Joseph Campbell stelde dat er maar één mythologie op de wereld is, die overal anders wordt verbeeld en geïnterpreteerd, afhankelijk van de plaatselijke cultuur en omstandigheden. Mythen zijn als het ware archetypische dromen verwant met poëzie: de waarheid van het leven kun je alleen in metaforen benaderen. Campbell beschrijft dat in alle mythen van de wereld dezelfde patronen terug te zien zijn. Patronen die zowel in landen als in maatschappijen zijn waar te nemen als ook bij individuen. Voor het maken van een geslaagde reis zijn er verschillende rollen (archetypen) die de reiziger tijdens zijn reis kan innemen. In de Maya mythologie wordt het verhaal verteld over een jonkvrouw genaamd Ixquic (Ixchel) en de heldentweeling Ixbalanqué en Hunahpú.

Ixquic is verbonden met toon 1 energie en de opleiding duurt een Tzolkin-omloop, dus 260 dagen. In 260 dagen wordt ons het verhaal vertelt van mens en aarde. De verteller van de Popol Vuh telt de wereldtijdperken niet uitdrukkelijk maar geeft ze in kalendersymbolen aan. We weten nu wat het zijn: beelden van een psychologisch proces, de bewustwording van de mensheid in het licht van de eigen biografie of levensloop. Het leven loopt zoals het loopt, het huppelt en het schuifelt. Wellicht valt zo de verbinding te begrijpen tussen de Maya godin Ixquic of Ixchel en het konijntje in relatie tot de tijd en de herinnering aan de Bron of de verwekking tot de geboorte.

Het zegel waar Ixquic mee wordt verbonden is het zegel van de gele Ster. Het achtste zegel van de twintig zegels; hazen en konijnen zijn verschijningsvormen van de jonge godin Ixquic en haar dochter Ixbalanqué. Konijntjes zijn een oeroud symbool van seksualiteit en vruchtbaarheid. Vaak worden zij in verband gebracht met het plannen, maar nog meer met de gedachte dat konijntje kunnen ‘bevriezen’ en zich volmaakt stilhouden. Met name bij bevriezen (bewegingsloosheid) is                                                                          de kans op traumaverschijnselen groot…..

Het daarop volgende negende zegel is het zegel van rode Maan. De toon 1 van deze groeigolf. Deze energie wordt vaak verbonden met (zelf) herinnering. De verbinding te herinneren en er weer verbinding mee maken opdat je de stem van je hogere zelf weer gaat horen. Dat houdt in dat je probeert niet langer het ego als maatstaf voor je denken en je handelen te nemen maar de stille kracht van het hoger zelf. Het hoger zelf verheugt zich in de heel eigen wijsheid en kleurigheid van de ander. De innerlijke criticus bekritiseert ons lichaam, onze emoties, onze gedachten en onze spiritualiteit. Achter die criticus zit een zachte tere doodsbange kern. De innerlijke criticus is vrijwel altijd ontstaan in het gezin waarin je geboren bent en is maar al te vaak de rol die je zelf in je latere relaties aanneemt. Kwetsbaar zijn. Dit uiten en hulp vragen als het nodig is helpt te gaan staan in een passende rol. De rol van tolk die het begrip van je kosmische zelf wakker roept. Je natuurlijke talenten die voortvloeien uit sensitiviteit in verbinding met de grond onder je voeten.

Wij brengen immers allemaal intenties mee uit de tijd voorafgaand aan de geboorte. Intenties die we willen omzetten in daden, datgene wat we op aarde willen verwezenlijken. Daartoe kregen we een bepaalde aanleg mee uit het kosmische bestaan. Een aantal daarvan stammen uit de regionen van de dierenriem, andere eigenschappen komen uit de sfeer van de planeten, weer andere eigenschappen liggen in de sfeer van de temperamenten. Dat is als het ware de grondstemming van de ziel, waarin een van de vier elementen – vuur, aarde, water, lucht – de boventoon voert. De vierde snaar is de fysieke constitutie. Luister nog eens naar de verhalen over jouw geboorte op aarde.
Allemaal komen deze levensintenties tot verwerkelijking; zo worden onze talenten vaardigheden en worden vermogens omgevormd om in dienst te worden gesteld van de mensheid.

