In de westerse maatschappij komen steeds meer kinderen de volwassenheid binnen met een groot besef van hun eigen genderidentiteit. Zij willen liefhebben wie ze ook maar liefhebben, zonder de last van eenzijdige genderrollen die hun ontmoeting met de schoonheid van de ander beperkt. Het hart wijst hun de weg.

Onze huidige tijd staat in het teken van grote transformaties op aarde. Op zielsniveau is hierover wel degelijk besef. Hoe kunnen we de werkzaamheid ervan ontdekken is een vraag die vergelijkbaar is met de wind willen bewijzen. Kan dat alleen door er een blaadje in te hangen en te zien dat het heen en weer wappert, dwarrelt en beweegt? Zie je dan de werking van de wind? Wie het aandurft in het heen en weer wapperen van de wind een metafoor te zien voor de verhalen die wij elkaar en vooral aan onszelf vertellen beseft dat verhalen verdraaid kunnen zijn. Het werkelijke verhaal komt procesmatig aan de oppervlakte. Vaak als fragmenten. Niet ware-verhalen zijn gemakkelijker toetsbaar. Er zijn dan geen emoties. Dát is een belangrijke ontdekking. En juist zo nodigt het uit om op onderzoek uit te gaan, jezelf te bevragen om erachter te komen wat je motiveerde een niet bestaand verhaal te maken. Wat was je drijfveer?

Als het oude niet meer werkt staat het nieuwe te trappelen aan de deur. Het enige wat je hoeft te doen is dit niet in de weg staan. Symbolisch een stapje opzij zetten om de oplossing die eraan komt, de ruimte te geven. Dat vergt vertrouwen of zoals dat op zielsniveau wordt genoemd oervertrouwen. Dit kun je oefenend ervaren bij zonsopkomst én ook bij zonsondergang.

Als er oordelen zijn begrijpen we (karmisch gezien) iets niet en wijzen het af.  Het ego wijst immers altijd van zichzelf af. Herken je dit patroon in jezelf en bij anderen? Hoe kun je dit hervormen?

Een baby voelt in zijn opgroei naar peuter en kleuter haarfijn aan welke ouder nog het meest verbinding heeft met spirituele, magische connecties. Wanneer voor die connectie geen ruimte is, leer het kind zich ervoor af te sluiten. Als je begrijpt dat herinneringen aan je zielenoorsprong in onze kindertijd rap vervagen begrijp je wellicht ook het belang van richtingaanwijzers. Dat beoogt het natuurlijk leren van je eigen levensloop, waar ik inmiddels al meer dan 10 jaar de aandacht voor vraag en het gesprek zoek.

Inheemse volken, zo leerde ik, spreken over ‘Vader Zon’ en ‘Moeder Aarde’. Mannelijkheid wordt daarmee met de zon en vrouwelijkheid met de planeet Aarde geassocieerd. Zo bezien is een ziel (je eigen binnenwereld) voor haar incarnatie volledig overgeleverd aan het vrouwelijke. Volgens mij hebben inheemse volken de oorspronkelijke richtlijnen over hoe het leven hier op aarde bedoeld is, bewaard. Ze zijn leesbaar met het hart waar ook onze voorouders tot ons spreken in de hoop dat hun levenservaringen écht begrepen en belichaamd kunnen worden. Het opschonen van de lijnen biedt ons een koers die de mist doet optrekken, zelfs – of misschien wel juist – wanneer onze ogen het als donker ervaren. Misschien is dit wel dé manier waarop de vrouwelijke weg zich openen gaat. De weg van samenwerking, respect en liefde is essentieel bij het oplossen van mondiale problemen als klimaatverandering en politieke onrust.

Waar macht (mannelijk) en kracht (vrouwelijk) samenkomen, zal dat een weg uit de polarisatie openen.

Al vaker hebben we vastgesteld dat het evenwicht tussen het mannelijke en het vrouwelijke vreselijk uit balans is geraakt in de geschiedenis van de mens. Inheemse wijsheid, de moderne psychologie en de ervaringen die wij allemaal meemaken tonen aan dat ieder mens zowel vrouwelijke als mannelijke elementen in onze ziel hebben. Deze variëren, afhankelijk van de levensfase waarin we ons bevinden en onze reactie op veranderende omstandigheden. Het gaat dan niet om je eindeloos te laten informeren, te lezen en weer weg te zappen. Het is de vraag hoe je zo goed mogelijk aanwezig bent in de realiteit van de menselijke ervaring.

