Mijn twee grote passies zijn kunst en natuur. Ze komen ergens vandaan, zijn ouder dan ik en ontwikkelen zich steeds verder. Het verdiept zich. Wat mij fascineert zijn verhalen. Verhalen vertellen over wat je beleeft en vooral ook wat je hebt meegekregen. Levensverhalen. Bagage of rugzakjes vol verhalen die misschien wel nooit uitgesproken zijn. Gelukkig is er biografiekunst, de kunst van het leren ontdekken uit welke kleuren je leven bestaan en uit welke klanken je er taal aan kunt gaat geven.

Veel wordt geschreven over man-vrouw oerbeelden, weinig over de twee soorten liefde die je de moederlijke- en een vaderlijke liefde zou kunnen noemen. We slaan een stap over als we niet kunnen definiëren voor onszelf dat we aan de liefde twee aspecten kunnen ontdekken die we al of niet meekregen van onze beide ouders.

Het troostende, zorgende en omhullende zijn eigenschappen die als moederlijk worden gezien. Daarom weet je als kind dat je in het hart van je moeder leeft, wat er ook gebeurt, en wat je ook doet of zegt.

Krachtige, vaderlijke liefde is het oerbeeld van veiligheid. Vaderlijke liefde zet ons soms voor het blok en daagt ons uit vanuit een groot vertrouwen in onze vermogens. Zo ontdekken we als kind onze eigen krachten.

Waar de moederlijke liefde omhullend is, is de vaderlijke liefde wat meer uitdagend en geeft ons een zetje zodat we op weg gaan, het leven tegemoet. De relatie met je ouders en de relatie van je ouders met elkaar vormt de basis van jouw bestaan. Het vormt jou in je beelden over je man zijn en over je vrouw zijn die doorwerken in alle contacten en relatie die je hebt met andere mensen. Dat geldt voor iedereen. Het zijn de lessen die we nodig hebben om in staat te raken een grote stap vooruit te zetten en de man-vrouw energie in onszelf gaan verbinden. Allereerst in de mens zelf (de vrouwelijke en mannelijke krachten in de eigen ziel) – Dan in de liefdesrelatie tussen man en vrouw en tenslotte (of wellicht de eerste) in de wereld van de geest – de God en de Godin als gelijkwaardige energieën, de kosmische energieën.

art Montserrat Gudiol

Ivan Boszormenyi – Nagy, de grondlegger van de contextuele therapie, gebruikt het beeld van de balans van geven en nemen om de dynamiek van relaties tussen mensen te beschrijven. Iemand geeft en krijgt terug. Eén van de belangrijkste kernbegrippen die Nagy gebruikt is het niet normerend bedoelde begrip loyaliteit. Loyaliteit houdt volgens hem in dat men rekening houdt met de verwachtingen en de belangen van de ander. Het is meer dan een moreel gedrag, het is een zijnsgegeven.

Rechtvaardigheid is een belangrijke voorwaarde om een relatie op lange termijn levensvatbaar te laten blijven. Een relatie is rechtvaardig wanneer de baten en lasten billijk verdeeld zijn. Rechtvaardigheid in het geven aan elkaar en in het ontvangen van elkaar. It is about give and take, kun je zeggen. De balans tussen ouders en kinderen. zal altijd in onevenwicht zijn. Het kind kan immers onmogelijk het feit dat het zijn leven van zijn ouders kreeg terugbetalen. In de contextuele visie kan het kind echter terugbetalen door aan de volgende generatie de nodige zorg te geven. 

Heel in het kort is dit wat mogelijk is. In oude tradities wordt dit kennis van het hart (gnosis) genoemd. In mystieke tradities b.v. het lied van de rietfluit van Rumi en in Venusculturen wordt dit de parel in de oester genoemd.

“De parel is de autobiografie van de oester.”

© Joke – fluisteralsjeblieft

voor biografisch advies kun je me bereiken door een berichtje te sturen