Een wereldburger is een mens die vertrouwd is geraakt met verschillende werelden. Hoe zit dat dan het thuiskomen? Waar ben je thuis? Waar voel je je thuis? Is het idee dat je de hele wereld bereizen gaat om wereldburger te zijn. Waar staat dat woord eigenlijk voor: Wereldburger
In deze nieuwsbrief luisteren we naar wat dit in ons oproept en welke spreekwoorden erbij van toepassing zijn. Weet je welkom!
Het spreekwoord: zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens is misschien wel de meest veelzeggende zin die alle omvat. De klok die thuis tikt is misschien ook wel het hart wat in je eigen binnenste tikt. Er is dus een thuis, een huis wat je zelf mag inrichten. De vormgeving van het huis bouwen we op in de eerste 3x 7 jaar van ons leven. Ons lichaam krijgt door eigen procesvorming een mannelijk of vrouwelijke gestalte. Steeds meer worden daarmee ook de verschillen tussen man en vrouw (liever: tussen het mannelijke en het vrouwelijke) duidelijker. Later, op oudere leeftijd, kun je waarnemen dat mannen en vrouwen meer op elkaar gaan lijken. Soms zie je een oudere zitten en vraagt het wat van je aandacht om te zien of er een man of een vrouw zit. Wonderlijke processen zijn dat eigenlijk waarbij ik mij vaak afvraag of dit een relatie heeft met het ondergewaardeerd worden van het vrouwelijke in de mens? Hangt het gevoel van waardering af van je buitenkant of komt het gevoel van eigenwaarde van binnenuit? Kijk straks nog eens naar het vorige artikel over de temperamenten…..
Wat heeft dit te maken met het ‘een wereldburger’ zijn?
Gaandeweg dit schrijven (waar ik vaak meerdere dagen mee bezig ben) keek ik terug en ontdekte ik dat ik vaak geschreven heb over de Thuisplek. Zelfs op verschillende lagen is het bouwen van een huis langsgekomen. De Thuisplek is allereerst iets waar je je schoenen uittrekt en binnentrekt in je innerlijke heiligdom. Dat is vaak de plek waar je graag bent. Het vinden van je innerlijke heiligdom is als het bouwen van een huis (zoals kinderen hutten bouwen) waar je naar terug kunt op al je reizen als wereldburger. Het is dan min of meer verblijven in je eigen ademruimte die je ook creatief zichtbaar kunt maken.
Naast deze Thuisplek is er ook een ander Thuis. Hopelijk is het ook voor jou het huis waar je geboren bent en het landschap waarin dat geboortehuis staat of stond. Het is het landschap van je eerste indrukken en de wil ontwaakt om daar de allereerste voetstappen te zetten en de taal eigen te maken. Je leerde daar spreken maar vaak niet oordeelloos luisteren.
Je actief openstellen voor de ander is een mooi streven die de vaardigheden of de kunst van het luisteren openen kan. Toch zie ik steeds vaker hoe de meest fundamentele menselijke behoefte, de behoefte om te begrijpen en begrepen te worden niet tot luisteren leidt en tot dialoog.
Reis in je gedachten eens terug naar je geboorteplaats, welke geschiedenis brengt dat met zich mee. Woonde daar naast je ouders, je grootouders en welke school ging je bezoeken. Gaf je dat een gevoel waar het klokje thuis tikt?
Je geboorteplaats blijkt heel vaak van grotere betekenis te zijn dan gedacht wordt. Vergeet niet ook het landschap daarbij mee te nemen. Woonde je bij de zee of bij de heidevelden, woonde je op zandgrond of kleigrond en wat kreeg je mee over de natuur.
In het biografisch onderzoek werk ik graag met de indeling van de seizoenen. In een ritme van drie fasen van elk 3×7 jaar kom je steeds duidelijker je levensthema op het spoor en valt weg wat niet meer nodig is.
Gaandeweg leer je ook wonen in je eigen naam Is je naam ook verbonden met waar je je in thuis voelt? Staat je naam in lijn van tradities of is je naam pure poëzie? Welk spreekwoord past hier – What’s in a name?
In het verkennen van de woorden huis en thuis zijn we nog niet aanbeland bij het een wereldburger zijn. Het citaat wat in het boek van Geert Mak over de levens van Jan Six staat is een citaat uit het werk van Wislawa Szymborska: Er is geen leven dat nooit, Al was het maar voor een ogenblik Onsterfelijk is geweest. Is dat het wereldburger zijn wat we zoeken. Wat zou ze bedoelen?
Waar ze volgens mij op doelt is dat ons IK met al haar geestelijke omhullingen niet aan tijd en plaats gebonden is. Dat blijft. Wat blijft is ons IK, onze individualiteit, die is onsterfelijk
Daarmee staat vast dat we allemaal een wereldburger kunnen worden als je ervan uitgaat dat er één wereld is met een zichtbaar én een onzichtbaar rijk. De twee rijken doordringen elkaar.