We bevinden ons in de grote fase van het ‘mens-zijn’ en elk leerproces berust op deze omvorming; oefening baart kunst.
Het daarop volgende zegel (toon 2 in deze groeigolf) is het zegel van de witte Hond. Deze energie wordt vaak verbonden met innerlijk leiderschap. Er is sprake van innerlijk leiderschap als je gedachten voortkomen uit je diepste bron – en die bron is liefde. De vijf letters van het woord Trouw zover brengen dat er een heilig vertrouwen opgebouwd kan worden tussen jezelf en je omgeving, tussen jezelf en je lichaam.

We herstellen ons innerlijk leiderschap door bewust te gaan werken aan de wond die ons als kind is toegebracht. Belangrijk daarbij is natuurlijk het loslaten van ons eigen dualistische denken.

Ixquic was de moeder van de jonge heldentweeling Hunahpú en Ixbalanqué; eenheid splitst zich in de tweeheid. Het zijn de twee polen van deze wereld van tegenstellingen die de beweging in stand houden. Denken én Voelen.

Zo vertelt dit oeroude verhaal van de Maya’s de universele boodschap die voor de gehele mensheid elke dag opnieuw actueel is. Hoe je te werk gaat, hangt af van de manier waarop je kijkt. Het eenvoudige gegeven dat het etherisch lichaam van de man vrouwelijk is en dat van de vrouw mannelijk, stelt ons inderdaad voor grote raadsels wanneer we er beginnen over na te denken. Zo rond ons 14e jaar begint het verschil in instelling tussen man en vrouw zich duidelijker af te tekenen. Dit verschil in gerichtheid kenmerkt dan ook de ontwikkeling van de man respectievelijk de vrouw in de jaren die volgen. Vanaf de ontwikkeling van de bewustzijnsziel word je ook meer bewust dat het mannelijke en vrouwelijke in jezelf zit. Het denken is de hoeder van het ‘unieke ik’.

Tussen twee krachten heen en weer geslingerd worden is voornamelijk heen en weer geslingerd worden tussen het ideaalbeeld en aan de andere kant het ontwaken van de seksuele impuls. Het nodigt altijd uit tot een zoektocht naar antwoorden op existentiële vragen. Zo leggen we de basis voor onze geestelijke ontwikkeling in het latere leven. Vanaf ons 14e jaar zijn we dus in staat de verantwoordelijkheid te kunnen dragen van ons eigen lot en een atmosfeer van vertrouwen te scheppen. Het Zelf is volgens Jung het centrale, belangrijkste maar ook het moeilijkst te begrijpen archetype. Zelfvertrouwen, het vertrouwen in het Zelf manifesteert zich in dromen. Gedachten van het Hart!

Verwekking en geboorte zijn de oer thema’s van het menselijke denken

Sinds het begin van de mensheid was er een wijsheid, een Sophia of kosmische oerkracht, die opleeft in de ziel van vrouwelijke mensen. De oer openbaring die aan de mensheid als leeftocht is meegegeven, komt via de vrouw ieder leven opnieuw bij de mens binnen bij de conceptie. Dit kan het moment zijn waarin de geestkiem van de nieuwe mens zich met zijn fysieke kiem verbindt en er een nieuwe ‘ontmoeting’ plaatsvindt of een nieuw idee ontstaat. Dat wordt een ken proces genoemd, nauw verbonden met het nestelen van de embryo in de moederschoot. Ons woord baren of open-baren herinnert daar nog aan en heeft een hele oude verwantschap met kennen; bekennen of verwekken. De bevruchting van ons denkvermogen vind plaats daar waar wij op onze lessen en uitdagingen liefde, vertrouwen en overgave veroveren oftewel leren omsmeden tot wijsheid opdat ons hoger zelf werkzaam wordt in onszelf. Dit wordt de terugkeer van de verborgen Moeder genoemd en zij wenst in beeld gebracht te worden. (onder de afbeelding kun je verder lezen…)

