Wie durft los te laten wat men vindt, gelooft of denkt wordt gevraagd op zoek te gaan naar het weten in het eigen hart en moedig trouw te blijven aan wat we in ons hart aan inzichten hebben gevonden. Dit natuurlijke proces is heel in het kort de motivering om biografiekunst te beoefenen en gaandeweg weer open te gaan voor het saamhorigheidsgevoel.

Innerlijk leiderschap en zelfsturing zijn de belangrijkste tools bij het werken aan je eigen biografie. De uitspraak waarmee dit artikel begint is als ik het goed onthouden heb afkomstig van Hans Stolp. In dit artikel neem ik je mee naar de tweede zevenjaarsfase, de fase van 7-14 jaar waarin we het Ik-gevoel gaan ontwikkelen.

Terugkijkend kun je opnieuw bekijken wat jij met die fase hebt gedaan. Het Ik-gevoel is van belang bij het ontwikkelen van de Zelfexpressie. Om jezelf te begrijpen, moet je je kunnen uiten. Als dat in harmonie kan bloeit de wereld op: je ervaart schoonheid.

In de tweede zevenjaarsfase beginnen het verschil in instelling tussen man en vrouw zich duidelijker af te tekenen. Misschien is het zo dat een man zich sterker met de aarde verbindt, terwijl de vrouw kosmischer blijft. Kun je deze gedachte herkennen in de omgang met je medemens van toen en hoe werkte dit door op je ontmoetingen in het heden?

Onderzoek het zelf aan je eigen ontwikkeling en vooral door het bekijken van je eigen lot. Vanaf ons 14e levensjaar krijgen we langzamerhand de verantwoordelijkheid voor ons eigen lot. Elke menselijke ontmoeting krijgt een lotsbetekenis en zich kenmerkt in de balans tussen vrijheid en verantwoordelijkheid. Het allerbelangrijkste is het instrument voor de verstandhouding tussen mensen (man en vrouw) nl. de dialoog stimuleren. Zo leren we al vroeg naar eigen goeddunken te handelen. Hoe kunnen we ooit volwassen worden als de zwerver in ons niet aan de slag mag gaan met de vraag: wie ben ik….?

Dankzij de oosterse en westerse esoterische kennis weten wij dat ons ik uit twee delen bestaat: een lager deel en een hoger deel. Het lagere deel van het ik wordt ook wel het ego, ego-ik of de gewone alledaagse persoonlijkheid genoemd. Het hogere deel van het ik wordt meestal het hogere zelf of geestelijke Zelf genoemd. Het is onze geestelijke kern, dat wat we in diepste wezen zijn. Het wordt ook wel de Godsvonk of de druppel uit de zee van het Goddelijke genoemd of het hoger Ik.

Het lagere deel, ons ego of onze persoonlijkheid, is ook in deze tijd nog niet sterk genoeg om dat geestelijke deel al bewust in zich te dragen en door zich heen tot uitdrukking te brengen. Ons ego zou er zelfs door vernietigd worden.

Wat wij ons vaak niet realiseren is dat ons ego of onze persoonlijkheid van incarnatie tot incarnatie steeds weer een andere is. Ook merk ik op dat er veel (spirituele) stromingen zijn die het ego beschouwen als iets ongezonds, iets lelijks, iets waar we zo snel mogelijk afscheid van moeten nemen. Het loslaten wordt hiermee in verband gebracht waarbij tegelijk het denken wordt losgelaten.

Het biografisch leren en werken ondersteund deze opvattingen niet!

Het ego èn het denken hebben we nodig, maar zij mogen wel een meer dienende functie gaan vervullen. Lees onder de afbeelding verder….

Wat is denken eigenlijk? De ontwikkeling van het denken in ons eigen leven verdiept zich vanaf ongeveer de 14e verjaardag. Dit is ook de periode dat het eigen astraal-lichaam geboren wordt, wat ookwel de ziel genoemd wordt. Het verdiepende denken opent het contact met het astraal lichaam waardoor wij op bewustere wijze deel van onze belangstellingswereld gaan uitmaken. Astra betekent ‘ster’ en verwijst naar de krachten van de planeten, die het karakter in deze incarnatie zouden bepalen.

