Het omgaan met tijd en het hanteren van ritmes zijn belangrijke factoren op het gebied van ziekte en gezondheid. Hóe we iets beoordelen, dat heeft vaak enorm veel gevolgen. Kunnen biografische wetmatigheden ons op weg helpen hier helder inzicht in te krijgen…?

Eenzijdigheid van denken zorgt voor onevenwichtigheid en dat is wat nu steeds duidelijker om ons heen waarneembaar wordt. Wat er nu nodig is zijn mensen die beseffen dat alles wat er in en om ons heen gebeurt nodig is en die bereid zijn aan zichzelf te werken. Maak je wereld een beetje kleiner en wees mild. Voor jezelf en voor de mensen om je heen. Dat is de eerste stap die we mogen zetten om uit de vraagstelling te gaan van wat is waar, wat is niet waar.

In een tijd waarin de verschillen tussen mensen op scherp lijken te staan en vaak tot (gewelddadige) uitbarstingen komen, rijst de vraag of en hoe we op een goede manier met conflicten kunnen omgaan. De term ‘geweldloos’ is problematisch, omdat het verwijst naar de afwezigheid van geweld, maar niet naar wat er voor in de plaats komt. In de loop van de menselijke evolutie verloren de woorden steeds meer hun geestelijke inhoud en kracht. Het woord, en daarmee het menselijk bewustzijn, werd ongoddelijk gemaakt. Dat was ook noodzakelijk. Want zonder dat verlies hadden wij mensen nooit zelfstandig en vrij kunnen worden. Het lijkt alsof in onze tijd het diepste punt in deze ontwikkeling is bereikt en er een kentering gaande is. Steeds meer mensen zoeken een nieuwe verbinding, zoeken naar woorden, zoeken naar de taal van het hart.

Käthe Kollwitz (1867-1945)

‘Taal’ is Sanskriet (een oud indische taal) voor ritme.
Pasgeboren baby’s kunnen al na een paar dagen hun moedertaal van een andere taal onderscheiden, puur door het verschil in ritme. Gevoel voor ritme door het werken met de zevenjaarsfasen krijgt haar beloning in je taal. Gaat dit dan over het ritme van de polsslag of over het ritme van de vier seizoenen of misschien over het luisteren naar de taal van je eigen lichaam?

Alles wat we ervaren, ervaren we via en dankzij onze zintuigen

Het is niet zomaar dat onze taal wemelt van de uitspraken waarin het lichaam gekoppeld wordt aan gevoelens. We hebben vlinders in onze buik of een steen in onze maag, voelen aan ons water dat er iets aan de hand is en vergeet niet de vele onderbuikgevoelens die nog altijd intuïtie worden genoemd. Misschien heb je iets op je lever of achter de ellebogen, voel je het hart in de keel kloppen of de moed in je schoenen zinken. Heb je het hart op de tong of loop je met je ziel onder de arm, zijn er lange tenen of neem je graag iemand op de hak. Vanuit het ego leggen we ons lijf de gekste eisen op en we kunnen het als wijsheid van het lichaam beschouwen als het ons laat weten dat we het geweld aandoen.

Ooit diende het lichaam als gids, maar die gidsfunctie heeft het lichaam allang niet meer. Veel mensen zijn voortdurend bezig om zintuigen te verdoven. Ook blijkt dat veel mensen drager zijn van een ouder probleem, iets uit generaties voor ons wat niet werd opgelost, geheim gehouden of gestagneerd werd.

Ons lichaam vertelt ons vaak wat er nog onbewust is in onze ziel, door pijntjes, kwalen of gewoon vermoeidheid. In die zin is het interessant om de wisselwerking tussen het waarnemen met de zintuigen en onze gezondheid en levenskracht te onderzoeken. Dat betekent dat je je inzet je te gaan ontdoen van onze programmering, van oude en niet meer dienende patronen. Dat is ook noodzakelijk, anders worden we robots.
Nu ons Ik geïncarneerd is, is het onze opdracht om door de materie van het fysieke lichaam heen uit vrije wil de verbinding met de natuurlijke en kosmische orde te hervinden.

Genezen wordt dan een zaak van begrip, van inzicht voor wie zich zonder oordeel openstelt voor wat er in je lichaam gebeurd. Wie te snel naar middelen grijpt loopt het risico dat het ziekte symptoom onbegrepen blijft en je droomlichaam naar andere signalen op zoek moet gaan. Luisteren naar de signalen die je lichaam je schenkt is een vraag je open te stellen en te gaan samenwerken op zoek naar een beeld achter het symptoom.

Het luisteren naar je lichaam is niet zomaar een uitspraak. Het vergt te leren luisteren naar de bewoner van je lichaam en de aanwijzingen te leren horen waar het anders mag en kan. Van binnenuit wordt zo bij de meeste mensen gewezen op een innerlijk conflict. Ons lichaam wordt op deze manier van werken een instrument van bewustzijn en dit brengt uiteindelijk dat we op een andere manier (vaak natuurlijker) in het leven komen te staan omdat ons lichaam, ziel en geest meer op één lijn is komen te staan. De tekst gaat verder onder de foto.

