Het Aller Eerste Woord dat is gegraveerd in de harten van de gehele mensheid over de hele planeet: Ma, Mama, Mami, Madre, Mamo, Mommie, Makuahine, Maji, Majka, Moer, MánaAnya, Móthair, Maman, Máti, Mére, Mutter, Okaasan, Mor, Mari, Motina, Matka, Mother, Moeder*-

Het is een natuurlijke neiging van de ‘Grote Moeder’ – dat wil zeggen van het onbewuste, om datgene wat haar toebehoort weer terug te roepen. Wat roept zij in essentie terug?

Basis- vertrouwen als fundament

Basisvertrouwen is het vertrouwen dat de werkelijkheid uiteindelijk goed aardig is; dat de natuur, het universum en alles wat bestaat in wezen goed en betrouwbaar is. Dit impliceert dat datgene wat er gebeurt, het beste is wat er gebeuren kan. Basisvertrouwen is de manier waarop de ziel is afgestemd op een basis wet van de werkelijkheid, dit geef je het vermogen en de bereidheid om de beelden, identificaties, structuren, overtuigingen, ideeën en concepten los te laten.

Moeders staan in verhalen van vrijwel elke cultuur aan de wieg van de mensheid en al die ervaringen liggen opgeslagen in het Moeder archetype. Voedsel en alcohol oefenen op een grote meerderheid in onze samenleving een overweldigende fascinatie uit. Waar voedsel een voorwerp van taboe is,  waar rituelen met voedsel worden uitgevoerd, al dan niet door ‘rituele brakers’  en erbij zegt: “er overkomen mij zoveel oneerlijke dingen die mij gewoon overkomen”,
zit je in een dader- slachtofferrol…..Een slachtoffer durft geen ruimte (meer) in te nemen; een dader  neemt vaak te veel ruimte in. Het slachtoffertype cijfert zichzelf helemaal weg, de dader of aanvaller blaast zichzelf op en maakt zich groter dan hij/zij is. Beiden ontstaan vanuit een moeite om de situatie te kunnen hanteren.

Niet onze ouders liggen hiervan aan de basis, maar een emotionele geloofscrisis en een niet meer kennen van symbolen. Een leeg gat, energielekken, luiheid, in automatische patronen leven en verantwoordelijkheid afwijzen; elke afwijzingsgevoeligheid vindt een oplossing als je zelf gaat mee-cirkelen met de klok mee om de Grote Moeder. Dan gaat een positieve mantra klinken: ik geef mezelf toestemming om gevoed te worden met een gezond ego versterkende kracht door mezelf uit te spreken en deelgenoot te maken van mijn dromen.

Het Mysterieuze eeuwige leven van de Moeder

Rode Draak belichaamt de kwaliteit van Voeding en Koestering. Je bent wat je eet, een gezegde waar veel waarheid in zit. Wanneer de demonen niet worden onderkend, weerhouden ze ons ervan voorwaarts te gaan. Met de Moeder kan ook het bewustzijn van ziel en geest als onzichtbare componenten van Mens en Wereld terugkeren, maar dit kan alleen maar als je je JA gebied uitbreidt en je Leven omarmen gaat.

 

 

Onze moeders ‘hielden’ in de meeste gevallen van ons en hebben hun best gedaan ons een goede basis voor een goed leven te geven. Van generatie op generatie hebben moeders meestal datzelfde gedaan, meestal zonder zelf de moederlijke omhulling ontvangen te hebben. Niet verbonden met het vrouwelijke principe in henzelf, konden deze moeders hun vreugde in het leven, hun vertrouwen in het leven zoals het is, niet doorgeven. Geen andere tijd, dan de tijd van de patriarchale cultuur, heeft de uiterlijke werkelijkheid zó gescheiden van de innerlijke werkelijkheid, waarvan de Grote Moeder de omhulling – de matrix – is. Nooit eerder zijn we zo afgesneden geweest van de wijsheid van de natuur en de wijsheid van onze instincten. Bij elk festival draait het om eten en de kwaliteit van het eten. Voedsel delen maakt deel uit van het festival; het afwijzen sluit je uit van het leven. Het (onbewuste) voedselcomplex, de orale verslavingen, waar de rode Draak energie op wijzen wil, leert dat het de taak van het volwassen individu is om onderscheid te leren maken tussen de beelden van het kind en de feitelijke ouders. Tussen dat wat heilzaam is aan hun erfenis en dat wat destructief (Medusa/Tiamat) is geweest, uiteindelijk te vergeven. Voedsel en alcohol weerspiegelen de crisis in de cultuur van deze eeuw, de spirituele dorst en honger die enkel en alleen opgelost kan worden door met het verleden te breken en alleen te staan. Bewust begrijpen en erachter komen wat het probeert te zeggen: waarom heb ik behoefte aan eten, ben ik behoeftig, wat is dat voor gat in mij, wat is de angst voor afwijzing? Zolang de buitenwereld vreemd is aan onze binnenwereld kunnen we het leven niet vertrouwen, zijn we zelfs afwijzingsgevoelig. Dan vrezen we alles wat onze kleine ruimte kan binnendringen, hetzij van de Grote Moeder, hetzij van de Grote Vader.

tekst gaat verder onder de afbeelding:                                      

 