In de wateren van de Moederschoot de blauwdruk geweven en werden we allemaal in negen maanden tijd voorzien van ego krachten. Krachten en eigenschappen die de verschillende planeten ons hebben meegegeven toen we naar de aarde afdaalden om geboren te worden. Je draagt daarmee alles in je wat je nodig hebt voor je aardse levensreis om een beetje wijzer te worden en wat liefdevoller…Alles wat wij nodig hebben voor onze reis op aarde ligt besloten en is geactiveerd in onze kinderjaren. Daar ‘ontvingen’ we zoute, zoete, zure, bittere en vette ervaringen die passen bij ‘het plan’ dat voordat we afdaalden naar de aarde samen met engelen in de lichtwereld tot stand kwam. Daar, in de kindertijd, kwamen de onverteerde emoties, de hangovers en kwaliteiten van vorig levens samen met nieuw materiaal in de vorm van levenslessen. In het verwerken én doorleven daarvan ontstaat bewustwording, je wordt je bewust in wat voor bijzondere tijd wij leven, je eigen plek daarin, je eigen levensopdracht.

Het ego vormt samen met onze karmische last voor een groot gedeelte het sturingsmechanisme van ons leven. De kind-emoties, de ontstane beelden uit het verleden bewustworden ondersteunt het leren omzetten naar een volwassen houding. Dát zijn groeimomenten, niet meer en niet minder. Groeimomenten die ook verlieservaringen zijn, waarbij elke verlieservaring en elk rouwproces tegelijk een transformatieproces wil zijn.

Het ik-bewustzijn van ons mensen is nauw verbonden met ons rationeel denken. In het verstandelijke denken ervaren wij onszelf als los van andere mensen. Het rationeel denken is daarom een heel belangrijke verworvenheid, die wij mensen sinds de Middeleeuwen steeds meer eigen gemaakt hebben.

In de 17e en 18e eeuw, de tijd van Descartes (1596-1650) en Newton (1643-1727) werd het gangbare denken van de Middeleeuwen doorbroken. Tot die tijd werd het denken van mensen nog sterk bepaald door het gevoel, de intuïtie. In de 17e eeuw bracht René Descartes de rationele analyse de wetenschap binnen – voor hem was het analytische denken de enige betrouwbare methode om kennis te verkrijgen. Het analytische denken verdeelt een systeem of probleem in kleine stukjes en bestudeert ze ieder afzonderlijk. Dit rationalisme, ook wel het materialistisch intellectualisme genoemd bepaalt tot op de dag van vandaag de wijze van denken in de wetenschap. Wie wel eens met een arts te maken heeft, weet dat voor elke kwaal een eigen specialist bestaat. Deze wijze van denken wordt materialistisch genoemd omdat zij alleen gericht is op de fysiek-materiële wereld.

De hemel, de geestelijke- of lichtwereld bestaat niet voor deze rationele materiele manier van leven. Zij benoemen dit als niet-bewijsbaar, pure fantasie of een zaak van religie, overblijfsel uit een oude tijd. Dit wordt nu het oude denken genoemd. Het denken dat mensen vervangt voor robots en koud, harteloos is en het gezicht toont van nep-tunes, in plastic, namaak of robotachtige wezens die nergens meer op reageren dan enkel op zichzelf.

Waar gaat het dan nu wél om? Het gaat er juist om het ego als kracht te leren erkennen; het ego is immers de kracht waarmee we ons zelf in de aardse-wereld manifesteren. En door haar te leren kennen, verkrijgen we een voelend en begrijpend inzicht in de gezonde en de ongezonde aspecten van de ego strevingen; alleen hierdoor kunnen we het ‘onbewust zijn’ in de ziel aan het licht brengen. Het gaat er dus om dat we de ongezonde aspecten niet langer ontkennen of negeren als we het meesterschap over het ego willen verwerven. Dit harde werken brengt ieder van ons het geschenk werkelijk te leren houden van onszelf en ons hele wezen lief te hebben. Door deze transformatie ontstaat bewustwording van de wijsheid en liefde die in ons eigen hart en ziel ontwaakt; dat is het bewustzijn van het Hoger Zelf.

Het ego vormt zich om en stelt zich in dienst van dit Hoger Zelf en tegelijk wordt het ego zelf de manifestatie van die hogere wijsheid en liefde.

Als gevolg van onze innerlijke ontwikkeling, begint het ego zich meer en meer terug te trekken en ontstaat er meer ruimte voor het Hoger Zelf, de Geest in de mens, ook wel ons Ware Zelf genoemd. Echter met het terugtreden van het ego en haar krachten, vallen ook veel van onze vroegere gewoonten en automatismen weg; ook de gewoonten
verbonden aan de stem en het spreken.

