Elk mens heeft een eigen ritme bij het lopen. Het lopen is zo een beeld voor de levensloop. Het is erg belangrijk dat iedereen een eigen levensritme vindt. Net zo belangrijk is het respecteren van het ritme van anderen. Als we samen lopen is het zinvol een gemeenschappelijk ritme te vinden. Een derde ritme. Dit artikel wordt je aangeboden door Joke via de website www.fluisteralsjeblieft.nl

het getal veertig heeft een verhaal

Ons eigen levensritme vinden we niet alleen terug in de buitenwereld. Ook in onze binnenwereld. Deze binnenwereld bestaat volgens Carl G. Jung uit 3 lagen: Het bewuste, het persoonlijk onbewuste en het collectief onbewuste. De diepste laag in de persoonlijkheid is het collectief onbewuste. Het is in deze laag waar in riten, mythen en symbolen de archetypen zich tonen aan de mensen. Het archetype van de Held, waarover je in het vorige artikel kon lezen, is een bekend thema in mythen, in sagen en riten doorheen alle culturen. De ultieme taak van mensen is, volgens Jung, de integratie van de drie lagen van de persoonlijkheid. Dit proces is zonder eind en zal de mensheid steeds meer openbaren (aan het licht brengen) van zijn of haar verborgen potentie.

Het persoonlijk onbewuste is nauw met het lichaam verbonden, maar ook met het innerlijk beleven. Onze innerlijke waarden, waardoor we ontroerd en geraakt kunnen worden b.v. door wat ons in films, boeken, kunst en muziek aantrekt. Je zou dit een vlucht naar een andere realiteit kunnen noemen, die van ons innerlijk. Dit wordt de roep van onze eigen natuur genoemd, ons onbewuste dat op antwoord wacht. Die antwoorden liggen verscholen in het persoonlijke leven van een mens die naar de achtergrond, verdrongen of gedissocieerd zijn geraakt. Op dit moment in de tijd worden we er meer dan nadrukkelijk op gewezen dat we als mensheid er niet om heen kunnen contact te gaan maken met onze eigen innerlijke waarden.

De roep van onze eigen natuur gaat van lente, via zomer, herfst en winter naar een nieuwe lente. In de natuur kun je deze stappen opmerken in de cyclus groeien, bloeien, verwelken en terugkeren. Zo kun je de lentefase beleven als een initiatie of een proeve. Het heilig huwelijk als een zomerfase, de bloei- of opbloeitijd. De reis naar de andere wereld als het verwelken in de herfst en het afsterven in de winter. De wedergeboorte staat voor de terugkeer tijdens de winterzonnewende. Niet alleen alle mythische verhalen, ook in sprookjes kun je dit ritme terugvinden. Het is dan ook de moeite waard je favoriete kindersprookje hier eens op na te lezen. Onder deze afbeelding kun je verder lezen….

 

 

Terugkijken op je biografie om vooruit te zien.

In de lentefase begint elk jaar opnieuw op Aswoensdag de veertigdagentijd. Van oudsher af een periode van het vasten, van inkeer en van bezinning. Het woord ‘gave’ wordt hiermee verbonden. Dat wat je gegeven is. Dat wat je gegeven wordt weerspiegelt immers maar al te vaak hoe we als mensen omgaan met elkaar……

Al eeuwenlang staat de vastentijd voor een periode waarin we ons mogen voorbereiden op het komende Paasfeest. Dat is elk jaar opnieuw een kans! De kans om vorm te geven aan ‘af te zien van… en ruimte te maken voor…..’. De hernieuwde aandacht voor vasten hangt samen met tenminste twee dingen: veranderingen in onze cultuur en veranderingen in onze kijk op wat religie is in die cultuur. Dit kun je vormgeven door het creatief laten ontstaan van nieuwe ruimten voor rituelen of door aan te haken bij oude tradities en zo een nieuwe invulling vinden voor het woord ‘gave’. Centrale vraag hierbij is dan meestal: wat hebben wij aan talenten en vaardigheden laten ondersneeuwen die we alsnog kunnen opdiepen en in creativiteit laten opbloeien. Het leven begint bij 40 blijkt in de biografie van velen een periode te zijn waarin nieuwe initiatieven ontplooit worden.

Biografiestudie leerde mij dat in de eerste jaren van ons leven, tot aan het tijdstip van mondigheid, dus ongeveer tot het 21e levensjaar, het gehele leven van een mens bepalen. In een al wat ouder artikel schreef ik al over de gezinsvolgorde die voor onze sociale ontwikkeling van groot belang is. Kijk ook eens terug op de website naar wat je gemist hebt of nog eens mag lezen!

In de opmaat naar het Paasfeest verbindt het getal veertig ons met de lentefase

Iedereen kent het gezegde: Het leven begint bij 40. Maar wát begint er dan eigenlijk? Het getal veertig is, zoals je nu begrijpt, een symbolische weergave van een periode van voorbereiding, vasten en inkeer. Het leven begint bij veertig heeft vaak betrekking op een nieuwe opleving van creativiteit, voor ieder mens op een eigen wijze lerend onderweg blijven. Sommigen gaan joggen om het verlies aan spierkracht te herstellen. Anderen verbinden zich met het project van b.v. het Rode Kruis. Zij zetten zich in voor de combinatie van natuur- en klimaatrampen, conflict én de coronacrisis zorgt ervoor dat 690 miljoen mensen wereldwijd honger hebben. Daarom openen ze giro5125 om voedselnood wereldwijd tegen te gaan. Op hun website kun je hier meer over lezen. Mediteer eens op wat je gegeven is aan voedsel, wat eet je en wat hoor je en wat niet.

Welke krachten je ook gaat inzetten, keer op keer blijkt dat het bij de meeste mensen de fase in gaat luiden die een verdere ontwikkeling mogelijk maakt van de creativiteit.

Werken aan je eigen biografie kun je gestalte geven door in de komende veertigdagentijd de lentefase nog eens aan je voorbij te laten gaan. Van jezelf, van je ouders of met je kinderen. Immers in de tweede helft van ons leven komt het orgaan van de hartelijkheid – het hart – tot leven en brengt ons ertoe compassie te gaan beoefenen. Compassie betekent hart openend ‘iets ondergaan mét een ander’ en de eigen ervaring te durven relateren aan die van anderen in wederkerigheid. Compassie is niet zomaar een gedachte, het is een universele waarde die mensen wereldwijd verbindt. In iedere cultuur, religie of samenleving komt deze waarde terug. Wil je meer te weten komen over compassie, dan kun je ervoor kiezen je meer te verdiepen in je eigen geloofstraditie, die van je (voor)ouders.

Er komt zo een nieuw leerproces op ons af met nieuwe uitdagingen; het is dan ook van groot belang een nieuw ritme te vinden. Door compassie te oefenen ontstaat de wederkerigheid die het motto meebrengt: ‘opnieuw leren zien’. Hoe leren we samen lopen….?

© Joke – fluisteralsjeblieft
biografisch advieswerk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s