Onze lichaamscellen hebben bewustzijn nodig, zoals wij zonlicht nodig hebben om goed te kunnen functioneren. Als er donkere plekken zijn in je lichaam waar je onbewust emoties hebt opgeslagen, en je gaat er met je bewustzijn naar toe, dan worden ze weer lichter. En nemen je klachten af.

Dán is het lichaam weer een spiegel waarin we kunnen kijken en onszelf leren kennen. Impulsen vanuit je andere lichamen (aura, dimensies en trillingsfrequenties etc.) krijgen door deze innerlijke arbeid op een keer weer zuiverder en royaler toegang tot je fysieke lichaam en worden we ontvankelijker voor de intuïtie als stem van ons geweten!

De 4 elementen van geweldloze communicatie
Om de vier werelden in jezelf te laten samenkomen kun je het beste een inwijdingsweg gaan. In het vorige artikel gaf ik daar al wat inzicht in. Een methode die hier als vanzelf bij aansluit is b.v. ook Geweldloze Communicatie ontwikkeld door Marshall Rosenberg (1934-2015). Hij vroeg zich (toen al!) af hoe het komt dat sommige mensen verharden in hun contact met de mensen om hen heen. En vooral ook: hoe anderen, ongeacht de omstandigheden, in staat zijn om oprecht en empathisch contact met anderen aan te gaan.

Geweldloze of Verbindende Communicatie moedigt ons aan onze aandacht te richten op wat wij en de ander waarnemen, hoe we ons voelen, wat onze onderliggende behoeften zijn en wat ieder van ons graag zou willen. Verbonden met wat ons hier en nu bezighoudt ontstaat er helderheid en ruimte voor mededogen en compassie.

Geweldloze Communicatie wijst ons op oude gedragspatronen. Te herkennen aan de taal die zich ongeveer zo uit: We willen krijgen en onszelf beschermen, we grijpen en bewaken, we trekken aan en stoten af…. Geweldloze Communicatie wijst op onze oude gedragspatronen, zodat we ons niet langer verdedigen, terugtrekken of aanvallen als we geconfronteerd worden met een veroordeling of kritiek. Maak het niet persoonlijk en leer dit te accepteren als uiting vanuit een ander perspectief. Wat polariseren wordt genoemd is feitelijk niets meer en niets minder dan twee tegengestelde polen, twee eenzijdigheden waar wij als mens constant tussen staan. En daarin hebben wij niet het midden te vinden maar de balans.

Taal die verbindt is de luister-taal.
In de dialoog waarbij echt geluisterd wordt gebruik je je eigen denken om het denken van de ander te begrijpen en je gevoel om je in te leven in diens gevoelens en ervaringen. Met je wil tast je af wat die ander eigenlijk wil. Er is dan even werkelijk contact van mens tot mens ontstaan. Volgens mij is de methode die Geweldloze Communicatie ons aanreikt (op internet en in de boekwinkel is er al veel leesmateriaal te vinden waar je mee aan de slag kunt gaan) Koppel het terug naar de zevenjaarsfasen, in welke fase van je leven is je conflict geboren. Wat baarde zich toen wat zich nu aan je wil open-baren?

Geweldloze Communicatie is gebaseerd op taal- en communicatievaardigheden en gericht op contact maken. Met jezelf en zo naar de ander opdat je natuurlijke mededogen kan gaan stromen. Ons lichaam is, met alle geheimen die het herbergt en erop wachten door ons ontdekt te worden, de sleutel tot kosmisch bewustzijn.

Maak je het geheim van de tijd bewust

Ons lichaam is een geschenk van God en zijn eigendom. Alle engelen hebben aan de groei en ontwikkeling ervan bijgedragen. Nu is ons lichaam een tempel voor de geest die in deze tijd in ons geboren wil worden. Karmische en kosmische wetmatigheden leren dat we zelf verantwoordelijk zijn voor ons leven en dus ook voor ons lichaam, ons denken en onze herinneringen. Onze emoties willen verwerkt worden en niet verdrongen en zoals dit artikel aanreikt is het zeer zinvol te leren ontdekken wat de verschillende ziektes ons willen vertellen.

Zorg goed voor jezelf en laat je niet leiden door angst!

Wil je ook gebruik maken van de kans je verhaal te vertellen en de transformerende werking daarvan te ervaren, klik dan op deze link: https://wp.me/P2XSLz-2oK

© Joke – fluisteralsjeblieft

De 16 dagen tussen 25 november, de internationale dag voor de uitbanning van geweld tegen vrouwen, en 10 december, de dag van de mensenrechten, staan in het licht van Orange the World. De kleur oranje symboliseert een betere toekomst, vrij van geweld.

Meer over het delen van foto’s etc kun je hier lezen: https://en.unesco.org/commemorations/eliminationofviolenceagainstwomenday/orangetheworld en wellicht is het ook fijn om mee te doen met de Write for Rights-schrijfactie van Amnesty International: https://www.amnesty.nl/write-for-rights