Aan het begin van deze nieuwsbrief – die bij je binnenvalt als we net over de drempel zijn van het nieuwe jaar – wil ik je graag een vrolijk en gezellig nieuwjaar toewensen met allen die je lief en dierbaar zijn. Wat het nieuwe jaar voor ons in petto heeft is ‘staat nog geschreven’ in de sterren. Op onderstaand kaartje voor 2026 kunnen we zien dat al snel, op 3 januari, er een volle maan is. Tijdens de Volle Maan weerkaatst de Maan een maximum aan zonlicht. Dat is nu al voelbaar…. de aarde ademt in de winter in…
De Maancyclus gaat over de relatie Zon, Maan en Aarde
De Zon biedt ons immers bewustwording, de zon is eigenlijk een ster die energie uitzendt in de vorm van warmte en licht. Bij een volle maan staat in de dierenriem het teken wat tegenover de energie van die volle maan ligt het teken van de Zon. B.v. De volle maan staat op 3 januari 2026 in Kreeft en tegenover dat teken ligt de Steenbok – in de symboliek van de polaire tekens is dit een periode van bewustwording en evalueren.
De energie van een volle maan is rondom 3 januari het meest voelbaar, dit jaar dus in de periode van de heilige nachten, die duren tot 6 januari, het Epifaniefeest – bekijk het op dit werkstuk van Margareth W. Tarrant ©
Als je met je voeten op de Aarde staat en in de nacht omhoog kijkt, kun je een prachtige sterrentuin zien, als er tenminste niet teveel kunstlicht om je heen is. In die sterrentuin kun je met wat kennis de meest wonderlijke dierentuin zien. Dat zijn de sterrenbeelden. De verhalen die rondzingen over de sterrenbeelden zijn eigenlijk oeroude verhalen in een verfrissend nieuw jasje en ons wegwijs maken in de sterrenhemel, we noemen dat mythologische verhalen.
Het is opvallend dat veel sterrenbeelden dierennamen dragen, we spreken zelfs over de dierenriemtekens. Kennelijk ligt er een relatie met dieren die een denkbeeldige gordel of riem met de Aarde als middelpunt projecteert in de ruimte en zo de achtergrond vormt waar alle planeten lijken langs te gaan.
Dieren staan van oudsher symbool voor onze driften. Deze driften komen vooral tevoorschijn als we emoties van anderen met emoties beantwoorden. Wie zich laat meeslepen door je driften, verliest je menselijkheid.
Wie zich niet wil laten meeslepen doet er goed aan het onbehagen te benoemen voor zichzelf. Op te schrijven en er taal geven draagt er aan bij dat je vorm geeft aan je keuze voor zelfbehoud.
Niet alleen in contacten, maar ook in alles wat je leest en hoort is niets bedoeld om er ‘iets van te vinden’. Alleen als je mening gevraagd wordt kun je dit aangaan zonder er je oordeel bij te melden. Je maakt de opwaartse beweging door het ‘jouwe’ erin te ontdekken en er zelf iets van te leren.
Ook of misschien wel juist rondom volle maan en het tegenoverliggende teken kun je benutten als een zaadmoment. Wat wil er in jou aan verbindingen worden gemaakt op je weg naar bewustwording?
Bewaar dit kaartje of kijk elke volle maan even naar dit berichtje; het kan zo een vol jaar mee…. lees je ook even verder?
In oudere tijden werd gedacht dat de maan, verbonden met godinnen, een vrouwelijke energie biedt. Inmiddels weten we beter. De maan biedt ons een spiegel, die zeker in de eerste zeven jaar van ons leven, voor nabootsing zorgt, waardoor we leren te kruipen, staan, lopen en ook spreken. Zo komen we in beweging… Daarbij is taal allereerst je moederstaal die gaandeweg ons leven tot een grotere woordenschat aanzet.
Het zou goed zijn als je je voorneemt in het komende jaar wat of nog meer oefent te letten op je taal. Waarnemen en benoemen helpt je bij het overwinnen van de angst voor het spreken. Maar het tegenovergestelde komt ook veel voor, mensen die gemakkelijk teveel spreken. Het gaat ook hier om het vinden van de middenweg tussen slikken en botsen. Waarnemen en benoemen zijn de twee zijden van het geopende keelchakra, het vrouwelijke en het mannelijke.
Het innerlijk horen heeft hier alles mee te maken
Begin eens met het herkennen van de polariteiten. Als ‘voelen’ de hoofdfunctie is, is ‘denken’ de minst bewuste functie en omgekeerd. Ze staan tegenover elkaar en kunnen niet tegelijk aanwezig zijn. Zo leert ons het Jungiaanse gedachtengoed, zelf volg ik de methode die je kunt vinden in het menu van de website!
Als je met je denken je waarnemingen kunt pakken, die je door middel van je gevoel ontvangen hebt begint je weg naar meer bewustwording. Het is dus zinvol om je taal zo in te zetten dat je uiteindelijk het denken én voelen met elkaar gaat integreren. Dat komt al je relaties ten goede!