Wie is nooit eens buitengesloten, weggestuurd of heeft iemand horen zeggen: ‘er is hier geen plaats voor jou’. Het is niet ongewoon in onze moderne cultuur dat we kilometers lang grofheden zien die over de prachtige impulsen van de ziel heen worden geschreven, weggetrapt naar de laatste plaats, bespot, afgeweerd, genegeerd, beschimpt, veranderd in versteend hout….De route langs straten vol Pijnbomen bestaat uit treurende mannen, jammerende vrouwen en huilende kinderen die hebben geleden door afwijzing. De tranen in het donker van hen die geraakt zijn door het verlies van het Licht van de Wereld. Degenen onder ons die onze vader en moeder hebben verloren, degenen onder ons die geen ouders meer hebben, degenen van ons die hevig verlangen naar een vader of moeder die echt en liefdevol is, degenen onder ons die tegen de ouden fluisteren, ga niet dood…Elk ouder hart dat probeert een liefdevol kind te laten gaan, terwijl we dachten aan onze eigen verbanningen kent maar twee wegen. Onderdak bieden of je afscheiden van de wortel en de echte kou in.

Opnieuw een toevluchtsoord worden van Liefde, daar is veel moed voor nodig. Het bemoederen of bemoederd worden als gevolg van oerpatronen die ons voeden in slachtofferrollen en daders die absoluut onbewust zijn van wat ze hebben aangedaan vereist inlevingsvermogen. Alleen dát inlevingsvermogen is in staat om alles wat lijkt op je vader of op je moeder, de blauwdruk van jouw grond, niet langer te herhalen in (huwelijks) partnerrelaties van nu. De muren afbreken van het onbereikbare hart vergt moed om op de ladder van gevoelens, ook de ondraaglijke, te blijven klimmen en dalen. Je eigen ruimte weer in te nemen als er vaak en veel slachtofferenergie aanwezig is, de aanklagerrol uit de achtervolging te halen en daderrollen die alle ruimte innemen te onderzoeken. Een slachtoffertype cijfert zichzelf helemaal weg, de dader of aanvaller blaast zichzelf op en maakt zich groter dan hij/zij is – de één slaat naar binnen, de ander naar buiten – beiden houden de klaagcultuur in stand….

Slachtoffer zijn is een van de grootste taboes in onze maatschappij op dit moment. Niemand wil een slachtoffer zijn en niemand wil een slachtoffer zien, feit blijft dat daderenergie zich voornamelijk uit als slachtoffer-energie.

Essentieel is dat je passende voeding voor jouw ziel zoekt die je ook verteren kunt in wat je eet, wat je leest en in de woordziel die ligt in wat je spreekt. De wereldverspreide gewelddadigheid op aarde zoals die zich manifesteert in oorlogen, terreur, vrouwenonderdrukking, en vernietiging van de natuur komt voort uit een verbroken verbinding met de ziel. De strijdmentaliteit, het wantrouwen, diepe haat en gebrek aan empathie kan alleen maar opgelost worden met hulp van de wijsheid en inspiratie van het hart. Door bewust je aandacht in te zetten in de richting van waarheidsvinding, groeit je innerlijke autoriteit en doorzie je het neppe…

Onze Vrouwe achter de Muur

In de vorige cyclus leerden we onze emoties kennen, gevoelens zijn heel anders. Onze gevoelens komen uit de kosmische wereld. Zoals de planeten rond de zon gaan, zo gaan onze gevoelens in zeven tonen door ons heen. Die tonen komen uit de kosmische sferenharmonie, de zeven planeetsferen in relatie tot de zeven sferen van het bewustzijn. Gevoelens zijn niet zo lokaliseerbaar in je lichaam als emoties. De fluisteringen van gevoelens ontvang je in je hart, daarvoor is het noodzakelijk innerlijk stil te kunnen worden. Opdat je gevoel je kan vertellen wat er nog is dat opgeruimd moet worden, wanneer je denkt in slachtofferschap. Ontdek waar je kruipt in de slachtofferrol en anderen aanwijst als oorzaak van de ellende. Wijzende vingers die voor de denkende en klagende mens waarheid geworden lijken te zijn, de exponent van het naar buiten gerichte westerse mannelijke hokjes-denken.

Gaandeweg  wordt je aangemoedigd aan waarheidsvinding te gaan doen, leren het valse (ook spiritueel) van het échte te onderscheiden en zo op het spoor van je eigen afwijzingsgevoeligheid te komen. Het moment te pakken waarop de gevoelens zich melden en je die int (en dus niet uit)  met je voorstellingsvermogen, dan kunnen gevoelens tot kennis van de wereld om ons heen én tot zelfkennis leiden; als je stopt met het proberen haar bij de grens tegen te houden!

 

© Joke – fluisteralsjeblieft

*uit: de ontembare vrouw als archetype in mythen en verhalen
Auteur: Clarissa Pinkola Estes

6 gedachten over “Basisvertrouwen als fundament

  1. Super super waardevol weer en precies ook waar ik mee bezig ben en wat me bezighoudt. Een klein spelfoutje in de alinea boven de levensboom.

  2. Lieve Joke,
    Dankbaar voor je woorden, herkenbaar de processen. Voel de behoefte te delen maar realiseer mij in het zelfde moment dat, wanneer je er nog niet open voor kan staan, het niet begrepen zal worden. Lieve groet Ingeborg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s