Ix Chel is de naam die toegekend wordt aan de drie godinnen van naam in de Maya cultuur. Net als elke religieuze traditie, zij het onder andere namen wordt in de Popol Vuh het verhaal vertelt van Ixcumené, IxQuic en de heldentweeling Hunahpu en Ixbalanqué. Deze tweeling is geboren uit de jonkvrouw Ixquic bij de dageraad van de dag van het wintersolstitium. Sommigen menen dat het gaat om twee jongens, het voorvoegsel Ix staat vaker voor iets vrouwelijks. Het gaat hier dus om een duidelijke man-vrouw eenheid en het spelen van een in de literatuur (op internet) meestal onbegrepen balspel.

Ixchel was al bekend bij de klassieke Maya’s. Onderzoek naar het Maya-schrift, wat nog steeds in volle gang is, heeft aangetoond dat Ix Chel overeenkomt met de godin O van de Dresden Codex. Zij wordt afgebeeld als een oude vrouw met Jaquar oren. Als oude jaguargodin van de vroedvrouwen staat deze energie als genezer, priester, sjamaan als vroedvrouw van het hart voor van de geboorte van een nieuw bewustzijn. Ixcumené, haar grootmoeder, is geboren uit een schelp en deze vrouwenlijn is daarmee al vanaf haar begin verbonden met ‘the Dream of the Water’. Ixcumené of de oergodin Mam, de moeder van IxQuic is volgens de Oude Wijsheid het alter ego van de Aarde. Zie hoe belangrijk haar rol nu is voor de Aarde, als ze mensen in bewustzijn verbindt vloeiend en stromende als Water. Gelijkwaardigheid is haar missie.

In veel tradities is het vrouwelijke gezicht van de Wateren (de onderwereld)  verbonden met een spin die de wereld tot leven weeft. Ze bevestigd daarmee onze wederzijdse afhankelijkheid van elkaar en van de planeet die we delen. In de traditie van de oude Maya is haar naam Ix Chel, de godin van de maan, het water, het weven en de geboorte. Ze heeft sjamanistische papieren.

 

De meeste mensen zijn meer bekend met Maria of met Maria Magdalena. Hiermee stappen we door een poort van de vrouwelijke Heilige Geest – genaamd Sophia, Tara, Isis, Yemoja, Kali, Kwan Yin, Changing Woman, Brighid – of vele andere namen van de Goddelijke Moeder door de tijd heen. Het tapijt wat wij mogen weven in haar aanwezigheid geniet ook van de genade van Quan Yin en het mededogen van Tara, de wijsheid van Sophia en de beschutting van de Sjechina.

Net als Ix Chel sjamanistische papieren heeft, vertegenwoordig Maria Magdalena als vrouwelijke sjamaan de grensplaatsen waar de werelden elkaar ontmoeten, waar voeten de aarde raken, de geest incarneert in materie, water en vuur versmelten tot rasa. Maria Magdalena, in haar priesteressengewaden van rood en groen, was de lijnhouder van deze heilige traditie.In haar Stralende Schoot van vernieuwing lost de Vrouwelijke Christus onze psychische wonden op die de mens tegen de vrouw hebben geplaatst, de mensheid tegen Moeder Gaia, donker tegen het licht. Ze herinnert ons aan onze verbinding, onze vervlechting, ons verlangen naar eenheid. Maria Magdalena erfde deze erfenis als dochter van Wijsheid; ze was een priesteres van de vier elementen, meesteres van de elementaire mandala van de schepping en diende Yeshu de vier elementaire dopen van water, vuur, lucht en aarde, die hem wakker maakten in zijn anthropos, zijn goddelijk menselijk potentieel; de lijnhouder van de witte en de gele in de heilige (Michaël) traditie.

In de taal van het beeld is zij te vinden in de schelp van het menselijke hart als parel van oprechtheid. De weg van de roos is het pad van het hart die we ook kennen uit het labyrint. De terugkeer naar de taal van het hart kan pas als ‘de draad van Ariadne’ gevonden wordt, als er gnosis is.

De Grote Moeder wordt gezien als de kosmische spin; zij spint de draad die de navelstreng vormt tussen mens en kosmos. Zij weeft de mens in het web of het patroon van de wereld en verbindt de mens daarmee. De grote Moeder wordt ervaren als spin in haar kosmische web. Zij is de spin in het centrum van de kosmos of matrix, waaruit allerlei kleinere matrixen voortkomen.

Zo bezien kun je Tzolkin beschouwen als een plattegrond van het netwerk of de matrixen, met de gapdagen als weefgetouw. De spinspoel is het attribuut van alle Moedergodinnen, maangodinnen en weefsters van het lot. Zij vormen haar derde en zwarte aspect wat staat voor dood en wedergeboorte, voor toekomst dus voor wie het aandurft te transformeren. Vanuit deze verruimde bewustzijnstoestand kun je sjamaniseren, dromen uitleggen, vooroudergeesten oproepen en profeteren. 

De pelgrimstocht naar de baarmoeder voert ons eerst op een pad door de archetypische Graalspoorten van de drievoudige godin of heilige drie-eenheid. Alle leven spiraalt door deze drie cycli van zijn, waarin de diepste wijsheid wordt vernieuwd tot onschuld. In termen van geboorte, als ons zaad rijp is en komt om te oogsten, beginnen we aan een diepere spiraal van wijsheid, zaaien we een nieuwe schepping, baren we een dieper aspect van liefde. “Womb Awakening”

Levensboom of Wereldboom is daarvan de bekendste beeld is bij al onze processen en verwijst naar de boven- midden en onderwereld die weer te begrijpen zijn als denken-voelen-willen en staat middenin het labyrint. Tzolkin helpt je herinneren in dienst van bewustwording.

Moeder Aarde is heilig omdat zij ons leven geeft. Wanneer wij sterven, keren wij naar haar terug. Als maïskorrels worden wij in Moeder Aarde gezaaid. Liefdevol neemt zij ons op, in haar rusten wij. Moeder Aarde is Gods eigen gezicht…..

© Joke – fluisteralsjeblieft