Leven is het meervoud van Lef hebben en lefhebben heeft maar één letter minder dan liefhebben. Heb jij het Lef om Leven Lief te hebben…..? 

Dit nieuwe artikel in de cyclus van vier en afsluiting van twintig kan niet anders dan over Leven gaan en Leven, lef hebben, woont in je hart.

Bovenin onze levensboom zetelen de missietalenten. Je intuïtie geeft hiervoor de richting aan. Met intuïtie wordt inzicht, het zien van verbanden en het hebben van een visie bedoeld.Wanneer we ons meer richten op sturing geven aan ons eigen leven…aan zélf dingen veranderen en beter maken… krijgen we meer grip op het leven en daardoor meer zelfvertrouwen, het thema van deze kleurencyclus –  create_flow

Emoties geven betekenis aan het leven

In een wereld waarin we ons zo snel onbeduidend kunnen voelen (ontslagen worden, afgedankt, met een klik gedeletet, ontvriend) is uitverkoren worden belangrijker dan ooit. We zijn vandaag de dag verwikkeld in een groot experiment. Binnen alle menselijke relaties kan dit gepraktiseerd worden. Je echte ontwikkeling heeft er volgens mij altijd mee te maken dat jouw ontwikkeling in dienst staat van de ontwikkeling van anderen. Je dienstbaar maken. Als anderen er iets aan hebben en er iets van ontvangen, ga je meer stralen.

Het vrije stromen van deze Universele Energie bevordert spirituele ontplooiing, is onzichtbaar, maar wel degelijk aanwezig. De Maya’s spreken over het universele hart en haar grote eerbied voor schoonheid. Liefde is net zo levensvoorwaardelijk als lucht. Ze schenken ons het bestaan maar beide lijken vaak zo ongrijpbaar. Daarbij zijn er ook nog eens twee grote stromen van liefde die elkaar ontmoeten in de mens, in het midden van ons hart. Een evenwicht dat niet statisch is, maar meebeweegt met de ontwikkeling van de mens……

 

 

Emoties brengen ons de boodschap van ‘de wereld’ om je heen

In het witte deel van deze cyclus werd ons aangereikt ons te verbinden met een dier, liefst een dier wat ook in je kindertijd al deel uit maakte van jouw leefwereld. In het verhaal wat wij over onszelf vertellen zitten namelijk altijd elementen die we zelf verzonnen hebben. Dieren hebben contact met een grote bron van innerlijke wijsheid en kunnen als inspiratie dienen voor de mens. De verbinding met het dier wat jou koos is dan ook altijd herkenbaar in zowel de goede als slechte eigenschappen, dat geeft meer zelfinzicht. Ook kunnen we leren wat meer vanaf een afstandje naar onszelf en ons eigen leven te kijken en je verbeeldingsvermogen aan te spreken. Stel je eens voor hoe het zou zijn om met het dier mee te rijden of te vliegen, dat het jou uitnodigt om op zijn rug plaats te nemen en door zijn omgeving rondgedragen wordt. In het natuurlijke leefmilieu van je dier krijg je nog meer toegang tot die bewustzijnsniveaus waardoor het begrijpen en spreken van de taal der dieren gemakkelijker wordt. Voor iedereen die de taal van de dieren aan het leren is, is het onontbeerlijk om geregeld de natuur te trekken. Natuur zucht nog steeds onder droogte. De extreme droogte die Nederland deze zomer trof, woekert ook in de herfst nog voort, schrijft Peter de Graaf in de Volkskrant. Natuurmonumenten heeft alarm geslagen over het voortdurende watertekort dat een funeste invloed kan hebben op natuurgebieden. Inmiddels heeft een enorme uitdunning in de natuur plaatsgevonden in het planten en dierenrijk. Het natuurrijk (water!!) verdient onze volle aandacht, willen we het roer kunnen omgooien naar een harmonisch samenleven op aarde. Het bewustwordingsproces van die invloeiende ‘adem’ is de kiem van wat het ‘innerlijk weten’ wordt genoemd. Want onze ziel, die vergeet niet waartoe we op aarde zijn.

