een oude deur sluit en een nieuwe deur wordt geopend – in de symbolieken wordt de bevrijdende bliksem met name door alchemisten gebruikt.  De bliksem betekent een plotselinge, onverwachte en overweldigende verandering van de situatie. Deze ‘geest van de bliksem’ is de geboorte van het licht; het bezit de kracht van transformatie. Vandaar dat de vuurvogel Phoenix nauw verwant is aan b.v. de energie van de blauwe (transformerende) energieën in Tzolkin.

Deze ‘brongeest’ die zijn oorsprong is de vuur bliksem heeft zou dan niet langer lijken op een grimmige slang, een dierlijk wezen, maar duidt een zielekracht die zich bevrijdt heeft. In de cyclus van rode Hemelwandelaar-witte Wereldoverbrugger-blauwe Storm-gele Mens waar ruimte geven aan jezelf én aan de ander centraal staat een kracht die wijst op een innerlijke geboorte van de kracht van vierheid in het midden als een hart. Dit is een opvatting die sinds oeroude tijden met Anthropos verbonden is, een archetypisch beeld van heelheid in alchemie, religie en gnostische filosofie. Volgens oude tradities heeft de ziel een bolvorm, zij is niet alleen gelijk de maanbol, maar ook aan alle kanten voorzien van ogen. Het motief van de ‘veelogigheid’ heb ik al beschreven in het artikel over de engelen en kun je daar nog eens navoelen. Nu is het van belang te begrijpen dat onze tijd het Egyptische tijdvak spiegelt. Het vijfde, ofwel het huidige tijdvak, is een herhaling van het derde (het Egyptische dus) op een ander, hoger niveau. Dat houdt in dat wij de grote aandacht die in Egypte was voor het lichaam en het mummificeren is de zorg die de Egyptenaar voor het dode lichaam had, nu omgevormd tot een aandacht voor het levende lichaam en zo de basis heeft gelegd voor het huidige materialistische denken. Het zgn nieuwe of holistische denken helpt ons te leren nu  zelf de verantwoordelijkheid voor onze ziel op ons te nemen en voor haar te zorgen.In onze ziel sluimeren immers de diepere krachten die ons zicht geven op de zin van het leven die ons wegvoert uit die sfeer van zinloosheid, depressiviteit en leegte. In onze ziel sluimert het stille weten dat ons ervan bewust wil maken dat wij op aarde zijn om liefde te leren, alleen maar liefde. Hans Stolp heeft hier prachtige artikelen over geschreven, zoek ze maar eens op.

Het sprookje van de feniks of zoals de grieken schrijven van de phoenix is een egyptisch sprookje in een beeldtaal die inwerkt op onze ziel. Het herinnert ook aan de staf van Mozes die de rotsen spleet, waardoor enerzijds het levenswater tevoorschijn kwam, maar die zich anderzijds naderhand in een slang veranderde.

Niet alleen vormen dieren de inwijdingsweg bij de Maya’s. Het fascinerende en raadselachtige geschrift dat de bijbel afsluit, ofwel het laatste Bijbelboek, kreeg de naam De Openbaring van Johannes. Johannes, de grote ingewijde en wetende, weet dat de zeven gemeenten waar hij over schrijft symbool staan voor bepaalde tijdperken, zowel voor voorbije, als voor komende tijdperken. De adelaar is het symbool van Johannes.

Wie weleens een kathedraal, museum of kerk bezoekt kan de vier dier-symbolen tegenkomen. De adelaar, de stier (of rund) de leeuw en een engel (of mens). Zij worden vaak in verband gebracht met vier evangelisten oftewel met het viervoudige karakter van de menswording. De vier evangelistensymbolen komen onder andere vaak voor op Ikonen, zoals in de afbeelding. Hier zien we dat het getal acht de verdubbeling is van het getal vier en de Moeder Gods wordt met de woorden ‘roos’ en ‘ster’ aangeroepen wordt. Taalkundig heel nauw verwant met de heilige oerformule: ‘Ik ben de IK BEN’ (Ehjeh ascher ejeh)

Meer over de symbolische betekenis van de icoon van de ‘Moeder van het brandend niet-verbrandende braambos’ vind je in Ikonen boeken. Hier de afbeelding….

