Wat antwoord jij op de vraag van een kind: Waar kom ik vandaan? Begint ons bestaan al als embryo, bij de conceptie? Hoe is het universum ontstaan? Wat is de plaats van de mens in de schepping? Vragen als deze zijn zo oud als de wereld. In iedere periode van de menselijke geschiedenis worden zij opnieuw gesteld. Welke antwoorden kunnen we op het spoor komen met ons biografisch onderzoek?

Niemand van ons kan ‘de wereld’ redden. Wel kunnen we onze eigen slachtoffer- en daderhoudingen gaan doorzien en vanuit onze ware identiteit gaan leven. Ik ga op onderzoek uit en stel hardop de vraag: Zon, zaad, mens allemaal natuurbeelden waarbij je jezelf de vraag kunt stellen waar begint nu eigenlijk het menselijk leven?         

Het antwoord op deze vraag is mede afhankelijk van de visie die de mens heeft op het leven. Voor sommigen begint het bij de bevruchting, bij anderen bij de verwekking. Weer anderen zien het begin van het menselijk leven bij de geslachtsrijpheid van een jongen en een meisje en nog weer anderen laten het begin samenvallen met het voelen van een kinderwens of zelfs nog eerder.

Zon, Nieuwe Maan, zaad, ei, mens en ja ook atoom zijn verbonden met kiemkracht die tot ontwikkeling mag komen. Kiemen zijn vooral een verwijzing naar het begin; de herschepping van de wereld geschiedt zoals je inmiddels misschien wel begrepen hebt niet van buiten af, maar van binnenuit.

Als kinderen een zon tekenen zie je altijd stralen om de zon. Dat kan als beeld in de kindertekening van de eicel met de dansende zaadcellen gezien worden. Zaadcellen dansen om de eicel heen op zoek naar opening, dan sluit zich de eicel.  Kinderen weten het nog…

Zou dit een beeld kunnen zijn voor het grote zoeken naar eenheid en eenwording, dat wij mensen in ons leven ook kennen? Misschien is de grote en wellicht enige vraag die kinderen aan hun opvoeders stellen: help mij de omhulling, voeding en geborgenheid op aarde terug te vinden opdat ik later als volwassen mens ‘zwanger kan zijn van een kostbare, teruggevonden schat, die ik eens kende’…… 

Het proces van geboorte

zie je het kind?

De conceptie is het moment waarop de eicel in de baarmoeder van de vrouw, bevrucht wordt door de zaadcel van de man. Heeft er een bevruchting van de eicel plaatsgevonden? Dan versmelten de zaad- en eicel tot een zygote en beweegt deze zich naar de baarmoeder van de vrouw. Ondertussen is het zich al aan het ontwikkelen tot een embryo.

Hoe ouder het in de baarmoeder groeiende kind wordt, hoe meer het zichzelf ontdekt…..

Zo blijken we allemaal op aarde onder invloed te staan van planetensferen, ook in het leven voor de geboorte reizen we deze sferen langs. Als je als baby wordt geboren is er nog alleen een droomtoestand over van dat grote bewustzijn wat je nodig hebt voor je levensplan en levensopdracht. Bezien vanuit het vierledig mensbeeld ziet dat het dan zo uit:

De kern (oerbeeld en karma) werkt vanaf het eerste begin op de ontwikkeling van het embryo in. In de fenomenologie en ook in de esoterische traditie gaat men van het volgende uit:

Het ik verbindt zich vanaf de 18e -21e dag van buitenaf met het embryo en werkt daar op in.

Het etherisch lichaam begint in de zevende week via het etherisch lichaam van de moeder op het embryo in te werken.

Het astrale lichaam (ziel) begint vanaf de zevende maand via het astrale lichaam van de moeder op de foetus in te werken.

Bij de geboorte verbindt het ik zich definitief met de foetus

Je ouders zijn de poort van dit fysieke leven. Het is zinvol, juist in deze tijd waar tot in families en gezinnen de coronacrisis voor verwijdering heeft gezorgd, te beseffen dat je wel voor je ouders hebt gekozen. Vaak vanwege het land, de religie of fysieke verschijnselen, juist daar liggen veel leerervaringen. Voel eens dat het bijna nooit gaat om de liefde die ouders geven, maar om wat je er zou kunnen leren. Wat roept het in je wakker?

