In de gnostische tekst ‘Het lied van de parel’ worden we herinnerd aan onze ware afkomst, het rijk van het licht. Het lichtkleed en het purperen bovenkleed of de koningsmantel in de alchimie die weer opnieuw geweven mag worden.

Het lied van de parel gaat over de menselijke ziel die wordt ingewijd in de stoffelijke wereld. Haar oorsprong is het onvergankelijke rijk van het licht, het paleis van de ouders in het Oosten. Het verhaal zelf kun je overal op internet, soms ook met gedachten erbij van degene die het heeft proberen te duiden. In Het lied van de parel symboliseert Babel de verwarring van de menselijke ziel tijdens de verdere afdaling in de stoffelijk wereld, waar het zicht op de eenheid van geest verdwijnt en leidde en tot ‘de spraakverwarring’ ofwel het ontstaan van de vele talen der mensen geleid heeft. De terugkeer naar de taal van het hart kan pas als ‘de draad van Ariadne’ gevonden wordt, als er gnosis is.

In de mythologie is Venus onder verschillende namen bekend. Venus, de Grieken noemden haar Aphrodite en de Maya noemen haar Ixcumané. Vaak worden deze godinnen vereenzelvigd met slangen, soms met de eenhoorn maar nog vaker wordt verhuld over haar gesproken. Levensboom of Wereldboom is daarvan de bekendste en het beeld is bij al onze processen en verwijst naar de boven- midden en onderwereld die weer te begrijpen zijn als denken-voelen-willen.

In veel tradities is het vrouwelijke gezicht van de Heilige Wateren (de onderwereld)  verbonden met een spin die de wereld tot leven weeft. Ze bevestigd daarmee onze wederzijdse afhankelijkheid van elkaar en van de planeet die we delen. In de traditie van de oude Maya is haar naam Ix Chel, de godin van de maan, het water, het weven en de geboorte. In de taal van het beeld is zij te vinden in de schelp van het menselijke hart als parel van oprechtheid. Anderen zien haar in haar de meermin. Meerminnen leefden niet alleen in het water, maar ook in wouden en op bergen. Ze werden geëerd door nimfen en priesteressen, waarzegsters en healers. Meerminnen werden niet gezien als smachtige vrouwen, maar als machtige moeders. Ooit was de dubbelstaartige meermin een symbool voor het goddelijk vrouwelijke, symbool van de antieke moedergodin, bewaakster van de levenscyclus en hoedster van de tijd. n het Oude Europa is ook zij met de drie werelden verbonden: met haar vleugels in de bovenwereld, met haar lijf in de middenwereld en met haar vissenstaarten of slangen is zij verbonden met de onderwereld.

Wijsheid weeft het onzichtbare met het zichtbare

De Maya hebben een bijzondere verbinding met Tijd. De Maya’s leefden als hoeders van de Tijd, als multi-dimensionale wezens; reizigers van het Universum. Vandaar dan ook dat bij de namen van Ix Chel het ‘Spinnenweb dat de ochtenddauw vangt’ een belangrijk beeld is. Ze wordt vaak afgebeeld met een weefgetouw en spindel en introduceerde zo de kunst van het weven bij de volkeren overal ter wereld. In de tijdloosheid (onze tijdloze ik, ookwel overziel genoemd) kunnen we ons Hart verbinden met de Bron en is tijd: schepping in wording.

 

 

De Grote Moeder wordt gezien als de kosmische spin; zij spint de draad die de navelstreng vormt tussen mens en kosmos. Zij weeft de mens in het web of het patroon van de wereld en verbindt de mens daarmee. De grote Moeder wordt ervaren als spin in haar kosmische web. Zij is de spin in het centrum van de kosmos of matrix, waaruit allerlei kleinere matrixen voortkomen.

Zo bezien kun je Tzolkin beschouwen als een plattegrond van het netwerk of de matrixen, met de gapdagen als weefgetouw. De spinspoel is het attribuut van alle Moedergodinnen, maangodinnen en weefsters van het lot. Zij vormen haar derde en zwarte aspect wat staat voor dood en wedergeboorte, voor toekomst dus voor wie het aandurft te transformeren. Vanuit deze verruimde bewustzijnstoestand kun je sjamaniseren, dromen uitleggen, vooroudergeesten oproepen en profeteren. 