 

De drie niveaus van bewustzijn waartussen wij ons in de geest heen en weer bewegen wordt verbeeld in drie symbolen: de slang, de boom en de vogel. Het beeld is het huis waar de energie van de godin in woont. Het lichaam is het omhulsel. Je lichaam is een gevoelige detector. Sensitief. Helaas en onvermijdelijk leren we allemaal bepaalde aspecten van onszelf negatief te etiketteren. We moeten dus de confrontatie aangaan met die negatieve etiketten als je door onbuigzaamheid of trauma het contact met het lichaamsbewustzijn hebt verbroken. Ook de verbinding met de aarde wordt dan niet meer ervaren. De vaak onbewuste overtuigingen zijn programmeringen die enorm door kunnen werken in ons dagelijkse doen en laten en kunnen zeer zeker hun bron of oorsprong vinden bij de geboorte of zelfs bij de conceptie. Dit karma is bij iedereen aanwezig en staat ook wel bekend als oer trauma. Immers je geest is bij de conceptie al actief en we zijn al in staat om ervaringen in je onbewuste op te nemen. Her-programmeer je negatieve overtuigingen of wonden door jezelf te oefenen ook bij je ouders eerst het positieve liefdevol te benoemen. Zet je waarnemingsvermogen in, ga op zoek naar feiten en vooral observeer je denken. Het binnentreden van de (zelf) observatie in de kring van onze ervaringen is de belangrijkste stap die we als mens kunnen zetten bij het herinneren of tevoorschijn halen van ‘de verzoenende derde’.

In het denkvermogen van de gehele mensheid, dus ook van de mannenwereld, moet dit principe van het eeuwig vrouwelijke ingang vinden. Geestkracht is gebruikmaken van de kracht van het bewustzijn en het denken omvormen tot begrijpend denken, een hoger ik. Dit heeft dus niets te maken met het onderscheid tussen man en vrouw, wél met vernieuwende krachten die erop gericht zijn het universum te vertrouwen door te leren in jezelf te vertrouwen. Dit vertrouwen is een kunst en gaat stapje voor stapje.

Zeg in plaats van ‘ja hoor, het gaat prima’ eens gewoon hoe je je écht voelt. Jouw kwetsbare antwoord zet een ander namelijk ook aan het denken. Het levert meer verbinding op met de mensen om je heen (en daarbuiten) en je gaat meer en meer voelen dat je overal zijn mag wie je bent, maar bovenal kun je zo op het spoor komen van de schoonheid in een ander mens. In ieder mens leeft die verborgen kern die louter schoonheid uitstraalt, de schoonheid die het eigenlijke geheim van de ander uitmaakt en het jou mogelijk maakt om eerlijk en onbevangen met jezelf voor de dag te komen. Niet alleen ontdek je alleen zo je eigen schoonheid het biedt ook kansen je angsthaas of angstroeper op het spoor te komen…… zo binnen-zo buiten.

Kies elke dag iets uit wat je afwijst – slechts één ding – en omarm dat, alleen die dag en ontdek dat bewustgemaakte problemen zelf op zoek gaan naar oplossingen. Het enige wat je hoeft te doen is dit niet in de weg staan. Doe een stapje opzij om de oplossing die eraan komt, de ruimte te geven. Net zolang tot het vertrouwen in je Zelf toeneemt. Al lijken wij zo klein als een druppel in de oceaan: onze oefening is steeds opnieuw onszelf eraan herinneren de stroom te vertrouwen en de muziek te laten weerklinken die in ons is. Geef een druppel van je tijd en ontvang een Zee vol parels……

© Joke – fluisteralsjeblieft

2 gedachten over “Een plakboek vol herinneringen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s