Als je je kunt vinden in de wijsheid dat Maan niet vrouwelijk is en Zon niet mannelijk of omgekeerd, afhankelijk van de traditie waarin je bent opgegroeid is het mogelijk je te verbinden met twee soorten liefde.
De twee soorten liefde waar we allemaal wél mee te maken hebben is een moederlijke- en een vaderlijke liefde. In woord en in daad heeft ieder voor zich al een duiding gevonden, in wat je verder leest nadert de sfeer van engelen als drager van je Hoger Zelf.
De vaderlijke én de moederlijke energie die we meekregen van onze ouders bieden ons de opmaat voor het ontwikkelen van deze twee aspecten van liefde.
Dikwijls merk ik dat we het troostende, het tedere van de moederlijke liefde meestal wel herkennen, het uitdagende van het vaderlijke die ons net dat zetje geeft naar wat we nodig hebben om moedig toch voorwaarts te gaan het leven in ligt vaak wat lastiger.
Kunnen we hier wat dichterbij komen?
Als de moederlijke liefde uit vooral troostend, zorgend en omhullend je goede en zwakke kanten neemt vanuit een aandacht voor je innerlijke belevingen kun je stellen dat de moederlijke liefde ook zonder woorden aanvoelt wat er in jou leeft. Zo is de moederlijke liefde in staat jouw pad in aanleg te ontwikkelen in het leren staat, lopen en spreken. Natuurlijk zul je je toch stoten en er aanstoot aannemen als jouw kracht van liefde niet in staat is dit zo te ontvangen.
De vaderlijke liefde is het oerbeeld van veiligheid. Beschermend, wat er aan bijdraagt dat je altijd op hem kan terugvallen. Het ondersteund je voornamelijk bij het verantwoordelijkheid nemen voor jezelf, je geliefden en voor de aarde. Zo ontdekken we als kind onze eigen kracht en komen we met beide benen op de grond. Hoe mooi is het als je dit als een schouderklopje kunt ontvangen – of je dit nu wel of niet nodig hebt.
Het zijn beelden die de mensheid al eeuwenlang in hun greep hebben. Tegenwoordig zien we meer in dat het een illusie is, weg van de realiteit. Toch blijven veel mensen hiernaar streven of naar verlangen….en wordt er in de grote hoeveelheid zelfhulpboeken naar verwezen.
Tegelijk kun je ook waarnemen dat we door slaan naar de andere kant. Soms zelfs naar gewelddadig gedrag – vanuit een eenzijdigheid of als een nieuw illusoir beeld: Vrijheid. Het mechanistische wereldbeeld gericht op het materiële verhoudt zich niet tot het leren en werken met je eigen levensloop, met lichaam-ziel en geest. Het aangaan van je angsten, verhardingen en je onvermogen krijgt zo geen begaanbare weg. Dat is wél wat biografiewerk beoogt. Zo biedt het houvast in chaotische tijden.
Het vinden van inzicht in de ontwikkeling van het ego (lager zelf) en het hoger zelf-ons hogere Ik leert je kijken tot voorbij de buitenkant. Je gaat anders kijken naar b.v. verslavingen en racisme….etc. en gaat inzien dat het allemaal voortkomt uit een systeem van overtuigingen (vooroordelen).
Terug naar de twee soorten liefde
De moederlijke- en vaderlijke liefde kunnen zo een gevoel van compassie in je oproepen naar je ouders, naar je eigen ouderrol en vooral ook naar je eigen kijk op je levensloop. Het bijzondere is, zo ontdek ik zelf keer op keer, dat het mij steunt in het zetten van stappen naar meer en meer een wereldburger te zijn.
Wereldburgerschap is een voorwaarde voor het aanbreken van de nieuwe tijd.
Voor wie schrijvende de pen volgt bij het biografisch onderzoeken van de eigen levensloop is het een eye opener om die momenten terug proberen te halen waarop je weg een andere wending kreeg dan je misschien zelf graag had gezien. Dat werkt helend verder en vooral krijg je door dat je levensloop niet gaat van a naar b, maar vele lagen (o.a. van denken, voelen en willen) heeft en cyclisch is.
Een stap verder is die momenten duiden vanuit je denken, voelen en willen. Je kunt hier 3 vellen voor nemen en je momenten omschrijven bij waar jij het vindt passen: https://wp.me/P2XSLz-3hS
Zijn die momenten waarop er een andere wending plaatsvond misschien momenten waarop de dirigent of regisseur van je leven (je hoger ik) ingreep?
Mooi om over te reflecteren nu we net over de drempel stappen en in de greep zijn van het winterseizoen. Probeer, soms met engelengeduld, het uit te houden met alle onbehagen van deze tijd en al de chaos die daaruit nog gaat voortkomen…..blijf vooral werken en leren met je eigen levensloop bij alles wat je raakt en zoek daarbij het gesprek….als houvast!
In compassie, Joke
© www.fluisteralsjeblieft.nl 2026
fluisteralsjeblieft 