Het nieuwe leiderschap. Vertrouwensbreuken. Grensoverschrijdend gedrag. Hypes. Korte lontjes, conflicten en zelfs oorlog. Het krachtenveld van het NU staat voor leven in het heden. Zijn in het hier-en-nu. Hoe overstijg je de oude manier die alles opdeelt in goed of in fout?

In het huis van je leven vragen waar het op aan komt. Wie ben ik. Waar kom ik vandaan. Wat biedt toekomst oftewel hoe maak je lichter in je eigen huis?

Leven in het moment gaat voornamelijk over aandachtig luisteren en vragen stellen. Wie kent het niet: hoe in een ontmoeting waar werkelijk contact is en een open gesprek de ruimte krijgt het bewustzijn, de zelfkennis, verbondenheid en verandering als vanzelf een hogere werkelijkheid binnen laat stromen. In de ontmoeting met de andere mens groeien we door de manier waarop we luisteren. Dat is een ontdekking die niet vaak genoeg herhaalt mag worden. De zin van het bezig zijn met je eigen biografie is de andere mens, de ander.

In vroegere tijden beleefde de mens zichzelf als sterk verbonden met familie en maakte zo deel uit van het volk. Het eigen leven was niet zo belangrijk. Veel biografieën en ontwikkelingsromans werden geschreven over anderen en gaandeweg ervaarde de mens bewuster ook het eigen verhaal. Er kwamen vragen, manieren en wetmatigheden als hulpmiddel. Biografiewerk is inmiddels bij veel mensen een geliefd hulpmiddel en volop in ontwikkeling. Hoe mooi dat de maakbaarheidsgedachten zich zo omzetten naar zelfliefde.

Mensen zijn verhalenvertellers. In ons gevoelsleven zijn we altijd bezig groepen te vormen. Vriendengroepen, geestverwanten, klasgenoten en zelfs ook met een volk. Het land waar je woont of het land wat je solidariteitsgevoel aanwakkert. Als we ons open stellen voor de ander en het verhaal van de ander kunnen we dus beter ons denken inzetten. Met hulp van ons denken kan tolerantie worden bereikt en het ons vreemde tot begrip komen. Op het niveau van het denken zijn we menselijk georiënteerd en kunnen we ons verdiepen in conflicten en crisis. Gevoelsmatig bén je al verbonden en kennelijk spelen er op vele lagen conflicten tussen voelen en willen (ook in onszelf) als we letterlijk beroerd raken als we een crisissituatie op dat moment niet kunnen verwerken.

Met hulp van ons denken kunnen we ons verwonderen dat wij juist deze gebeurtenis aantrekken. Dan gaan we open voor een nieuwe kant en komen de positieve aspecten van die situatie aan het licht. Vaak zien we dan ook weer een uitweg. Die komt niet als je het verhaal niet werkelijk toelaat, maar met jezelf bezig blijft. Ook het terugkijken op je eigen leven brengt je niet bij het gevoel dat je zelf de schrijver bent van je eigen geschiedenis.

Met biografiewerk brengt je beweging in het eigen verleden door het opnieuw te beoordelen, vanuit nieuwe gezichtspunten te bekijken en te onderscheiden wat je tot nu toe niet hebt waargenomen. Dan blijkt ook metoo of grensoverschrijdend (seksueel) gedrag voort te komen uit niet bewust gemaakte thematieken in het eigen leven. Laten we eens dichterbij kijken. Ook al is jouw levensfase voor jou gevoel niet besproken…..

Wat is leven in het NU?

Mensen zijn verhalen vertellers. We vertellen ons verhaal in het moment van nu met onze aandacht gericht op de gebeurtenissen en ervaringen in het verleden. Wie meer op de toekomst gericht is vertelt ook vanuit het moment van nu, de aandacht is dan meer gericht op het verlangen naar wat er morgen kan zijn. Anderen richten zich op wat nu speelt in de samenleving en weer anderen laten zich leiden op wat zich aandient.

Om helemaal aanwezig te zijn in het moment van Nu, zo leren esoterische tradities, wordt van ons gevraagd in dat moment van nú niet met jezelf bezig te zijn, maar al je aandacht te richten op de ander. Kortom bij al datgene wat van buitenaf om jouw aandacht vraagt. Een boom, een bloem, dier of mens waar je je helemaal luisterend mee verbinden mag.

Dat is een oefening in loslaten van je eigen verhaal en daar is een gezonde dosis zelfbewustzijn en gezond gevoeld van eigenwaarde voor nodig. Is daar vertrouwen een must-have. Ja, want Leven in het moment van nu beantwoord de emoties van anderen niet met eigen emoties. Leren leven in het moment van nu is dan ook nauw verbonden met al die stappen die we mogen zetten op het pad van persoonlijke ontwikkeling en innerlijke groei. Dit gaat niet zonder vertrouwen en ook niet zonder gesprek en ook niet zonder vragen!

Dat nieuwe, bewuste vertrouwen ontdekken we ook als we goed leren kijken naar het eigen leven en dit leren aan het verhaal van een ander mens. Wie er in slaagt echt interesse voor de ander op te brengen zal – net als de gesprekspartner – ervaren dat er een geheimzinnig bron gaat stromen. Wie dat met verwondering begint aan te voelen, die krijgt steeds meer vertrouwen, durft eigen keuzes te maken en leert leven mét de vragen.  