De Exodus-route verhaalt over de uittocht van het joodse volk uit Egypte, waar het in slavernij leefde naar vrijheid, het beloofde land. Pas na 40 jaar komt een einde aan de tocht door de woestijn; Vier is het getal van de schepping, van onze wandel op aarde en daarom ook van het menselijk falen (denk o.a. aan de vier winden van de hemel; Het getal veertig staat voor het aanvaarden van je persoonlijke verantwoordelijkheid. Een midlife crisis of burn-out laat dan ook zien dat er sprake is van emotioneel en lichamelijk uitgeput zijn. Burn-out betekent letterlijk opgebrand. Mensen die kwetsbaar zijn voor een burn-out zijn bijvoorbeeld vaak perfectionistisch, veeleisend en ongeduldig. Ze kunnen grenzen slecht in de gaten houden en vinden het moeilijk om te delegeren. Ze zijn vaak ambitieus en gedreven en vinden het moeilijk om hun emoties te uiten.

Vuur van vernieuwing

Zoals de vis het symbool van het Vissentijdperk is, zo is de Adelaar het symbool van het Watermantijdperk. De Adelaar is ook het hogere aspect van de Schorpioen en hierin zien wij het opstijgen van de kracht en de wijsheid van Kundalini gesymboliseerd, het opstijgen van het goddelijk vuur of een doorbraak in een blokkade in de levensstroom.

Volgens een mythe werd de schorpioen omgeven door een ring van vuur, doodde zichzelf en uit zijn as herrees hij in de vorm van een adelaar, de Phoenix. 

De uitdrukking “als een feniks uit de as herrijzen” wordt gebruikt om aan te geven dat iets of iemand tot bloei komt, na eerst volledig te zijn afgebroken. De zegswijze vindt zijn oorsprong in de mythologie. Deze mythe vindt zijn oorsprong in de Egyptische mythologie die een vogel kende, de benoe, wat zoveel betekent als “stralende verrijzenis”.

Je verbonden voelen is nodig om je werkelijk vrij te voelen – Belangrijk hierbij is het gewaarzijn; het ‘instrument’ waarmee bewust gemaakt kan worden wat je denkt en voelt.  Daaruit volgt logischerwijs, dat iedereen op zijn of haar eigen moment het Watermantijdperk ingaat – we gaan niet collectief het Watermantijdperk in. Waterman is wakker zijn, bewustwording, en individuatie dus. De waarheid is dat het goddelijke vrouwelijke de creatieve kracht van het universum is die in alle levende dingen aanwezig is. Het maakt niet uit welk geslacht je bent. Alles heeft deze waarheid in zich. Dit is geen gendergebeurtenis.

Het is een gefluister. Het is als een stille orkaan. Het is een wind die alle gruweldaden van de wereld wegvaagt…..

De opdracht van het watermantijdperk is vooral om als mensheid socialer te worden. Het vissentijdperk wordt vaak verbonden met het lijden in de wereld. Door de verschuiving van het dierenriem teken wordt nu in hogere zin aan ons gevraagd om het lijden dat je zélf hebt gevoeld te gaan herkennen bij een ander en gaat begrijpen wat het met de mens doet. Menselijkheid en medemenselijkheid zijn thema’s die niet kunnen zonder het woord samen werken en dat kan alleen maar gebeuren vanuit de eigen doorgeploegde existentie.

Hieronder volgt het verhaal van Phoenix, de mythologische zonnevogel Fenix (Grieks Phoenix: de schitterende) die ook wel vuurvogel genoemd wordt en een relatie heeft met het vorige artikel over de (piramide) van Kukulkan en de Gevederde Slang. 

 

Vogel van de Zon (een verhaal)

Er is een vogel die geen eieren legt en geen jongen krijgt. Hij was er al toen de wereld begon en nu leeft hij nog, in een verborgen woestenij, ver hiervandaan. Het is de Phoenix, de vuurvogel.