De kansen die we krijgen zijn talrijk, maar één ding is zeker: het gaat om de weg van het hart, de weg naar het eigen innerlijk en de oefening met je volle aandacht, met al je energie en met heel je hart te richten op het moment van nu en op alles wat nú je aandacht vraagt. Dat betekent dat we ons op eigen wijze mogen verbinden met wat ons aangereikt wordt uit de wereld om ons heen en de emoties niet met je eigen emoties beantwoorden.

Vandaar dat de oefenweg van de Zeven Vrije Kunsten ook een weg tot ontwikkeling is van de lotusbloemen. In het vorige artikel vonden we de ingang via de heilige geometrie en in dit artikel reizen we verder met de Zeven Vrije Kunsten. In het Quadrivium zoeken we naar de verhouding en de samenhang met het natuurrijk; de kunst van samenklank of van jonkvrouw harmonia.

Venus als planeet schenkt ons liefdeskracht en is verbonden met de vrijdag en met muziek. In de Venusliefde wordt de wereld-liefde tot ouderliefde en wekt muziek het beleven van harmonische samenhang.

In de vorige nieuwsbrief heb je, net als ik, kennis kunnen maken met het patroon van een vijfpuntige ster die de planeet Venus creëert. Ook zagen we hoe het thema vertrouwen in ons eigen leven gestalte kreeg en nog altijd krijgt. Dat was de eigenlijke intentie van dat schrijven.  Inmiddels is ook Mercurius retrogade gegaan. De twee planeten tussen de zon en de aarde zijn Mercurius, die onze manier van denken en praten bepaalt, en Venus, die ons met haar kracht laat zien hoe wij ons het liefst in de materie willen uitdrukken, de 2e en 3e zevenjaarsfasen in elk mensenleven. Gedurende onze puberteit ontwaakt de Venuskracht in ons en ooit gaan het zeker leren: elkaar aanspreken op wederzijdse groeimogelijkheden vanuit het vrouwelijke hartchakra!

De venuscyclus maakte vanaf de jaren die we inmiddels de 2012-tijd noemen een belangrijke (equinox) beweging in ieder van ons, maar ook op wereldniveau. Ook daar gaan we immers de zeven fasen, net als in relaties en organisaties. De mensheidsontwikkeling bevindt zich vanaf dan in de vierde grote fase. De indaling van het IK, zoals dat ook gebeurt vanaf je 21e levensjaar. Eigenlijk zijn we als mensheid voor het eerst ‘volwassen’, te vergelijken met de vierde 7-jaarsfase in een mensenleven: van 21 tot 28 jaar. En zoals je vanaf je 21e geacht wordt een zelfstandige volwassene te zijn die niet meer onder toezicht van zijn ouders staat, worden wij nu geacht om zonder de goddelijke sturing van bovenaf, zelf de leiding op ons te nemen. Het gaat er dus in deze tijd niet om dat je ‘het juiste doet’ maar dat je vanuit jezelf begrijpt wat het juiste is en daarvoor uit vrije wil kiest.

Hoe verzorg je in je eigen leefomgeving het etherische?

Naast het wandelen, elke dag, in de natuur kan ik ook erg genieten van architectuur. De manier van bouwen, iets bedenken en er je hart in stoppen om het vervolgens uit te voeren raakt me. Het is architectuur en tegelijk ligt er ook een bouwplan achter wat ik lang niet altijd begrijp. Zoveel verschillen. Zoveel ongelijkheid.

Wat is een architect? Inmiddels heb ik ontdekt dat we het levenslichaam, het etherlichaam als een architect mogen voorstellen. Een scheppend kunstenaar tussen ons kosmisch vader/moederland en onze aardewoonplaats regisseert de werking van denken – voelen – willen in de eigen binnenwereld. Met andere woorden: Ons liefdesvermogen leeft in ons etherische lichaam. Het natuurlijk leren van de eigen levensloop kreeg zo bezien een natuurlijk gevolg in het schrijven (kunst) en de gesprekken die daaruit voortvloeien.

