De fase van 21 tot 42 jaar wordt wel de fase van mens-zijn genoemd. We hebben een volle rugzak die in onze jeugd gevuld werd, nu moeten we hem dragen en ons eigen zielenleven gaan ontwikkelen. Dat is voornamelijk de ruwe stenen ter hand nemen, ze openmaken en beginnen te slijpen zodat onze ziel een spiegel wordt voor het innerlijk of geestelijk Licht.

Wakker worden voor de eigen ziel en deze polijsten is een opgave die bij deze fase hoort en wie werkt met Tzolkin kan de jaren opzoeken en de bijbehorende kleuren, tonen en zegels vinden. Ieder mens is toegerust met drie grote Ik-krachten: ‘DENKEN, VOELEN en WILLEN’.

Deze Ik-krachten worden ook wel de zielenkrachten genoemd waarvan we in het eerste deel van ons leven vooral de ego-kanten hiervan ontwikkelen, met als doel ‘je incarnatie aan te gaan’. Tegen de tijd dat we geestelijk gaan ontwaken, groeit er een nieuw besef ‘ik ben zoveel meer dan mijn ego’. Zonder nog precies te weten ‘wat dat meer’ is, verlangen we ‘die andere of betere ik’ te leren ontdekken en kennen. Waar komt dit verlangen vandaan en wat is het dat uit het verborgene van de ziel aan het licht wil komen?

Kijken we naar de fase van ons 21e tot het 28e levensjaar ontdekken we de fase van de reis- en leerjaren. Deze fase vormt feitelijk de spiegel van de fase tussen de 21 en 14 jaar die je in je eigen biografie kunt (leren) terugvinden. Het is de tijd dat we allerlei rollen aannemen: beroepsrollen, familierollen of partnerrollen en dat brengt vragen in ons boven waardoor de uiterlijke biografie de innerlijke biografie tegemoet gaat treden. We gaan leren deze beide samen te voegen en ontwikkelen zo de gewaarwordingsziel, zoals de antroposofie dat noemt om stevige grond onder onze voeten te krijgen. Anders gezegd: hier leggen we de basis van onze persoonlijkheid. (In het artikel over de ouroboros vind je meer over de vier lichamen)

Elk mens heeft zijn eigen ritme bij het lopen. Het lopen is eveneens een beeld voor de levensloop. Het is belangrijk dat iedereen het eigen ritme vindt en het ritme van anderen leert respecteren.

Je kunt ook vastlopen in het gevecht met de rollen op een manier dat je innerlijke conflicten een raadsel zijn voor anderen, maar vooral voor jezelf. Dilemma’s die innerlijk een rol gaan spelen nodigen uit een individualiseringsproces te gaan doormaken om niet in depressies te belanden. Omdat we hier onbekend mee zijn, voelen we twijfel en angst. Lukt het ons een brug te bouwen en eroverheen te lopen….?

Langzaam komt het besef en de zorg voor de Aarde weer terug. Wij zijn natuur. We zijn van hetzelfde materiaal gemaakt als al de prachtige levensvormen die we met planeet aarde delen. De meeste jonge kinderen zijn op een spontane manier verbonden met de natuur, zij zijn graag in de bossen of aan zee. Op later leeftijd kan de natuur een plaats bieden voor stilte en innerlijke reflectie. Het is dan zo voelbaar hoe de natuur het innerlijk zuivert door de ruimte die er is voor reflectie, leidende tot het natuurlijke zelf, ons diepste innerlijk. Opademend. Stel je voor dat het potentieel dat ieder kind in zich heeft gaat ontkiemen. Keer het vervolgens om. Stel je voor hoe jouw buitenwereld een spiegel is van je binnenwereld. Benoem wat je opvalt in de buitenwereld. Misschien irriteer je je vaak, erger je je aan gedrag van anderen of ben je verliefd.

Verliefdheid b.v. is een periode die je totaal in beslag kan nemen en waarin je voortdurend bezig bent met die ander. Je neemt de wereld anders waar, je bent en leeft veel intenser. Door verliefdheid leer je nieuwe dingen over jezelf en de ander en ga je je verbinden. Onherroepelijk komen er Kritische life-events vragen om herdefiniëring van je relatie. De realiteit heeft zich aangediend en de relatie staat op het punt dat de partners elkaar opnieuw moeten leren kennen. Wie etiketten gaat plakken versterkt de gedachte dat het klopt wat je denkt. Je beziet de ander door die bril en wordt daardoor voortdurend bevestigd in je oordeel. Zonder reflectie op jezelf hoeft niet verbaasd te zijn dat de relatie breekt…. Het zijn jouw gedachten die steeds datzelfde verhaaltje af draaien over wie jij bent. Dat verhaaltje over jezelf zorgt ervoor dat het oude zich blijft herhalen… terwijl dat nou precies het deel van je ziel is dat zich wil ontwikkelen.

Reflecteren doe je door vragen te stellen aan jezelf over je gedrag in die betekenisvolle situatie.
Welk gevoelssignaal hebt je genegeerd geeft inzicht wat je jouw winst brengt waar je mee verder kunt.

