Het vrouwelijke is een raadselachtig rijk. We willen zo vaak dat het heldere schijnende licht van mannelijke logica alles verklaart, maar het vrouwelijke leidt ons naar mysterie.

Ze opent deuren, vragen en mogelijkheden en wijst naar plaatsen waar het licht niet kan komen.

Een nieuwsbrief van http://www.fluisteralsjeblieft.nl voor jou over de mysterieuze lokroep of het burlen van herten in het herfstseizoen. Herfst. In andere talen wordt herfst harvest (oogst) genoemd en de autumn-varianten zijn afgeleid van het Indo-Europees. Van deze stam zijn het Griekse karpós (vrucht) en het Latijnse carpere (plukken) afgeleid. Denk maar aan het Latijnse carpe diem: pluk de dag.

Van de Vallei van Mexico tot Texcoco en Tacuba, waren er grote huizen genaamd cuicacalli, waar de kunsten van dans en zang werden bewaard en onderwezen. Er waren prachtige dansen zoals de Deer Dance, een prachtige religieuze dans die je op You Tube zelf kunt opzoeken.

Het hert staat voor waarheid en schoonheid; een danseres-hert zijn is de droom van een Yaqui-indiaan. Het hart verschilt maar één letter met hert en deer maar één letter met dear..oh..my dear..is niet alleen taal, het geeft ook andere beelden. Luister maar…

De gedachte dat symbolen meer dan één betekenis hebben kan moeilijk te begrijpen zijn voor mensen die houden van een rationele analyse. Wie weleens in een museum komt of kwam heeft misschien weleens opgemerkt dat vrouwelijke afbeeldingen uit het paleolithicum en het neolithicum in het oude Europa vaak ‘geknepen’ gezichten hebben die de ‘snavel’ van de vogel-godin voorstellen. Voor Prof. Marija Gimbutas waren deze inheemse Europeanen vreedzaam, artistiek, egalitair en godinnen aanbiddend.

In het vorige artikel heb ik wat licht laten schijnen op de Draak en op de Zwaan. Je hebt er een tijdje over kunnen door mijmeren en misschien ook beelden bij ontvangen uit de wereld van de gevoelens. Onze gevoelens komen immers uit de kosmische wereld en voor wie ze vangen kan en benoemd gaat wordt het een onuitputtelijke bron van inspiratie.  In het ‘actieve voelen’ kunnen we leren onze tonen in zuiverheid te laten samenklinken. Immers zoals de planeten rond de zon gaan, zo gaan onze gevoelens in zeven geledingen, tonen, door ons heen. Die tonen komen uit de kosmische sferenharmonie.

Iemand die in de symbooltaal verbonden wordt met Zwanen is b.v. Maria Magdalena. Van haar wordt meer en meer duidelijk dat zij de goddelijke Sophia op aarde vertegenwoordigde. Danielle van Dijk schrijft vanuit de gnosis en ook vanuit de verborgen geschiedenis in de schilderkunst. Dat was immers een manier om kennis door te geven in een tijd dat die kennis van het hart niet meer gewaardeerd en begrepen werd. De hoop was dat latere generaties dit opnieuw tot leven zou gaan brengen als zij het denken eigen gemaakt hebben en dit weer gaan verbinden met de wijsheid die leeft in het eigen hart. Maria Magdalena is verbonden met priesteressen in de baarmoeder (het wilsgebied) die bekend staan als zwanenmeisjes en zwanen priesteressen. Zij keren nu pas weer terug in het massabewustzijn en vaak nog als knopen. Er zijn er zeven. De witte zwaan is o.a. verbonden met de bewuste conceptie. Op dat moment van conceptie verbindt jouw geest zich met de aanwezige zielsenergie van vader en moeder en dus ook met de voorouderlijke energie van de fysieke lijn. Het is een interessant moment om te onderzoeken en te voelen of je contact kunt krijgen met je oorspronkelijke intentie van jouw levensenergie.

De buik of de baarmoeder is het rijk van de vrouwelijke gevoelens. De Sacred Womb-Heart of Mary. Gevoelens zijn dus, zo leert ons de verbinding met je conceptie, eigenlijk dimensionale ruimtes; onze gevoelens kunnen dimensionale realiteiten creëren, veranderen en buigen – inclusief die van ons hier op aarde. Dit is een wezenlijk andere energie dan de logische, lineaire wereld van de rede van het huidige extreme mannelijke bewustzijn.
Maria is een naam die sommigen in hun naam meedragen. In oude tijden was Maria een titel die ‘zee, geliefde of ontwaakt’ betekende. De gedachte dat de eerste symbolische kunst gemaakt die was door mensen de letter M zou zijn geweest vindt ik heel mooi. De M…je ziet meteen de golvende waterlijnen gegraveerd op een zeeschelp. Ze verwijst naar de oude geest van de zeemeerminnen; van Magdalena, van Venus energie.

De mysterieuze letter M is een deuropening van oerzeemagie, onze oorspronkelijke moedermatrix.