Ixchel was zeker al bekend bij de klassieke Maya’s, waar bijgaande afbeelding een afspiegeling van is. Onderzoek naar het Maya-schrift, wat nog steeds in volle gang is, heeft aangetoond dat Ix Chel overeenkomt met de godin O van de Dresden Codex. Zij wordt afgebeeld als een oude vrouw met Jaquar oren. Als oude jaguargodin van de vroedvrouwen staat deze energie als genezer, priester, sjamaan als vroedvrouw van het hart voor van de geboorte van een nieuw bewustzijn maar zij is al vanaf het begin verbonden met ‘the Dream of the Water’.

De wateren van de zeeën en de rivieren, de wateren in ons lichaam en het water van de Moederschoot vormen de ontmoetingen met het heilige dat uitstraal uit de kern van het alledaagse, geven je de moed om de stilte en eenvoudig bewustzijn te cultiveren. In een wereld die je smeekt om jezelf af te leiden is het geen alledaagse opgave om je bewustzijn naar binnen te keren. Toch nodigt zij ons uit bewust naar binnen te keren  wanneer je in stilte zit en je blik naar het Heilig Mysterie richt, dat je vroeger misschien God noemde, volgt het Mysterie je terug de wereld in.

Het tapijt wat wij mogen weven in haar aanwezigheid geniet ook van de genade van Quan Yin en het mededogen van Tara, de wijsheid van Sophia en de beschutting van de Sjechina. Maria, de moedige profetes en de heilige olie van haar dochter, de liederen die gezongen worden door zij die staan voor Compassie nodigen niet alleen vrouwen uit. Ook Mannen zijn welkom de teksten te bestuderen, na te denken over de meest uitdagende vragen en soms ook tranen laten stromen omdat de aarde soms open barst en vrouwen tevoorschijn komen uit hun schuilplaatsen. Feest overstroomt de oevers als lessen in liefde en compassie: nectar. Neem het mee terug naar de Bijenkoningin, de Bron die alles veranderen kan in honing, kostbare zoete substantie waarmee we onszelf en de wereld gaan voeden.

Van oudsher af al werd het weven, ook in de Maya-cultuur,  geassocieerd met voortplanting. Ixcumené, de moeder van IxQuic is volgens de Oude Wijsheid het alter ego van de Aarde. Zie hoe belangrijk haar rol nu is voor de Aarde, als ze mensen in bewustzijn verbindt om haar. Daarom was de godin Ix chel niet alleen de godin van de geboorte, maar tevens de beschermster van de vlecht- en weefkunst. Als jonge vrouw werd ze dan ook meestal afgebeeld met een rugbandgetouw; het weven was oorspronkelijk vrouwenwerk onder bescherming van een godin. Het eenvoudige rugbandgetouw wordt nog steeds door de Indiaanse vrouwen gebruikt. Spinsters en weefsters openen en sluiten diverse cycli af: de individuele, historische en
kosmische cycli. Wijsheid weeft…

 

Oude culturen menen dat de ziel van de mens zevenvoudig is; zij omhullen de lamp van het hart als ‘klederen’. Iemand die Wijsheid volgt wordt beschreven als iemand die haar stralend kleed draagt en met Wijsheid gekroond wordt. Het stralend kleed moet een lichtkleed zijn dat de lichtvonk omhult. Nu begrijp je waarschijnlijk dat Ix Chel haar partnerdier de Libel is, zij communiceert in onze dromen en weeft het bruiloftskleed in contact met onze voorouders en hoopt dat wij onze gedachten voor haar openen bij het lezen en proberen te begrijpen van de symbolieken die ons leiden willen naar heelheid die begint in onszelf. Heel bekend is een laatmiddeleeuwse tekst die voor de Renaissance is geschreven in de toenmalige mystieke traditie. In het ‘Kasteel van de ziel’ oftewel ‘De innerlijke burcht’ spreekt Teresa van Avila ons aan in beeldrijke taal over een burcht met vele verblijven. Iets toegankelijker is het boek ‘de innerlijke ruimte’ van Maria de Groot. Ze beschrijft daarin haar reis door een denkbeeldig klooster, een weg naar binnen. De reis begint op het water, waar ze net als de meeste andere mensen, spelevaart……

De parel symboliseert de gnosis die tot bevrijding voert en is tevens de realisatie ervan. Talloos zijn de mythen waarin een slang of draak een kostbare schat bewaakt bij de levensboom. De slang of draak is de kracht van de begeerte die ‘verslagen’ (getransformeerd) dient te worden in het lichaam. Pas dan geeft de gevleugelde slang (het gesublimeerde slangenvuur of kundalinivuur in het ruggemergkanaal) de schat (Zelfrealisatie) prijs.

 

© Joke – fluisteralsjeblieft