Vertrouwen groeit ook als je zorgvuldig terug kunt kijken op je eigen leven. Toeval bestaat niet en hoe waardevol waren al die lessen die je wellicht toen niet begreep, maar soms pas veel later wél. Het inzicht dat het allemaal we zo moest gaan zoals het gegaan is voed ook het vertrouwen in het leven-zelf.

Binnen de zevenjaarsfasen is de periode van 30- tot 60 jaar onze meest productieve tijd. We zijn mogelijk zelf ouders geworden en dragen op vele manieren verantwoordelijkheid in de wereld. Van 30 tot 60 ben je zelf actief aan het bouwen aan en in de wereld. In die jaren, maar vooral daarna gaat het niet meer om de kwantiteit, maar om de kwaliteit. Je hebt ervaring opgedaan en die ervaring kun je ten dienste stellen aan ‘het nageslacht’.

Hoe ons leven en het ouder worden verder verloopt hangt nauw samen met hoe we de voorafgaande jaren hebben vormgegeven. Dat we steeds vaker geconfronteerd worden met het feit dat in onze huidige maatschappij de oude dag een groter probleem is geworden komt voornamelijk door het feit dat je het verleden niet kunt veranderen.

Graag nodig ik je uit een ervaring uit je vroege jeugd in je herinnering te brengen. Vertel jezelf het verhaal, speel het, teken het of schrijf het uit. Doe dit over een uur nog eens en komende dagen weer. Is het verhaal nog hetzelfde verhaal als in je eerste herinnering?

Verhalen veranderen naar gelang onze omstandigheden. Welke wending kreeg dit verhaal en wat komt er bij als je vanuit begrip voor ouderen en je eigen ouders het verhaal vertellen gaat. Komen er oorlogsverhalen bij vanuit hun kindertijd? Als je deze oefening goed doet, wordt het kleurenpalet rijker van kleur over die ene herinnering uit je vroege jeugd. Hoe zou dat zijn als je dit vaker doet met al die andere ervaringen? Verhoogd dit de relationele kwaliteit? Ontstaat er een objectiever beeld van de tijd waarin je ouders leefde en jijzelf het gezin verrijkte met een nieuwe klank?

Als het lichaam kwetsbaarder is geworden en de geest zich (na het 40e levensjaar) begint te oriënteren op wijsheid en inzicht. Hoe mooi als er juist dan mensen in je omgeving zijn die je eraan kunnen herinneren dat die kwaliteiten die fundamenteel voor de eerste drie zevenjaarsfasen opnieuw verwerkt kunnen worden. Of nog grootser, als je de karmische verbanden van de 7 x 7 jaarsfasen gaat bevragen zonder meteen het antwoord te weten.

De dichter Willem Wilmink zei het kernachtig: ‘We zijn op aarde gekomen om er een goed verhaal van te maken.’

Andrej Roebljov – ikoon

Al oefenend en luisterende komt zo gaandeweg ook je eigen leven in een breder perspectief te staan. Net zo goed als we een beeld van onze ideale ouders koesteren, hebben onze ouders een beeld gekoesterd van hun ideale kind. Misschien maakt het helemaal niet zoveel uit wat onze ouders werkelijk van ons verwachtten. Wat we immers meenemen is het beeld dat wij daarvan gemaakt hebben. Dat wordt de ‘ouder’ in onszelf die ons vertelt wie we moeten zijn.

Bij het zetten van de eerste stappen in het leren van een nieuw soort tijd voor een nieuw soort wereld staan we aan de begintijd van een heel nieuw tijdperk. Het zogenoemde Watermantijdperk.  Het watermantijdperk is het tijdperk waarin we zelf  in de toekomst verantwoordelijkheid moeten dragen voor het groter geheel.

De informatie-oorlog laat zien dat het informatietijdperk ten einde loopt. In een lineaire tijdsbeleving kent de wereld en ons eigen leven een begin en een eind, is er een geschiedenis en een toekomst. Wie goed kijkt ontdekt dat het leven cyclisch is. Als we ervoor kiezen terug te keren naar natuurlijke cycli mogen we de tijd nemen met hulp van wetmatigheden op verhaal te komen. Iedere biografie ontstaat in de tijd. In het levensverhaal komen de wetmatigheden van de tijd voortdurend naar voren. Zo plaatsen we onszelf bewust, maar vaker onbewust in de tijd

Biografische inzichten zijn geen leidraad voor de toekomst

Kennis nemen van de overeenkomsten die mensenlevens vertonen, wetmatigheden, ondersteunt ons bij het elkaar ontmoeten in onze biografie.

Wens jullie het goede en veel dank voor het trouwe volgen van www.fluisteralsjeblieft.nl

© Joke

2 gedachten over “Leven in het moment

  1. Dank je wel, Joke voor deze inspiratie.
    Het is een pijnlijk proces, maar geeft veel inzichten.
    Zeker ook kijkende of eigenlijk voelende naar wie mijn voorouders waren en in welke tijd ze geleefd hebben. Helaas ken ik mijn grootouders niet, ze waren al overleden toen ik geboren werd.
    Ook kan ik niemand meer vragen over hoe oma en opa waren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s