Op een dag, in de begintijd van de wereld, keek de zon omlaag en zag een grote vogel met de meest prachtige, blinkende veren. Ze waren rood, goud, purper – helder van kleur en oogverblindend als de zon zelf. Toen riep de zon: ‘Prachtige Phoenix, jij zult mijn vogel zijn en eeuwig leven’. Eeuwig leven! De Phoenix was heel erg blij toen hij dit hoorde en hij hief zijn kop op en zong: ‘Zon, o, schitterende zon, ik zal mijn liederen zingen voor jou alleen!’.
Maar de Phoenix was niet lang gelukkig. Arme vogel. Zijn veren waren veel te mooi. Mannen, vrouwen en kinderen joegen hem altijd op en probeerden hem te vangen. Ze wilden een paar van die mooie, blinkende veren voor zichzelf hebben. Hier kan ik niet blijven, dacht de Phoenix. En hij vloog weg naar het oosten, waar de zon in de morgen opkomt. De Phoenix vloog en vloog, tot hij bij een verre, verborgen woestenij kwam waar geen mensen waren. En daar leefde hij in vrede, vrij rondvliegend en zijn loflied zingend op de zon boven hem.

Bijna vijfhonderd jaren gingen voorbij. De Phoenix leefde nog, maar hij was oud geworden. Hij was vaak moe en had veel van zijn kracht verloren. Hij kon niet meer zo hoog door de lucht scheren, en ook niet meer zo ver en zo snel vliegen als toen hij jong was. Zo wil ik niet blijven leven, dacht de Phoenix. Ik wil jong en sterk zijn. En de Phoenix hief zijn kop op en zong: ‘Zon, o, schitterende zon, maak mij weer sterk en jong!’ Maar de zon antwoordde niet. Dag na dag zong de Phoenix zijn lied. Maar toen de zon nog steeds geen antwoord gaf, besloot de Phoenix terug te gaan naar de plaats waar hij in het begin gewoond had, en het nog één keer aan de zon te vragen.

Hij vloog over de woestenij, en over heuvels, groene valleien en hoge bergen. Het was een lange reis, en omdat de Phoenix oud en zwak was, moest hij onderweg dikwijls rusten. Nu heeft de Phoenix een fijn reukorgaan en hij is vooral dol op kruiden en specerijen. Dus elke keer als hij op de grond kwam verzamelde hij stukjes kaneelboombast en allerlei soorten welriekende bladeren. Sommige daarvan stak hij tussen zijn veren en de rest droeg hij mee in zijn klauwen. Toen de vogel tenslotte aankwam bij de plaats waar hij vroeger gewoond had, ging hij zitten in een hoge palmboom die hoog op een berghelling groeide. En helemaal boven in de boom bouwde de Phoenix een nest met kaneelboombast en bekleedde het met geurige bladeren. Toen vloog de Phoenix weg en verzamelde wat van die scherpruikende hars die mirre genoemd wordt en die hij uit een boom vlakbij had zien sijpelen. Daarvan maakte hij een ei en droeg het naar zijn nest. Nu was alles gereed. De Phoenix ging op zijn nest zitten, hief zijn kop op en zong: ‘Zon, o, schitterende zon, maak mij weer sterk en jong!’

Deze keer hoorde de zon het lied. Snel verjoeg hij de wolken van de hemel, hield de winden stil en scheen met al zijn kracht op de berghelling. De dieren, de slangen, de hagedissen en alle andere vogels verstopten zich in grotten en holen, in de schaduw van stenen en bomen voor de felle stralen van de zon. Alleen de Phoenix zat op zijn nest en liet de zonnestralen neerkomen op zijn prachtige blinkende veren.