De adem helpt je een kalme en vriendelijke geest te ontwikkelen

In de loop van de jaren waarin ik mij inzet de Tzolkin-wetmatigheden te begrijpen en op een actuele en begrijpelijke wijzen te leren vertolken, kwam meer en meer de vraag bij mij boven: Wie zijn de Maya’s eigenlijk. Als je op zoek gaat naar wie de Maya’s zijn beland je in een landschap waar veel zinnig en onzinnigs bij elkaar wordt gezet. Hoogstwaarschijnlijk, zo voel ik nu, hebben we te maken met een volk en een verhaal of zo je wil een mythe die doorverteld werd al vanaf de Atlantische periode en ook nog wel vroeger, nl. in de tweede helft van de Lemurische periode. De bakermat van dit Quiché-volk ligt dus niet in Midden-Amerika zoals zo vaak gedacht wordt, waar in het in vele sagen vermelde Atlantis wat in de Bijbel bekend is als het zondvloed-verhaal. Atlantis is de naam van een in een ver verleden door natuurrampen verzonken continent, dat op de plaats gelegen zou hebben van de huidige Atlantische oceaan. Dit continent dat gedurende lange tijd bewoond geweest door volkeren met een relatief hoog ontwikkelde beschaving werd uiteindelijk verscheurd door de botsing van licht en duisternis in het bewustzijn van de mens. Wat in die dagen gebeurde wordt nog altijd in ons gevoelsleven zichtbaar en toont zich in de vorm van egoïsme. Egoïsme werkt altijd op het gevoels- en emotionele niveau, nooit op het denkniveau. Pas veel later, toen de mens het denken ging ontwikkelen, konden ze voorbij hun egoïstische gevoelens gaan. Ons denken brengt een bepaalde moraliteit voort, die ons tot op de dag van vandaag kan helpen egoïsme te transformeren in de spirituele tegenhanger> liefde.

Wij zijn opgegroeid in een westerse cultuur die getekend is door dominantie, oorlog en geweld; een cultuur waar vervreemding, eenzaamheid, verslavingsproblematiek en agressie belangrijke issues zijn. Die problemen had men vroeger niet; sterker: die problemen heeft men ook niet bij gezonde inheemse culturen. De natuurlijke intermenselijke harmonie tussen moeder en kind is binnen de oudste mensengroepen de basis voor liefdevolle relaties en de latere grootfamilies in clan en stam. Oorlog is dus niet van alle tijden. Oorlog is een relatief recent verschijnsel. Vanaf zijn oorsprong wordt de mens begeleid door de gnosis, al werd hij zich dat in de voortgaande evolutie steeds minder bewust.

Gnosis brengt de mens bij zichzelf en van daaruit weer naar de wereld

De les van het opkomen voor jezelf of het bewaken van je eigen grenzen, maakt ons ook egoïstisch. Mensen staan vaker op hun strepen en wie eerlijk naar zichzelf durft te kijken kan niet anders dan beseffen dat de verruwing in de wereld deel uitmaakt van je leven, van wie je bent. Het egoïsme leren beteugelen vergt allereerst het vermogen te beseffen dat we zelf ook egoïstisch zijn en zelfs meer worden nu we leren om op eigen benen te staan. Wat is dan het tegenwicht van egoïsme, vroeg ik mijzelf af. Het verdiepen in de geschiedenis van de Maya en Atlantis leerde mij, ik schreef het al dat alleen Liefde die tegenhanger kan zijn. Het versterken van ons liefdesvermogen is dus minstens zo belangrijk als het bewaken van je eigen grenzen en in mijn optiek iets waar we elke dag aan mogen werken. In de mate dat je in resonantie kunt zijn met de universele flow wordt ook jouw leven zelf-organiserend. Dat is wat moeiteloosheid (flow) betekent, waar we het al over hadden.

Gnosis is het Griekse woord voor kennis, inzicht. Geen uiterlijke (cognitieve) kennis, maar het weten van binnenuit. Gnosis raakt de menswording, geheimen die nog worden ontsluierd. Het adagium van de Egyptisch-Griekse oudheid, ‘ken u zelf’, is een gnostische spreuk. Dat is een universeel proces! Toegewijd zijn aan je eigen weg. Steeds bereid zijn om de reis naar binnen te maken.Gnosis is geen doel, maar een weg….

Liefde wordt vaak als tegenover van Angst gesteld. In Tzolkin staat Liefde naast Vertrouwen en wordt angst altijd in verband gebracht met trauma en/of (emotioneel) geweld de tegenover van vertrouwen. Angst voor falen, voor mislukking, voor eenzaamheid, voor schaarste, voor dood. Probeer eens samen met je dier de opkomende angst vriendelijk en geduldig te observeren. Zo kan het de ruimte krijgen zich uit te spreken aan jou. Dat is het pad naar onvoorwaardelijke liefde en werkelijk mededogen. Mededogen daarentegen is gedogen, aanwezig zijn, betrokkenheid. Het is bevrijdend, want de verantwoordelijkheid van de ander voor zijn levensweg wordt volstrekt aanvaard. Dat is spiritualiteit. Het woord spiritualiteit zelf brengt ons direct bij adem en inspiratie. De Latijnse wortel van inspiratie en ademhalen is dezelfde, namelijk spirare. Het Hebreeuwse, vrouwelijke woord ruach betekent naast wind, ook adem of geest. Het is ook wel gedefinieerd als kracht of energie, een zachte bries bedoeld om het luchtiger te maken. Inspiratie bijvoorbeeld krijg je. Inspiratie kun je niet afdwingen. Je kunt het wel opzoeken. Als je alleen met je ogen kijkt en je oren luistert, geef je de ander niet wat die echt nodig heeft. De uitdaging is te kijken met je hart, want dan voel en zie je de kwaliteiten van de ander. Je kunt die benoemen en hem/haar stimuleren die optimaal in te zetten. De ander kan dan tot een voor hem aanvaardbaar antwoord of oplossing komen. En jij?

