de Grote Moeder

De Grote Moeder, gekend door vele namen en vele afbeeldingen, lijkt te verschijnen aan mensen overal ter wereld, op verschillende tijdstippen, in de vorm en aanblik die de ziel het meest aanspreekt, om haar te omarmen en omarmd te worden. Ze draagt duizend namen en haar huid heeft duizend tinten, ze draagt vele gewaden, en ze is beschermster van woestijnen, bergen, sterren en oceanen. Ze toont zich aan ons in ontelbare gedaanten, maar in haar centrum is alleen een groot zuiver hart.’   (Clarissa Pinkola Estes)

Op weg naar een nieuwe gouden tijd?

Wij in het Westen hebben geleerd de geschiedenis te zien in één opgaande lijn van primitief naar beschaafd; ons historisch besef is lineair en gaat van laag naar hoog.

Dat zien niet-westerse culturen anders.

Zij gaan uit van een hoogbewuste beginsituatie naar een geleidelijke neergang in bewustzijn, ethiek en gedrag. Zij zien het als een langzaam degeneratieproces dat zich over diverse historische periodes uitstrekt.

Ooit was en een gouden tijd met een gouden ras. Deze gouden tijd wordt opgevolgd door tijdperken van zilver, brons en ijzer, die weer wordt opgevolgd (cyclisch gezien) door een nieuwe gouden tijd. We leven nu in een tussentijd, de tijd waar, zoals je nu wellicht begrijpt veel herinnert mag worden – Atlantis, het land dat in zee is verzonken, representeert het onbewuste, evenals Morgan la Fée, Ixcumané en Afrodite uit zee geborene zijn.

Moedergodinnen in haar Drievuldigheid helpen ons bij het baren van een nieuwe weg doorheen transmutatie van het oude naar gezuiverd heilig water waarin beschaving zichzelf opnieuw definieert.  De Japanse onderzoeker Masaru Emoto liet zien hoe water reageert op veranderingen in ons collectieve en individuele bewustzijn, zijn missie is nauw verbonden met het universele Maya-gedachtegoed schrijft hij in zijn boek. Water – waaruit wij en de aarde voor het merendeel bestaan – biedt ons de sleutel in handen om grote veranderingen te bewerkstelligen, zowel op persoonlijk vlak als op collectief en mondiaal niveau als wij weer de zuivere, serene, onbevlekte wijsheid gaan verklanken.

 

De eerste wijze oermoeders zijn clanmoeders, zij worden door latere generaties ver- goddelijkt tot (moeder) godinnen. De drievuldige godin van het neolithische tijdperk is Moeder geworden van verschillende religies: de boeddhistische Tara, de Chinese Kwan Yin en de christelijke Maria. Zij zijn de dochters en kleindochters van Moeder Aarde en ook zij vertellen het universele verhaal en vertonen een lente-, zomer en herfst/winteraspect.

 

 

In de Popol Vuh kun je het verhaal lezen van Hunahpu en Ixbalanqué, de heldentweeling uit de Mayamythologie. Deze tweeling is geboren uit de jonkvrouw Ixquic ook wel godin Ix Chel genoemd,  bij de dageraad van de dag van het wintersolstitium. Bovenstaande afbeelding is de hedendaagse kijk op deze jonkvrouw. We zien de Maya Godin van Maan (onbewuste ) met haar totem konijn als symbool van het denken. We zien de spintol en de klos, symbool van het weven (integreren) In haar wevende  ‘rainbow lady’ gedaante zet zij het universum ritmisch (voelen) in beweging. Ook zien we haar als Vrouw met de Kruik als symbool van het helende Water en zuiver (willen) Zijn.  De ‘vrouw met de kruik’ heeft volledig meesterschap gekregen over de geheimen van het leven en kennis van het Al. Maar bovenal staat deze Sophia voor Wijsheid, de Wijsheid om Liefde het grondbeginsel van ons handelen in de wereld te maken.

In de 21e eeuw is die tijd aangebroken: Yin is zich aan het herstellen en als Yang zover is, kunnen zij een nieuwe balans gaan vinden in gelijkwaardigheid. Dan kan een nieuwe tijd  aanbreken: een tijd waarin de liefde centraal staat en het mannelijke en vrouwelijke volkomen gelijkwaardig zijn aan elkaar met als doel de aarde te genezen en de mensheid op een hoger plan te brengen –  wil je hier meer over lezen  – surf dan even naar blogspot Cirkeltaal – https://fluisteralsjeblieft.blogspot.nl

 

© Joke-fluisteralsjeblieft-2009/2018

 

 

 

 

Advertenties