Het emanciperen bij mannen (het een verbinding maken met gevoelens en emoties) is net als de ego-ontwikkeling bij vrouwen nog volledig verbonden met belevingen die uit het ego voortkomen.

In dit licht bezien was het logisch me te scholen in biografiekunst. Biografiekunst biedt immers inzicht in de wetmatigheden van je leven, zonder die kennis kun je je van alles laten wijsmaken en blijf je voortdurend herhalen en doen zoals je altijd deed of precies het tegenovergestelde. Wat hetzelfde is en de dynamiek in stand houdt. Het blijkt vaak te herleiden te zijn naar dader-slachtofferdynamiek te bekijken in het drama driehoek. De geschiedenis laat ons duidelijk zien dat slachtoffers van gisteren de daders van morgen zijn.

Terug naar waar ik mee begon. Het ego.

Het overwinnen van het ego doen we niet door het ego te ontkennen of weg te drukken zoals in veel oosters getinte opvattingen het geval is. Het ego overwinnen we door in te zien op welke wijze je ego werkt, deze krachten bewust terug te houden en er anders mee te leren omgaan. Zo open je je ego, je gewone alledaagse ik en vormt het van binnenuit om. Ook in contacten met anderen kun je leren je egostrevingen bewust te worden, te leren hanteren en om te vormen. Dat doe je onder andere door ervoor te zorgen dat je je niet te veel in de ander verliest en niet bij jezelf weggaat. Dat vergt een offer van het ego. Immers het ego wil zichzelf voortdurend bewijzen, gaat vergelijken of overtuigt van haar eigen gelijk. Gevoeligheid voor uiterlijke status is een egokracht, met als belangrijkste werkwoord oordelen. Het offer wat je geeft is bewust ervan af te zien van bovenstaande ego strevingen of egoïstisch handelen. Je herkent dit als je niet van het verleden, noch van het heden kan leren en ook niet in staat bent de juiste conclusies te trekken voor de/jouw toekomst.

Vragen aan jou zijn: waar en wanneer heb je in je leven zelf iets beslist, werkelijk uit eigen beweging een beslissing genomen? Hoe was je verstandhouding thuis met vader, moeder, de broers en zusters of anderen? Welke gewoontes waren er thuis? Eten, slapen enz. Hoe was het dag- week-, maand- en jaarritme? Welke normen werden gesteld? Welke hebben in later jaren positief en welke negatief uitgewerkt? Heb je eerbied en liefde leren kennen?

Heb je een bijzondere verandering rond je negende jaar opgemerkt (zie vorig artikel: https://wp.me/p2XSLz-2wa)

Ons hoger Ik is het zélf die ons vragen stelt en aan onze innerlijke deur klopt opdat wij wakker worden, op zoek gaan en aan onszelf gaan werken. Zo nemen deze krachten in ons toe. En hiermee staan wij voor het eigenlijke wonder van de menselijke biografie. Het menselijke vermogen om het onherroepelijke te veranderen door alles wat geweest is in een dusdanig nieuw licht te stellen en zo de kwaliteit van het eigen verleden een andere kleur krijgt. De beweging die je in je eigen verleden kunt aanbrengen is het opnieuw beoordelen, aan het wankelen brengen soms maar altijd als het ware herscheppen. Zo keert vertrouwen terug in je leven en wat je van binnen leeft kan zich ook in de buitenwereld gaan tonen. Het is deze wijsheid en liefde die we mogen laten uitstromen in de wereld, naar alle mensen en leven die deze Liefde nodig heeft. Je hoort niet langer jezelf, maar de ander. De opmaat voor een dialoog waar je samen mooier uitkomt. De zin van bezig zijn met je eigen biografie – is de andere mens, de ander –

© Joke – http://www.fluisteralsjeblieft.nl

Op dit artikel kan alleen via de mail gereageerd worden Het biedt de kans samen op onderzoek uit te gaan en gebruik te maken van mijn inzichten in de zevenjaarsfasen van de levensloop. Als je hiervoor kiest kan dit ook met hulp van het enneagram. Het enneagram is de kristallisatie van een diep inzicht in de menselijke aard: ‘de 9 verborgen zielenkrachten’ en haar kenmerkende ego-krachten.