Dit ontwakend ik-bewustzijn, deze kiem van ons nieuwe lichaam kent vele namen: het ware of echte Ik, de goddelijke Vonk, de Boeddhanatuur of de innerlijke Bron van Liefde. Of ook wel het Hoger Zelf, de Christus-in-ons, Geest of ons Ware Zelf. Dat kleine zaadje in jezelf kun je voeden met aandacht en de geestkracht mobiliseren. Dat is vooral onszelf bevrijden van grootheidswaan of van een minderwaardigheidsgevoel, het duo schuld en schaamte; dit is ook het proces wat ons leert kijken naar de eigen dader-slachtofferdynamieken. Alleen zó worden mensen medewerker en helper in het goddelijk-menselijk proces dat de aarde eens tot een nieuwe zon en een kosmos van liefde zal maken. Komende weken staan in het teken van bevrijding en het is zinvol je hiermee te verbinden om zo zelfinzicht en zelfkennis te vinden doorheen verhalen, lezingen, boeken en films hierover. Deze herinneringen en nog vele andere zijn ingegrift op de harde schijf van zielen die opnieuw leven in een ander jasje. We koesteren en onderhouden die tijd met onze ingekleurde kijk op het leven, onze vooroordelen, politieke voorkeur of overlevingsstrategieën. Gun je jezelf én anderen een vrijheid die het mogelijk maak jezelf te zoeken ten te hervinden?

Biografiekunst is dan ook niet alleen een hulpmiddel om inzicht te vinden in je eigen levensloop. Het is ook een belangrijk gegeven bij de opvoeding (thuis én op school) en actief meekijken of het je kinderen niet in bepaalde patronen dwingt te stappen waar ze in bekneld kunnen raken als ze er niet inpassen.

Afgelopen dagen vond ik een artikel wat zo mooi aansluit bij bovenstaande dat ik dit graag met je als lezer delen wil:   https://www-vaderklap-be.cdn.ampproject.org/c/s/www.vaderklap.be/blog/2021/4/6/samen-de-kelder-in-gaan?format=amp

Het artikel: Samen op pad maar dan anders vertelt Niki Vanhamel open en eerlijk over de dagelijkse struggles die zoon F., nu 14 maanden later, nog steeds doormaakt en wat dat doet met hem en zijn gezin. Lees je verder onder de afbeelding?

Veel relaties zijn karmisch bepaald. Vooral de relaties in de eerste helft van je leven zijn je relaties karmisch bepaald. Dit is handig om te weten en daar ook aandacht aan te besteden. Bedenk ook, dat eicellen al aanwezig zijn in het embryo: grootmoeders water deelt zich al mee aan haar kleinkind en juist in onze dromen leven zij verder.

Dromen demonstreren ‘de magnetische aantrekkingskracht naar de aarde’. Ze nodigen ons uit om onszelf te begrijpen als onderdeel van het ecologische geheel. Dromen zijn vooral belangrijk in het leven van vrouwen omdat ze patriarchale ideologieën kunnen omverwerpen. Dromen over onze eigen intieme verbinding met de levenskracht kunnen indruisen tegen de leer die veel tradities bieden, nl dat er een fundamentele kloof is tussen lichaam en geest en tussen de menselijke en de natuurlijke wereld. De elementen echter spreken ons op veel verschillende manieren aan in onze dromen, en nodigen ons uit om een ​​relatie met al het leven aan te gaan.

Hoe gaan we om met vrijheid, hoe verantwoordelijk voelen we ons daarvoor en wat vraagt het aan inzet van onszelf en anderen?   Het jaarthema van 2021 is dan ook na 75 jaar vrijheid. Dit is een jaar waarin we de balans opmaken: waar staan we nu? Hoe vrij zijn we in 2021?  

© Joke www.fluisteralsjeblieft.nl

2 gedachten over “Samen op pad maar dan anders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s