Leonardo Da Vinci tekende de mens in het pentagram. Het hoofd boven in de vijfster, de beide armen in de punten rechts en links, de voeten in de sterpunten op de basis van de vijfhoek.

Door in de vijfhoeken die ontstaan opnieuw de hoekpunten te verbinden ontstaan weer nieuwe, kleinere sterren. Het is geschetst op basis van de verhoudingen zoals weergegeven in het werk ‘de architectura’ van de Romeinse schrijver Vitruvius. De Mens van Vitruvius biedt inzicht in de gulden snede verhouding; de vijf basisvaardigheden die elk mens mag ontwikkelen en keer op keer opnieuw mag bekrachtigen. Ook al heb je wellicht niet gewerkt aan het vertrouwen of inzicht gevonden in jouw derde zevenjaarsfasen over het vertrouwen. Misschien verloor je jezelf in details over de VenusRoos en heb je het erbij gelaten. Ook heb ik gezien dat er gezocht werd naar de archetypische Maria Magdalena, Sjechina of Sophia, de Heilige Wijsheid die de vrouwelijke eigenschappen van het goddelijke vertegenwoordigen. Onze taak is het haar te ontvangen en haar taak is het ons bewust te maken van wat de werkelijkheid is (liefde) en wat we zijn (liefde).

Het etherlichaam verzorgt vitaliteit, energie, ritme en tijd.

Graag nodig ik je uit om elke dag bij je ochtendritueel of eventueel je avondritueel even tijd te nemen om stil te staan en jezelf als vijfster te ervaren. Stel je voor en bekrachtig in je linkerbeen met je aandacht ‘standvastigheid’. Als je linkerbeen wat zwaarder wordt, verplaatst je je aandacht naar je rechterbeen. Daar woont Zekerheid. Wiebel als ook dat been wat zwaarder aanvoelt, wat heen en weer. Standvastigheid en Zekerheid vormen je basis. Ga dan met je aandacht naar je linkerarm. Daar woont Liefde. Vervolgens ga je met je aandacht naar je rechterarm. Daar woont Hoop. Heb je ook hier contact mee richt je al je aandacht op je hoofd. Daar woont Vertrouwen. Het doorstraalt je hele lichaam als woonplaats van je ziel. Je straalt het uit. Ster van Licht.

Alles wat etherisch is, is ook ritmisch en cyclisch

Zicht op de zevenjaarsfasen is tegelijk inzicht vinden in de vier elementen vuur, water, lucht en aarde. Het vastgezette artikel en dus de eerste in de rij reikt je het schema aan in relatie met het ritme van de zevenjaarsfasen in onze eigen levensloop: https://wp.me/p2XSLz-D0 Elke fase heeft (voor jou) een eigen ontwikkelingstaak en verloopt volgens een vast patroon waarbij zoals gezegd, verschillende fasen doorlopen worden. Door de ritmische herhaling van het leerproces wordt het levenslichaam de drager van nieuwe vermogens.

© Joke – fluisteralsjeblieft.nl

6 gedachten over “geometrie deel 2

  1. Beste Joke,
    Dank je voor je brief.
    Vanavond ga ik het pentagram ritueel doen. Een mooi ritueel.
    Pentagram staat ook symbool voor de Nieuw Getransfigureerde ziel in de mens.
    Ik ben altijd erg blij met je brieven
    Hartegroet Anne

    1. Dag Anne, ben wel nieuwsgierig naar wat de Nieuw Getransfigureerde ziel in de mens is. Als jij het onder woorden kan brengen hoor ik dit graag van je.

      Je mag me hierover ook mailen. gr. Joke

  2. Ik ben blij met je 5 oefeningen. Ik ga ze uit proberen,maar zonder dat resoneert het ook al. Dank voor al je aanwijzingen. Het brengt me verder..

    1. Het is fijn als er niet gedissocieerd wordt en het nergens in je lichaam stagneert, Ineke. Geluid is klank, klank is trilling en trilling is resonantie wat het natuurlijk helend vermogen van de mens activeert. Geniet van het meditatief moment. Heb jij trouwens ook gewerkt met generatieoverdracht etc?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s