Echt inzicht in je leven begint bij echte kennis van jezelf.

Gnothi Seauton, Grieks voor ‘Ken Uzelve’, prijkte boven de tempel van Apollo, de plek waar de Grieken het Orakel van Delphi raadpleegden.

Ken je zelf, dan ken je het Al. Zelfkennis is Godskennis.                                                                                                                                                                        Dat is een gnostische formule. Gnosis is kennis in het Grieks.

In vroeger tijden had het begrip ‘kennis’ een veel diepere betekenis dan tegenwoordig. Dat Adam Eva ‘bekende’ wordt duidelijker als je begrijpt dat hier de bevruchting bedoeld werd. De Griekse spreuk ‘ken jezelf’ betekent dan ook niet: staar in je eigen innerlijk, maar: bevrucht jezelf – een verwijzing naar het beleven van de adem. Wie tegenwoordig de klanken aanvoelt van de e en de a of de i en de a bij het in- en uitademen krijgt contact met ‘wijsheid die in alle dingen heerste’. Samengebald in het zijnde krijgen we Sofia.

Jonkvrouw Sofia wordt bij de Maya Ixquic genoemd en in de christelijke traditie Maria die een diepe relatie hebben met een gereinigde en gelouterde astraallichaam – Erbarme dich –  Het oorspronkelijke gezicht wat in de verschillende tradities andere namen kreeg valt uiteen en nadert elkaar weer in de nieuwe Isis legende.

De moeder van Jezus is Sophia, wijsheid, dit is een andere inspiratie. Sophia in het Nieuwe of Derde Testament manifesteert zich als de ‘Heilige Geest’. In de gnostisch christelijke teksten als ‘bewustzijn’ en ‘onbewustzijn’, als ‘Eerste Gedachte’, ‘Licht, Glorie, Heerlijkheid, Stem, Stilte, Moeder, Leven (Eva), liefde, adem, geest, ziel, water, ware kennis of weten’.

In een kus schenken we elkaar de geest, dit blazen is een oud ritueel. Kussen betekent ook levensadem.

Wij moeten mensen-intelligentie niet verwarren met intellectualisme. Intelligent zijn betekent in dit verband: vaardig zijn in levend denken, heen en weer kunnen bewegen in menselijke omstandigheden, kunnen weven in situaties tussen mensen, omgaan met de ruimten tussen tastbare gedachten en daden.

Zij. Sophia, is de stuwkracht naar de ware zelfkennis, de klop op de deur. Zij is de onzichtbare mens, die onder zichtbare mensen rondgaat, wij kunnen haar met ons meedragen, zij kan ons vergezellen op alle wegen door het leven.

Wijsheid is voortdurend onderweg. Immers in de communicatie leren wij onszelf kennen als wij ons openstellen en gezamenlijk betekenis zoeken: communicatie als verbindend proces.