Op onze Galactische verjaardag is de energie van de dag dezelfde toon en zegel als op de dag van je geboorte.

Hier in het Westen (al zitten we in Nederland op het Oostelijke halfrond) meten wij tijd op een lineaire wijze met behulp van de Gregoriaanse kalender. Deze kalender die bij herhaling gaat van januari naar december en weer naar januari heeft een omloop van gemiddeld 365 dagen. Elk jaar is daarvan één dag onze verjaardag, we vieren dan onze geboortedag. Op díe dag ontvang je nieuwe energie; je jaardrager met een daarbij behorend jaarthema.

Van alle Maya kalenders is de Tzolkin de heilige kalender. Het is een eeuwig doorlopende cyclus van 260 dagen, die 260 kin genoemd worden. Tzolkin betekent in feite: ´telling van de kin´.

De Maya´s waren eigenlijk niet zozeer bezig met de vraag wanneer welke planeet waar staat, maar met het meten van synchroniciteit. Ze keken naar de snijpunten van de tijdcycli, ze keken hoe tijdcycli met elkaar samenliepen: Zij synchroniseerden.

Daarom is je galactische signatuur (Dat is een soort horoscoop volgens de Tzolkin kalender van de Maya´s) geen omschrijving van jouw karakter als persoon, dus ahw van je voertuig op aarde; maar een omschrijving van het karakter van een beweging: de weg die jij met dat ´voertuig´ aflegt. Het is de duiding van je zielenpad. Je galactische signatuur geeft dus een proces weer, een leerproces of zoals je wilt: een speelterrein, jouw speelterrein met de voor jou belangrijke Zonnen, tonen en kleuren in het licht van archetypische energieën.

Wat betekent galactisch?

Ons Zonnestelsel draait rond een veel groter centrum wat Het Galactische Centrum genoemd wordt. In werkelijkheid is het een spiraalvormig sterrenstelsel. De woorden galactisch en galaxy komen van het Griekse galaktos (melk) of galaxias (melkachtig of ook wel ‘de melkweg’) Kennis hiervan ontvangen we door de wereld om ons heen als levende school te aanvaarden, die ons leert hoe het universum werkt.

Volgens de Maya’s zijn onze tien vingers verbonden met de sterren, de energie uit de kosmos (Vader Hemel) en zijn onze tien tenen verbonden met Moeder Aarde. Zij verbinden hemel en aarde, daarvoor is handelende aanwezigheid (in beweging blijven) de enige weg, door dit te laten samen gaan met de menskundige inzichten van Rudolf Steiner ontstaat een bijzondere kijk op je eigen levensweg of het gebied van het biografiewerk.