Volgens de gnostische traditie stromen uit de Goddelijke bron goddelijke krachten: wijsheid en liefde bijvoorbeeld. In ieder van ons leven deze krachten b.v. als licht en materie. Het gaat om de eenwording: licht brengen in de materie.

In “De zin van ziek zijn” van Dethlefsen en Dahlke kun je lezen welke ziekte in relatie staat tot een bepaald psychisch- of gevoelsgebied en dat je daar bewustzijn over kunt verkrijgen. Dan is het ook belangrijk om er
verantwoordelijkheid voor te nemen en te ontdekken wat de geestelijke oorzaken er van zijn. Helaas houdt het materialistische denken ons tegen om het nieuwe tijdperk binnen te gaan. En ook het rationalisme, want iets is
pas waar, als je het kunt bewijzen. Laat je inspireren door dit verhaal:

De Godin van de Schepping wordt vertegenwoordigd door een trotse vrouw die in de Griekse mythologie Pandora wordt genoemd. Volgens het archetype bezit ze een doos waarin alle goede dingen van de wereld zijn opgeborgen – dat is voor de Moeder Godin een kenmerkende rol.

In de tijd waarin wij op wereldniveau het denken gingen ontwikkelen en het patriarchale tijdperk werd geboren, werd de doos van Pandora tot een doos vol rampen die gesloten moest blijven. Alle lijden en ellende zoals we die op de wereld kennen zou voortgekomen zijn uit het gegeven dat nieuwsgierigen de deksel oplichtten, waarna alle ellende zich uitbreidde met vele oorlogen als gevolg.

“The essence of innovation is not the word ‘new’, but a deep understanding of ‘what is’. “
Jan Jacob Stam

Mythen en sprookjes zijn niet zomaar verzonnen verhaaltjes, zij geven algemeen menselijke processen weer die zich hebben vastgezet in ons collectief onbewuste. Het collectief onbewuste of het Boek der Herinneringen is als de doos van Pandora en vertelt ons eigenlijk over het verlies van de archetypische moeder.

De naam Pandora betekent eigenlijk schenkster van alle gaven. Het verhaal wat in de loop van de tijd in andere gedaanten is verder vertelt is oorspronkelijk dit verhaal. Pandora komt uit de Griekse mythologie. Daar is ze de eerste vrouwelijke mens, een soort Eva.

Het verhaal gaat dat door een vertaalfoutje van Erasmus de kruik een doos werd. Met alle gevolgen van dien. Wie kent niet verhalen over mensen die getypeerd worden als doos…?

Pandora was een geliefd onderwerp voor kunstenaars van de negentiende eeuw. De rode rook krult als een aura om haar heen, er zijn verwrongen gezichten en engelenvleugels in te ontdekken. Volgens de mythe bleef er zo één deugd achter in de doos of kruik: de hoop.

Er zijn vele verhalen over Pandora. De meest bekende is dit mythologische verhaal:

Toen Zeus aan Prometheus en zijn broer Epimetheus vroeg om de mens te maken, togen ze vlijtig aan de slag. Ze maakten de mens en lieten die los op de aarde. Jammer genoeg gedijde hij niet zo geweldig. Prometheus stal een brandende fakkel van de Olympus en gaf die aan de mens zodat die zich beter zou voelen. Zo schonk Prometheus de mensheid het vuur.

Toen Zeus dat vernam was hij woest. Hij wilde de man straffen voor zijn impertinentie maar hij wilde Prometheus en Epimetheus niet beledigen. Dus bedacht hij een list: hij vroeg aan Hephaistos om uit aarde en water een vrouw te maken. Dat was Pandora. Alle goden schonken haar speciale gaven: van Athena kreeg ze intelligentie en talent, Aphrodite zorgde ervoor dat ze even mooi was als een godin en de andere goden schonken haar goud en mooie kleren. Van Hermes kreeg ze de spraak maar hij zorgde er ook voor dat ze nieuwsgierig werd, iets dat de man tot nu toe niet was geweest.

Toen Pandora ‘af’ was, gaf Zeus haar cadeau aan Prometheus maar die rook onraad. Het was een té mooi geschenk. Hij weigerde en hij raadde zijn broer aan om hetzelfde te doen. Maar toen Zeus Pandora door Hermes naar Epimetheus liet brengen, was die zo onder de indruk dat hij haar als vrouw aanvaardde. Zeus gaf aan het bruidspaar een kruik waarin alle ongelukken van de wereld zaten opgesloten, met de boodschap dat die niemand konden treffen zolang het vat gesloten bleef. Maar door haar nieuwsgierige natuur kon Pandora zich niet bedwingen: ze opende het vat en aan het mooie leven van de mens kwam een eind. Alleen de hoop zat nog in de fles toen ze snel snel de dop er terug op deed. Zo wordt verklaard waarom mensen zelfs bij de grootste rampen en ongeluk zich toch rechtop houden aan de hoop.

Het is niet moeilijk om in dit verhaal een gelijkenis te zien met het verhaal van Eva en de boom der wijsheid. Hun nieuwsgierige natuur leidde beide vrouwen naar een keuze die uiteindelijk uitmondde in transformatie en verandering. Het is tekenend dat het steeds het vrouwelijke is die de sleutel biedt voor die verandering!

In plaats van braaf in een gouden kooi te blijven zitten, moest de mens zijn eigen pad gaan, een zoektocht die niet altijd gemakkelijk en soms verschrikkelijk moeilijk is maar wel altijd vol hoop.

© Joke – fluisteralsjeblieft