Marija Gimbutas schrijft in haar boek ‘Language of the Goddess’ over de Bron van Leven en de verbinding die dit heeft met Leven-dood-regeneratie. Het vat van deze heilige krachten die tenslotte één kracht worden is gebaseerd op de vier windrichtingen. Dit vat heeft de snavel en vleugels van de lentevogels, de borsten die het leven voeden en de ogen waaruit het water van vernieuwing stroomt. In andere tradities is dit soms een pijp, vaak versierd met linten in de vier kleuren, de vier kwartalen van het universum. Deze vier geesten of winden integreren maakt dat vele winden samenkomen in één Geest. Dit wordt vaak de Sophia genoemd die in de taal van de godin als zichtbare manifestatie van het heilige uitademt en na verloop van tijd ook weer inademt. Veelheid vloeit weer terug in eenheid.

Wie is Sophia? God de Moeder draagt overal verschillende namen. In India luidt haar naam Shakti. In het oude Egypte Isis. In oud-Israël heette zij Chokma of Wijsheid. In Griekenland Sophia, wat in het Nederlands Wijsheid geeft.

Zie, ik vul dit heilige vat met water uit de rivier; maar voordat ik ervan uitgiet, moet u zien hoe het werd gevormd en wat het betekent.

We weten nu dat de Bron van Leven waar Gimbutas al beelden van vond in de vorm van een vat met zigzagbeelden een symbool voor stromen is. Dit verbindt de zigzaglijnen op het vat met de Bron van Leven, met Maria de aardse representante van Sophia. Wat een rijkdom.

Het wordt nog mooier. Het concept van de veelheid aan betekenissen die in symbolen zijn gecodeerd schrijft Gimbutas die veel (archeologisch) materiaal onderzocht heeft uit de overgangstijd naar het Patriarchale tijdperk in Oud Europa. Deze lezing is te vinden in een hoofdstuk van Language of the Goddess getiteld “Borsten van de vogelgodin”. De term Oud Europa heeft archeologe Marija Gimbutas (1921-1994) ingevoerd om duidelijk te maken dat er lang voor de klassieke oudheid al sprake was van hoogstaande culturen in Europa. Hun kunstwerken bestaan uit decoratieve ontwerpen op basis van een symboolsysteem waarin balans, evenwicht en cyclisch bewustzijn en holistisch denken een grote rol spelen. Hoofd, hart en buik. Denken, voelen, willen. Vader, Moeder, Kind.

Het gewei, handgebaren en de wil

Priesteressen die in diepe symbiose met de aarde leefden, droegen de kroon van het vrouwelijke gewei. Wat zou hiervan de betekenis kunnen zijn in relatie tot de symbolieken die ik al beschreef. De betekenis hiervan zou kunnen liggen is dat wij in herfsttijd de wortels van Gaia’s dromen binnen gaan als wij de intuïtieve draad tenminste willen volgen. Magische intuïtie in harmonie met de aarde is wat wij tegenwoordig helder voelen of weten noemen. Denk aan Artemis, zus van Apollo.

Het gewei als uitreikende handen helpen ons denken. Inmiddels leven we in een tijd waar de wetenschap ons aanreikt dat we via onze handen het coronavirus kunnen oplopen of overdragen. We worden hoe dan ook geconfronteerd met het gegeven dat onze handen maar al te vaak handelen zonder erbij na te denken en al aangeraakt hebben voordat we het doorhebben. Onze handen willen altijd iets te doen hebben. Het hoeft geen betoog dat dit in het digitale tijdperk heel anders is dan in de tijd dat we nog vooral in de tuin, de landbouw of in de natuur werk verrichten. Handen uit de mouwen steken met tastbaar resultaat. Wie wil dat niet?

Handarbeid verrichten we ook als we gebaren maken. De gebaren-taal of tolk die de weg wijst naar het begrijpen, verstaanbaar zijn voor iedereen, ook als we dingen uitleggen aan anderen. We maken ook gebaren als we ons persoonlijke (levens) verhaal vertellen.

Handen helpen ons denken en ons voelen te verbinden. Laten we blijven klappen voor elkaar, blijven breien, weven en muziekmaken. Laten we onze handen als gevoelsantennes blijven gebruiken en het water waarin we onze handen wassen zegenen en danken. Laten we onze uitreikende handen ook inzetten bij het luisteren. Uitreikende handen beginnen kennelijk altijd met luisteren naar buiten en wordt steeds meer een luisteren naar binnen. Hertenmagie. Onze tijd heeft meer dan ooit mensen nodig, die kunnen luisteren. En dat betekent mensen met een open hart die kunnen meevoelen én pro-actief gaan handelen.

Is niet de hemel een vader en de aarde een moeder, en zijn niet alle levende wezens met voeten of vleugels of wortels hun kinderen?

© Joke – fluisteralsjeblieft

Biografisch advieswerk
Natuurlijk leren van de ritmes en wetmatigheden in de eigen levensloop

5 gedachten over “Herten magie of de Deer Dance

    1. In de opmaat van volle maan op 1 oktober en de Mercurius retrograde periode (in schorpioen) vanaf 14 oktober t/m 3 november zou weleens een pittige tijd kunnen worden, Bart

      Leiderschap gevraagd leert de Tzolkin over deze periode:
      https://wp.me/p2XSLz-1cy
      hoop dat de link werkt, het artikel staat bovenaan als je surft naar http://www.fluisteralsjeblieft.nl

      wens jou het goede met een vriendelijke groet van mij, Joke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s