Plotseling was er een lichtflits, vlammen sloegen op uit het nest en Phoenix veranderde in een laaiende vuurbol.
Na een poosje doofden de vlammen uit. De boom was niet verbrand en het nest ook niet. Maar de Phoenix was verdwenen en in het nest lag een hoopje zilvergrijze as. De as begon te beven en kwam langzaam omhoog….en van onder de as rees een jonge Phoenix op. Hij was klein en zag er wat verfomfaaid uit. Maar hij strekte zijn nek en zijn vleugels en sloeg ze uit. Hij werd zienderogen groter, tot hij net zo groot was als de oude Phoenix. Hij keek om zich heen en vond het ei van mirre, holde het uit, stopte de as erin en sloot het ei weer. En toen hief de Phoenix zijn kop op en zong: ‘Zon, o, schitterende zon, alleen voor jou zal ik mijn lied zingen! Voor altijd en altijd!’  (onder de afbeelding gaat deze mythe verder…)

 

Toen het lied uit was begon de wind te waaien, de wolken kwamen weer opzetten aan de hemel en de andere levende schepsels kropen weer uit hun schuilplaatsen. Toen steeg de Phoenix op met het ei in zijn klauwen en vloog weg. Tegelijkertijd verhief zich een zwerm vogel in alle soorten en maten en vloog achter de Phoenix aan, en allemaal zongen ze: ‘Jij bent de grootste onder de vogels! Jij bent onze koning!’

En de vogels vlogen met de Phoenix mee naar de Zonnetempel die de Egyptenaren hadden gebouwd in Heliopolis, de stad van de zon. Toen legde de Phoenix het ei met de as erin op het altaar van de zon. ‘Nu’, zei de Phoenix, ‘nu moet ik alleen verder vliegen.’ En nagekeken door de andere vogels vloog hij weg naar de verre woestijn.

Daar woont de Phoenix nog altijd. Maar elke vijfhonderd jaar, als hij zich zwak en oud begint te voelen, vliegt hij naar het westen naar dezelfde berg. Daar bouwt hij boven in een palmboom een welriekend nest en daar wordt hij tot as verbrand. Maar iedere keer verrijst de Phoenix uit de as, versterkt, vernieuwd en verjongd. ==Een Egyptisch verhaal, naverteld door Margaret Mayo==

transformatie van bewustzijn

De mythologische zonnevogel Fenix (Grieks Phoenix: de schitterende) was een zinnebeeld van geestelijke groei, van geestelijke wedergeboorte. In de Oudheid was dit besef van geestelijke groei door omvorming nog wereldwijd verbreid en wij gaan meer en meer begrijpen dat wij leven in een tijdperk van verandering, waar transformeren deel van uitmaakt. De Nashville-verklaring, een document over het christelijk geloof, huwelijk en seksualiteit dat oorspronkelijk in 2017 in de Verenigde Staten is opgesteld veroorzaakt veel ophef. Het Amerikaanse statement uit 2017 van de Council on Biblical Manhood and Womanhood was vooral gericht tegen feministische invloeden in de kerk, maar had tevens een duidelijk standpunt ten aanzien van homoseksualiteit en genderidentiteit. De verklaring van Nashville  heeft een hoop stof doen opwaaien en zal dit nog wel even blijven doen….

Mens, kom tevoorschijn!

© Joke

2 gedachten over “De vuurvogel Phoenix

    1. Hoi Ineke, misschien is het goed om je erop te wijzen dat de Phoenix verbonden wordt met de blauwe Storm (cauac) energie. De transformerende witte kracht in die cyclus staat in verbinding met De heilige kracht van vergeving. Vergeving is geen populair onderwerp en berichten in die sfeer worden nauwelijks geopend en heb ik dit keer ook niet geschreven. Het viel in de periode rond Kerstfeest….

      Er zijn veel mooie boeken over vergeving, b.v. van Desmond Tutu, Hans Stolp, Willem Glaudemans e.v.a. Ze wijzen ons allemaal op het gegeven dat het ego niet kan vergeven en je zult dus op de één of andere manier de weg moeten vinden naar je eigen Hoger ik, de geest in jou, de Christus, hoe je het ook maar noemen wil want dat is de enige (bevrijdende!!) kracht waarmee je vergeven kan. gr. Joke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s