Onze grootheid ligt in een oeroude westerse traditie. Ligt in onszelf. Het is die sluimerende kracht die wij kunnen herontdekken. Daarvoor is het belangrijk de draken te verslaan, ook in Tzolkin is de draak het ego en de herinnering aan onze heilige wortels in de oorspronkelijke Moederwereld van de schepping die in ons onbewuste ligt te sluimeren tot wij ze zelf wekken.

Het sjamanisme wordt al duizenden jaren overal ter wereld beleefd en gaat voorbij dogma, religie of voorgeschreven geloofssystemen. Het leert ons dat alles wat we om ons heen ervaren, alle zichtbare en niet-zichtbare manifestaties voortkomen uit diezelfde bron van oneindigheid die we De Grote Geest noemen of het Mysterie. Ook de Maya traditie heeft haar relaties met het sjamanisme. Tzolkin is de Matrix waarin alle verbanden zichtbaar gemaakt kunnen worden.

Sjamanisme spreekt tot de verbeelding. Sjamanen zijn dichters en zangers. Ze dansen en scheppen kunst en zijn soms zieners.

Het woord ‘sjamaan’ komt voor in het  Sanskriet (oud Indische taal) als  Śramaņa (wat ‘zoeker’ betekent) en staat in nauwe samenhang met het Toengoezische šaman en samâl – deze woorden betekenen zoveel als: een rituele dans doen bij ziekengenezing.

Sjamanen geloven in een ‘web van leven‘ waarin alle dingen afhankelijk en verbonden met elkaar zijn. Er is een oorzaak-gevolg relatie tussen verschillende dimensies, krachten en entiteiten van de kosmos. In de beeldtaal toont zich dit in het spinnen en het weven van het leven of het lot waarbij het spinnewiel en het weefgetouw symbolisch op een lijn staan. Beiden worden in verband gebracht met scheppingsenergie die taal krijgt in beelden als tapijt van de menselijke familie, maar ook de weefsels van ons lichaam of in de verwevenheden van verleden, heden en toekomst. Het concept van het levensweb of het netwerk van onderlinge verbanden waar de sjamaan mee werkt lijkt veel op het concept synchroniciteit uit de jungiaanse psychologie.

Drie gestalten van de Eerste Gedachte;

Sjamanistische culturen gaan uit van het bestaan van verschillende realiteiten. Zij spreken over een hemel, aarde en een onderwereld of over een boven-, midden- en onderwereld en een relatie heeft met het denken- voelen en willen. Drie sferen van de wereld door een as verbonden duidt op een kosmologisch wereldbeeld en niet zozeer op een natuurreligie zoals velen menen.

Het archetype dat als het ware geactiveerd wordt in de psyche van een sjamaan is dat van de wounded healer of gewonde genezer. Hun geestelijk lijden komt voort uit het opbloeien van een verlichte identiteit. Sjamanen passen in de rol van de wounded healer aangezien zij in directer contact staan met het onbewuste dan hun medemens en vandaaruit een meer contemplatief leven leiden. Een comtemplatief leven volgt een circulair patroon: eerbied en ontzag leiden tot introspectie die altijd samengaat met de vraag hoe je zo goed mogelijk aanwezig bent in de realiteit van de menselijke ervaring. Een sjamaniserend persoon kan meerdere hulpdieren bezitten en is met de krachten van de andere wereld vertrouwd; soms zijn de voorouders aanwezig in hun diergestalte en net als in veel toversprookjes zijn dit symbooldieren. De figuren die in een droom opduiken hebben de mens heel wat te vertellen – Hier klinken de tonen en ritmen van sterrenwijsheid – de innerlijke waarnemingen van de sferenharmonie, de elementwezens, engelen en nog hogere geestelijke wezens……

Hoe maken we ruimte in ons leven voor dit soort van heilig zien….?

Mijn website ‘fluisteralsjeblieft’ is, als oefening, opgebouwd vanuit de sjamanistische structuur. Wie het gelukt is om het vrouwelijke licht te werpen op het sjamanisme kan ook de grondstructuur van sprookjes beter begrijpen. Waarom vrouwelijk licht? Dat komt voort uit mijn studie naar de sjamanistische kosmologie waaruit blijkt dat het vrouwelijke sjamanisme oudere papieren heeft.

Ook toversprookjes getuigen van deze ‘hoedsters van het magische denken’ die doordat het sjamanisme patriarchaliseert veranderd is in vorm. Het is rationeler geworden en heeft zich ontwikkelt van vrouwelijk naar mannelijk, van realiteit naar fictie of taboe waar rituelen een nauwe relatie bieden bij het herkaderen of herinterpreteren door wat zichtbaar is geworden doorheen de sluiers.

Sprookjes vertellen, als je goed luistert naar de beeldtaal, over de oude wijze godin, de Sophia die Holle of Hel genoemd wordt, Baba Yaga, Spinnenvrouwen, Waterwezens en Riviermoeders die ondersteunt worden door meerdere hulpdieren met tovermiddelen die aantoont dat men vertrouwd was met de andere wereld en een wezenlijk kenmerk is van het sjamanisme. Het wordt initiatie genoemd maar omvat de strijd tegen het monster, schijnbaar onoverwinnelijke hindernissen, opgegeven raadsels en onmogelijk lijkende opgaven maar altijd volgt er een huwelijk van het drietal wat het meest markant aanwezig is. Er is dus een samenhang tussen de strijd tegen het monster (draken, slangen of bij de mengvorm als vogelslangen) de dood en de terugkeer met magische kennis.

De overeenkomst tussen de Maya cultuur, oude culturen (onze bakermat de gnosis), het Tibetaans boeddhisme met Tara de godin van compassie of Quan Yin, de Chinese Godin van Mededogen, of Moeder Maria die alles in haar hart bewaarde en  sjamanistische culturen is dat men ervan uitgaan dat alles bezield is: mensen, dieren, planten, stenen, bomen, sterren, rivieren etc. hebben een ziel en communiceren.

Draait het niet allemaal om de lessen in liefde en om de zorg voor elkaar en de aarde?

Uit het Gnostische lied Donder – Volmaakte Geest kunnen we deze stappen leren ontwaren:

De eerste afdaling is in de gestalte van een Klank, een onbestemd geluid. Bij de tweede afdaling heeft zij de gestalte van de Stem en Bij haar derde afdaling neemt zij een menselijke gestalte aan.  Protennoia…verzelfstandigt zich en dat creëert de Moeder, vaak aangeduid als de Eerste Gedachte, zij slaat haar tenten op en representeert zich:

Ik ben de Onzichtbare in het Al
Ik overweeg wat verborgen is
want ik ken alles wat zich daarin bevindt
Ik ben ontelbaar, meer dan wie ook
Ik ben onmetelijk, onbeschrijflijk
Ik zal mij echter zelf openbaren als ik dat wil
Ik ben de beweging van het Al, omdat ik aan het Al vooraf ga
Ik ben het Al, omdat ik in iedereen ben
Ik ben een geluid dat zacht klinkt

© Joke – fluisteralsjeblieft