Je aura is de manifestatie van je niet fysieke energie. Het wordt ook wel je uitstraling of energieveld genoemd. Het is je ‘onzichtbare deel’, dat het unieke van jou toont. Het wordt beïnvloed door wat je meemaakt en je reactie daarop, maar ook door de energieën die je meebrengt in dit leven. Dit energieveld is de uitstraling van je bewustzijn. De aura rondom een mens is heel individueel. In de aura bevindt zich namelijk, naast informatie over je aardse persoonlijkheid, ook jouw specifieke ziele-energie.

Ieders uitstraling is uniek. Je zou je aura ook je licht-lichaam kunnen noemen.

Het beeld van een lichtgewaad of het gouden bruiloftskleed was bij vroegchristelijke gnostici bekend. In de tijd na de Middeleeuwen, de renaissance (letterlijk: wedergeboorte) worden vrouwen die zich bezig houden met de geneeskunst, zwart gemaakt en vervolgd. De mensen zoeken een zondebok en die krijgen ze in de vorm van de heksen. Door de vrouwen als heks te doden verdween veel waardevolle kennis…

In de bewaard gebleven liederen van troubadours is sprake van een lichtgewaad en ook dat elk mens zich zo’n lichtkleed kan verwerven als hij of zij geduldig verder weeft. Het moet draad voor draad geweven worden; in de beeldtaal gaat dit over de rups die zich ontpoppen gaat tot een vlinder; een kristallijnen hemelziel oftewel het fysieke lichaam heeft een spiegelfunctie voor het IK. 

Het Christusbewustzijn of geestelijk energielichaam in onze tijd krijgen we niet in onze schoot geworpen. Om deze hogere staat van bewustzijn te verkrijgen moeten we hard werken reflecteren en zo tot een ik-besef komen. Je moet het echt willen en de innerlijke ontwikkeling uiterst serieus ter hand nemen. Meer en meer milder worden en verdraagzaam brengt je bij het fundament waarop het Christusbewustzijn rust, en dat is de Liefde.

Het Christusbewustzijn is een ruim en veelomvattend begrip en heeft alles te maken met liefde en met bewustzijn. Het is als een innerlijke opstanding, een metamorfose van de totale innerlijke mens en omvat vijf stadia tot de oorspronkelijke lichtkracht, het oorspronkelijke lichtkleed, weer aan de mens geschonken kan worden. Wanneer de oorspronkelijke roos zich ontvouwt herkennen we de vijf merktekenen, die samen een vijfpuntige ster vormen. De ster van Bethlehem die de Wijzen zagen staat hier symbool voor. Is het Opstandingslichaam het Lichtlichaam of zoals Rudolf Steiner het noemt: het ‘fantoom’? Is dit het geheim van het gebeuren op Golgotha, kwam daar  dit oerfantoom of oerlichtlichaam via Jezus tot leven in het energieveld van de aarde…

 

Het herstellen van het licht lichaam is een ander lichaam dan het etherlichaam. De belangrijkste functie van het lichtlichaam is dat het de drager is van het IK, van de Ik-organisatie. Het beeld wat opklinkt bij de opstanding in het machtige IK-Ben wordt door schilders als b.v. Rembrandt weergegeven in het beeld van Jezus in een wit gewaad en vaak als tuinman. Maria Magdalena mocht hem nog niet aanraken. Het was nog te teer, te broos……

Het is het stadium van de integratie van het levende denken (wijsheid) en het liefdevolle, intense voelen (zuiverheid).

 

 

 

Het achtvoudige pad om ‘Verlichting’ te bereiken en de chakra’s te zuiveren, de zintuigen in het astraallichaam, is nog steeds een goede scholingsweg. Boeddha sprak hier al over, de Maya’s symboliseerde dat in haar kalenders etc opdat de mens eens, zoals in de mystiek gezegd wordt: de bruid haar bruidsgewaad aantrekken om haar bruidegom te verwelkomen.

Steiner spreekt bij Verlichting over ‘jonkvrouw Sophia’ , zij staat symbool voor het volledig gezuiverde astraallichaam. Zij kan het hoger Ik van de mens in zich opnemen, zodat de mens tot volledige realisatie van zijn diepste wezen kan komen.

Beeldend gesproken: De gelouterde, zuivere ziel vormt de schaal waarin het hoger Ik ontvangen kan worden. De schaal is hier Graal geworden en is het eigenlijke spiegelapparaat voor ons menselijk bewustzijn. Moeder Aarde wacht op ons in denken, voelen en willen met mens, dier en plant is er een ritme van verbinden en loslaten.

Bij elke communicatie is er een verbinding, een samensmelting van energieën, en na verloop van tijd keer je, verrijkt, uit dat contact weer terug naar jezelf. Je aura of energieveld sluit zich dan weer, en als het goed is, voel je je dan vrij om weer helemaal je eigen veld te ‘beheren’: weer helemaal bij jezelf te zijn. Als het goed is voel je dan geen spijt of pijn, maar ben je volledig bij jezelf, en geniet je na van het contact. Je wisselt de ervaring uit met jezelf. Je integreert wat er is geweest. Totdat er weer een moment komt dat je je uitgenodigd voelt je opnieuw te verbinden met de ander.

Als de afwisseling van verbinden en loslaten op zo’n vreugdevolle manier plaatsvindt, is het goed. In wezen sta je dan op een dieper niveau altijd in contact met de ander, maar toch is er het ritme van verbinden en loslaten, omdat dat nu eenmaal hoort bij het aardse zijn, bij het mens zijn: verbinden en loslaten. Overweeg eens de confrontatie aan te gaan daar waar het niet goed voelt en ontdek op deze wijze wat geheeld mag worden……