In sommige kringen wordt gesproken over je galactische signatuur. Wat wordt daarmee bedoeld en Wat betekent galactisch?

Ons Zonnestelsel draait rond een veel groter centrum wat Het Galactische Centrum genoemd wordt. De woorden galactisch en galaxy komen van het Griekse galaktos (melk) of galaxias (melkachtig of ook wel ‘de melkweg’); je galactische signatuur is jouw verbinding met de Melkweg en dat heeft een intense relatie met de psychologie van de zeven stralen.

Om het Idee van het bestaan van 7 stralen te kunnen begrijpen is het van belang dat we onze “astrologische horizonten” verruimen. Elk van deze stralen symboliseert een bepaald soort energie. En terwijl elke straal zich uitdrukt via een of meerdere planeten stromen alle stralen door elke planeet, inclusief de Aarde.

Voor zover het ons eigen zonnestelsel betreft, komen de zeven kosmische stralen ook mede tot uitdrukking in de zeven sterren van de ‘Grote Beer’, zijnde zeven kosmische ‘stromen’ van energie dat al het leven op aarde beïnvloedt. Buiten de dierenriem, in de 7 sterren van de Grote Beer, bevindt zich volgens deze wetenschap de oorsprong van de 7 stralen. De Grote Beer schijnt samen met de Plejaden én de ster Sirius een grote driehoek van kracht te vormen die van essentieel belang is in deze (esoterische) benadering van de astrologie. Esoterisch omdat het nog niet door ons gekend wordt. Zoals Pluto esoterisch werkzaam was voordat hij ontdekt werd in 1930, vandaar ook dat de energieën van de blauwe Storm en de gele Zon bij de meeste mensen zovaak verwarring oproepen. Pluto wil breken met alle oude patronen die karma-herhalend kunnen werken. Dat Pluto pas in 1930 werd ontdekt heeft te maken met het feit dat van toen af er een soort nieuw bewustzijnsniveau is bereikt die mensen dichter bij hun oude karma brengt. Dit is nodig om niet nog duizenden jaren nodig te hebben om niet steeds in dezelfde fouten/patronen te vervallen. Plutonische krachten  zijn gericht op perfectie……

Doordat Pluto wil breken met oud karma, moet eerst dat wat verdrongen werd, weer opnieuw bewust gemaakt worden. De weg daarheen is je bewustworden van je wortels, je roots en vervolgens loslaten wat niet van jou is. Waarschijnlijk is elk van de twaalf dierenriemteken de ontvanger en ook de doorgever van een of twee stralen. Tzolkin heeft zijn basis in de cycli van de Plejaden. Maya-Pleiadische Astrologie maakt gebruik van twee cyci van de tijd zoals die ons zijn aangereikt door de Kosmische Maya, de herders van het universum. In de taal van de Maya worden de Plejaden ‘Tzek’ eb’ genoemd; het is het stelsel van de zeven zonnen, onze zeven zusters; de blauwe juweel in onze winternachthemel

Volgens de Maya traditie staan de Plejaden eens in de 52 jaar weer op dezelfde plaats aan de hemel; wij zien dit terug in onze levensloop in de cyclus van 4×13 ontwikkelingsfasen. Na 52 jaar volgt dezelfde cyclus nog eens en mogen we iets van de geest begrijpen die achter ons levensverhaal schuilgaat. Hoe kunnen we boven angsten uitgroeien naar evenwicht, rust en vrede in onszelf?

Ons Zonnestelsel behoort tot de 2e straal van ‘liefde – wijsheid’. 

De 2de straal van Liefde-Wijsheid is de hoofdstraal van dit zonnestelsel. Via de Zon bereikt hij dit stelsel. Hiërarchisch gezien doordringt deze energie alles wat daarbinnen leeft. Het is een archetypische energie. Het is de kern van het leven zelf die tot diep in onze cellen leeft, dat zich uit in het collectieve geheugen van de mensheid.

Feitelijk dus net als de kleuren van de regenboog, zijn er zeven stromen van energie. Deze zeven stralen van energie hebben elk een andere toon, kleur, vibratie en symboliek. Ook Getallensymboliek en Resonantie spelen een centrale rol in deze vorm van (esoterische) astrologie en dit vinden we terug in de wijze waarop de stralen zich tot elkaar verhouden. Daarvoor verwijs ik je naar literatuur over deze materie en raad je aan goed te voelen wat wel of niet resoneert. We kunnen niet meer omheen, het causale verband moet gevonden worden in wat we zijn en wat ons overkomt!

Spiritueel gezien wordt In deze tijd ieder mens aangespoord door het Leven-Zelf het hart van de bloem te openen. Oude beschavingen weten in deze ‘bloem’ een bijzondere heilige plaats, een soort geheime kamer waar alles met alles samenkomt, een plaats van eenheid. Het hart, de innerlijke zon of het innerlijk vuur, staat centraal in de verbinding met de bron; het zwart-wit centrum waar Yin en Yang naar evenwicht streven.

De toon van je hart is dezelfde als het geluid uit de kern van de Grote Centrale Zon; het klinkt alleen veel zachter maar wordt luider als het meegaat in de kosmische trilling van liefde en compassie.