Jezelf liefhebben als kind van aarde en kosmos

Door jezelf lief te hebben als kind van aarde en van kosmos worden wij de mens die hemel en aarde verbindt en waar we dit kunnen ervaren als één werkelijkheid, ervaren we iets van de ware mens, de mens-in-wording die hemel en aarde verbindt. Door de ademhaling in te zetten van onder de voeten en langst de ruggengraat naar de kruin door te ademen om vervolgens langs de voorkant de gemengde stroom af te laten vloeien via de voeten de aarde in sta je sterker. Voelen wat blokkeert, wat de onwil voedt, de angst doet oplaaien. Opdat de weg weer vrij begaanbaar wordt.

De mensen, dieren en dingen zien zoals ze zijn. Het is een kunst. Kijken met de ogen van je hart. De ogen die ik ontmoet lijken vriendelijker. Dat helpt om vervolgens te kunnen voelen waarom ik bang ben. Door me dat te realiseren en vervolgens dieper te ademen, wordt de angst minder. Dan kan ik de controle weer wat loslaten en komt er ruimte. Ruimte om de ander toe te laten, ruimte om mijn hart te geven. Adem vormt hierin een soort van basis. Wanneer je met aandacht je ademhaling observeert zonder ze te dwingen zal je algauw merken , dat jij niet degene bent die ademt, maar dat je geademd wordt. Ademen is Leven

© Joke
Bij de kleurencyclus rode Maan, witte Wind, blauwe Adelaar en gele Ster

4 gedachten over “een poort naar het hart

  1. Zo ontzettend mooi en ook fijn wat je schrijft , lieve Joke. Dankjewel❤️🙏🏼!!! Jouw artikel belichaamd de avond die ik gisteren mocht delen met een lieve vriendin. Wat je oa. zegt over ‘het universele hart’ raakt mij zeer. Het is voor mij zo voelbaar. En zo meer dingen. Grenzen stellen en in liefde blijven… dan komen de wonderen in beeld. Sinds ik mij volledig overgeef aan het leven, is er alleen Liefde. Ik heb zoveel angsten gekend, gevoeld, doorvoeld en omarmd van A tot Z… Ze hebben mij geleid naar innerlijke rust, onmetelijke dankbaarheid, enorme tevredenheid over het leven, zoals ik het tot nu toe heb mogen leven. Geen enkele spijt van welke beslissing dan ook. Ik kijk naar m’n leven en zeg: ik heb je Lief. Zo dankbaar dat ik gisteravond met deze lieve vriendin mocht delen. Joke, ‘zo binnen, zo buiten’ ❤️. Zoveel prachtige kadootjes op m’n pad en zo heerlijk om te delen 💞🙏🏼. Heel graag deel ik jouw mooie artikel🎶🌹. Nogmaals Dank.

    1. fijn Charlotte, ik weet dat jij ook kennis hebt van de dubbele moraal. We hebben te maken met een dubbele moraal, die tot in de haarvaten van onze cultuur is doorgedrongen als het gaat om (grensoverschrijdend) gedrag en seksualiteit van mannen en vrouwen. Er is een cultuuromslag nodig waarin deze ongelijkheid ter discussie wordt gesteld….laten we die discussie ook aangaan, ook in de soc. media is deze omslag broodnodig.. gr Joke

  2. Dank je wel Joke, vooral de woorden
    Als je alleen met je ogen kijkt en je oren luistert, geef je de ander niet wat die echt nodig heeft. De uitdaging is te kijken met je hart, want dan voel en zie je de kwaliteiten van de ander. Je kunt die benoemen en hem/haar stimuleren die optimaal in te zetten. De ander kan dan tot een voor hem aanvaardbaar antwoord of oplossing komen. En jij?
    Deze woorden raken mij diep, herken een angst om uit kunnen spreken wat mijn hart zegt. Als ik even stil ben voel ik ontroering voor afgewezen worden. Dank je wel voor deze prachtige boodschap xxx

    1. jij ook dankjewel Ellis. Het keelchakra is een uiterst gevoelig orgaan en raakt snel beïnvloed door wat van buiten op ons afkomt. Het kan zich plotseling sluiten en ons het spreken belemmeren. Juist zo krijgt het innerlijk proces de ruimte, door onszelf niet langer te ont-kennen of veroordelen, maar juist liefde te hebben voor het onvolmaakte wordt onze stem voller en het spreken bedachtzamer. Misschien een tip dat in jouw geboortegolf veel te ontdekken valt over dit proces…..gr. Joke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s