezien. Teveel in dromen en visioenen leven maakt het leven wellicht leuker, maar ook zweveriger. Het is niet de bedoeling dat je je oriëntatie verliest maar juist dat je aardend bezig blijft (je voeten voelen) in dienst van de eenheid van jouw lichaam-ziel-geest verbinding. Misschien is het dan ook niet vreemd meer om van de Maya’s aan te nemen dat de doden ook een sterke band behouden met de aarde. Zij willen niet dat de grond die ze altijd hebben bewerkt in vreemde handen komt. Zij blijven eigenaar van de grond die bestemd is voor hun nakomelingen. Die op hun beurt in hun dromen aanwijzingen ontvangen voor het bewerken van de grond, hoe zij moeten omgaan met het vee. Kortom, door de grond blijft de overledene verbonden met deze wereld en met zijn familie. Laten we onszelf de vraag toe eigenen onder welke omstandigheden gebeurtenissen plaatsvinden en ons dan ook afvragen welke mogelijkheden ze biedt in het licht van verbinding. Vanzelf mag je een beroep op mij doen als je dit met Tzolkin wil aangaan en b.v. inzicht vinden in de relatie met je ouders. De ouders behoren op het moment van je geboorte tot de energie van de aarde, van materie of ego gebaseerd bewustzijn die zich toont in je denken, voelen, willen tot ca. je 21e jaar. Doe je het met andere middelen vind ik en wellicht andere lezers en lezeressen het leuk om te horen wat het je heeft gebracht en ook of je je richt op bloedbanden, zielconnecties of geestverwanten.

 

 

We zijn én blijven afzonderlijke individuen en maken tegelijkertijd deel uit van een groter geheel. Het is tijd om onze opgave ons weer te gaan verbinden serieus te gaan nemen en te proberen deze hogere mens in jezelf te gaan leren kennen. Dát is degene die je in diepste wezen bent en die dit leven op aarde niet voor niets wil meemaken. Om het eeuwig nu van kracht te laten zijn, mag de mens met zijn ego niet in de weg staan…..

Door de weg van het hart te gaan, wat wil zeggen dat je de tweede mens in jezelf weer wilt leren kennen, kun je tot ‘verlichting’ (zelfverwerkelijking) komen. Toeval bestaat niet. In wat we toeval noemen, werken verborgen krachten uit de geestelijke wereld. Dus hoe kijk je?

De kansen die we krijgen zijn talrijk, maar één ding is zeker: het gaat om de weg van het hart, de weg naar het eigen innerlijk en de oefening met met je volle aandacht, met al je energie en met heel je hart te richten op het moment van nu en op alles wat nú je aandacht vraagt. Dat betekent dat we ons moeten verbinden met wat ons aangereikt wordt uit de wereld om ons heen en de emoties niet met je eigen emoties beantwoorden.

Je kunt het als een project oppakken om van jezelf een liefdevoller mens te maken in verbondenheid met het grotere geheel zonder meer met jezelf dan met de ander bezig te zijn. We hebben vaak niet half in de gaten hoezeer we aan het wachten zijn (en ook zo lezen en luisteren!) op andere omstandigheden die voor ons ‘beter’ zouden zijn. Maar al te vaak hoor ik om mij heen verhalen van mensen die van alles wensen, maar vooral wachten…. Vraag je eens af vanuit welke onvrede dat komt. Het betekent immers dat je het hier-en-nu niet kunt aanvaarden zoals het is maar wacht op het moois wat nog zou komen of oordeelt over wat-nu-is. Ontmantel je grootste tegenkracht uit het onbewuste in jezelf en krijg weer zicht op het grotere plaatje. In de leringen van de Ouden zit impliciet de aanwijzing om in het hier-en-nu te staan, dankbaar te accepteren wat-nu-is en je te verwonderen in wat zich zó in de diepere lagen in jou voor je openen wil. Waar het om gaat is dat je groeit in je persoonlijk meesterschap. Dit is de basis voor dienend leiderschap.

 

© Joke – fluisteralsjeblieft

3 gedachten over “Het Project Mens

  1. Adam en Eva kregen twee zoons, Kaïn en Abel. Deze vier archetypische figuren liggen
    aan de wortel van ons bestaan; ze vormen het oergezin, de eerste groep die ontstaat en nog steeds als oerdynamiek in hedendaagse gezinssituaties bestaat. Dit hele verhaal met zijn vier
    archetypes ligt ook aan de wortel van de groep met als oudste vorm de familie; alle andere groepen zijn van dit oerprincipe afgeleid. Abel leeft in een intieme band met de wereld van de geest (Adam) en voor wie het mythische verhaal kent van Artemis en Apollo ontdekt dan dat Artemis, zuiver en koel als het licht van de maan, de verkondiger is van de menselijke ziel.

    Kaïn en Abel vertegenwoordigen de twee denkwijzen en handelswijzen die we doorheen de (onze) geschiedenis kunnen leren herkennen. Gelukkig wordt dit steeds meer h*erkend ook als twee tegenstrijdigheden in onszelf. Hiermee verwijst Kaïn archetypisch gezien naar het persoonlijk onderbewuste, terwijl Abel verwijst naar het collectief onderbewuste.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s