Lichaam, ziel en geest (IK) werken altijd samen; kijk nog eens even met me terug:

Een pasgeboren kind krijgt een fysiek lichaam van de moeder en de vader, oudere culturen leren dat de essentie van het kind, de ziel, wordt voortgebracht door de voorouders. De witte energie is dus ook de plaats waar we verbonden zijn met de voorouders. De voorouders zijn alle generaties die voor onze grootouders zijn geboren. Vuistregel is dan ook dat (groot) ouders waar je weinig tot geen informatie of kennis over bezit de mooiste verrassingen in petto hebben voor je. Er gaat immers niets verloren, liefde kan niet sterven. Onze eigen ziel is in zekere zin de ziel van de voorouders die zich (ook) in onze kinderen weerspiegelen. Het cyclische en het individuele verbinden zich met elkaar. Deze heelheid is als het zaad en laat zich kennen als de fase waarin we vragen hebben en ons willen ontwikkelen, vragen die met onze diepste essentie verbonden zijn nodigen uit tot reflectie, zelfreflectie. Wat werd je liefdevol voorgespiegeld luistert nauw samen met veiligheid. Daar ligt de sleutel die inzicht biedt in het afgestemd zijn op je lichaam en het alleen kunnen zijn.

De eerste fase van het leven wordt bepaald door de lichamelijke ontwikkeling. Onze individualiteit is bezig met de opbouw van het lichaam en de fysieke groei van de organen. Vanaf onze geboorte tot aan het 21e levensjaar wordt wel de ‘ontvangende fase’ genoemd of de ‘voorbereidende fase’.

Vanaf onze conceptie tot ons zevende jaar staan we onder invloed van de maankrachten die onze gestalte helpen vormen. De wil helpt ons bij het nabootsen, zo leren we lopen, praten etc. Maanlicht is feitelijk gespiegeld zonlicht wat zich toont in de bespiegelingen en geharmoniseerd worden als ná ons zevende levensjaar het gevoelsleven ontwaakt tot we in de pubertijd aankomen en ná ons 14e levensjaar ons denken een verbinding maakt met Venuskrachten en de basis gelegd wordt voor het denken met het hart.

Rond het 21e levensjaar hebben we het fundament gebouwd en her-eikt voor ons fysiek, etherisch en astraal lichaam. In deze periode werken we nog weinig mee aan de vorming van ons lot; het lot dat in ons verleden gevormd is. Het ‘aardser’ worden en vaste grond onder de voeten krijgen staat grotendeels centraal – het vertrouwd raken met de aarde. Veel informatie kun je vinden over welke thema’s (tonen en zegels) in welke jaren van belang waren en velen komen daardoor tot de ontdekking dat het mogelijk is om als b.v. 40- jarige niet meer op dezelfde wijze te hoeven reageren als we als 10-jarige deden….. Welke boodschap geeft jouw lichaam, welke signalen heb je gemist? Open vragen geven je de meeste informatie bij het terugkijken op je willen, voelen en denken in bepaalde situaties om erachter te komen wat de beweegredenen waren en de consequenties. Vanzelf om van te leren, niet om te gaan wijzen!

Een kinderhart is, zoals je nu begrijpt, net als een spiegel, het reflecteert alles waaraan het wordt blootgesteld. Het komt dan op vertrouwen. Dan ontstaat er ruimte eigenaar te worden van ons eigen proces naar zelfkennis. Belangrijke stap daarin blijft en is de buitenwereld aanvaarden als spiegel voor je binnenwereld. Dat weten we ook, want als zwangerschap ons leven binnenkomt op welke wijze dan ook, zien we opeens overal tekenen van nieuw leven.

Reflecteren begint met bewustwording

Biografiewerk wekt de interesse in mensen als ze vragen gaan stellen en die vragen vervolgens gaan gebruiken om stukken van hun leven te onderzoeken, opnieuw te beleven, te doordenken en zo antwoorden te vinden en daarmee de zin en betekenis van hun eigen leven te ontdekken en te begrijpen. Dit proces, het kunnen reflecteren en er ook wat mee doen komt omdat we afstand kunnen nemen, erover kunnen nadenken, ons gaan ontwikkelen en onze relatie gaan bepalen tot oude reactiegewoontes en gedragspatronen. Synchroniciteit reikt ons zo altijd de hand bij het je bewust worden van jezelf, van je situatie en van je Zelf. Zelfkennis en (zelf-)inzicht bevorderen het begrip van het gedrag van anderen.

Door die innerlijke activiteit, bezinning of meditatief leg je in feite de vragen en overwegingen die je hebt vóór aan het hogere Zelf dat in je innerlijk woont. Dat geestelijke Zelf bezit een bewustzijn dat oneindig veel groter en omvattender is dan het denken van je gewone ik. Antwoorden of diepere inzichten die uit die diepere laag in je ziel komen herken je meteen. Je voelt én weet ogenblikkelijk dat dat de essentie is waar het om gaat: Dát is het!
Reflecterend spreek je de hele mens aan en is toepasbaar op elke vraag, elke stap die je wil zetten en een antwoord wil vinden dat voortkomt uit je kern. Het leert je je vragen helder te formuleren, je problemen te definiëren en bevordert de draagkracht op een nieuwe wijze met elkaar. Dat geeft ook de kracht om creatief met bestaande en nieuwe mogelijkheden om te gaan. Wees zorgvuldig in je keuzes. Luister naar hoofd, hart en ziel. Bereid je goed voor, zodat je in de herfst kunt gaan oogsten wat je gezaaid hebt.

© Joke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s