Over dat IK heb ik minder vaak geschreven. Daar taal aangeven is niet gemakkelijk. Mischien mag het zo: ‘er is niemand die tegen een ander ‘IK’ kan zeggen. Voor jou ben ik een jij, en zelf ben ik een jij voor jou.
Daarom hou ik zo van de seizoenentaal. Het IK als kroon van de menselijke natuur heb je met niemand anders gemeenschappelijk.
Levenskrachten zien we als we kijken naar b.v. een tulp. De tulp is een prachtige bloem waarbij je de omhulling, de ovale vorm, goed kunt waarnemen als de bladeren uit de bol komen. Als je dichterbij kijkt en het hart van de tulp mag zien zie je nog beter welke krachtenvelden er werkzaam zijn. Planten, mensen en dieren bezitten etherkrachten. Het etherlichaam doordringt het fysiek lichaam en geeft vorm en leven aan de materie. Iets van deze kennis ligt besloten in de vierheid die al sinds de school van Pythagoras zo genoemd wordt. Uit de school van Pythagoras stamt dus onze kijk op de vierheid: fysiek lichaam, etherisch lichaam, astraal lichaam en Ik.
Het leven op aarde is onze leerschool
Als we wat dieper inzoomen op het woord huis en thuis is er bezien vanuit het IK een land waarmee we allemaal verbonden zijn. Dat wordt het ‘Thuisland’ genoemd, de wereld waar we vandaan komen en onherroepelijk weer naartoe gaan.
Het schrijven van je levensverhaal is van belang om de aardse wetmatigheden te leren kennen. Deze wetmatigheden steunen ons bij het leren zien van de geestelijke wetmatigheden. Zo kun je je eigen lantaarn zijn, je beschikt over het licht dat je zelf uitstraalt. Dat is het geschenk van bewustwording.
Tegelijk zijn we niet zo vertrouwd met het Thuisland, de wereld van de gestorvenen, is allang geen fundament meer voor een ‘wederzijds contact’. Onze dierbaren zijn, zeker voor degenen die leven met het fysieke (materiële) van kijken naar de hemel, zonder het besef dat die hemel om ons heen is.
Elk huisje heeft zijn kruisje
Wie zich graag richt op voorspellingen mag nu begrijpen dat het voorspellen van de toekomst onmogelijk is. Het is jouw keuze of jij je verleden bepalend laat zijn voor jouw toekomst.
Gnothi Seauton, ken u zelf is al een oude uitspraak, het werd op een vernieuwende wijze voor de allereerste keer op aarde neergezet in de gang naar- op – en van Golgotha. Het kanaal voor dat bewustzijn noemen we de christusenergie.
In mijn optiek leggen we op aarde de kiem voor ontmoetingen na de dood, maar ook andersom; dat is wat Liefde kan en doet. Liefde en Licht vallen op aarde uiteen, ze zijn eigenlijk één.
Het biografische traject naar meer bewustwording is ook jouw geschenk aan de gestorvenen. Andersom kunnen zij zo wegwijzers zijn en informatie beiden wat enkel en alleen in je eigen ziel gehoord en beluisterd kan worden. Dat is vaak in de nacht overigens of bij het ontwaken. Op die momenten staan we niet zo in contact met onze ijdelheden en het idee dat we het allemaal zelf verzinnen.
De taal van het hart die van ziel tot ziel kan klinken is een oefenweg. Het vergt veel geduld om thuis te geraken in een taal die werkelijk uit het gevoel, uit het hart ontspringt. Hoe dieper je het Ken jezelf bent ingegaan hoe bewuster je meekrijgt uit welke bron je antwoorden zich aanbieden, vanzelf op vragen die je misschien al veel langer geleden gesteld hebt.
Het is een actieve daad van je wilskracht om samen met het denken en voelen aanwezig te zijn om de intuïtieve bron van het Weten, het innerlijke ge-weten, te h*erkennen.
Deze krachten werken samen, niet alleen in de binnenwereld, ook in de buitenwereld.
Oost west, thuis best
Samenvatting: Wanneer we een huis bouwen, moet er eerst een idee zijn, een plan. Dan is er de architect die het idee uitwerkt. Er moet een locatie worden gezocht, waarna de grond bouwrijp moet worden gemaakt. Er moeten bouwmaterialen komen. Er moet volgens het plan stap voor stap gebouwd worden en bij elke fase zijn verschillende mensen betrokken, elk met zijn eigen specialiteit. Pas als het huis klaar is, zie je wat al die inspanning heeft opgeleverd. Op een vergelijkbare manier is de mens ‘gebouwd’ door geestwezens uit de geestwereld. Elk geestwezen heeft daarbij zijn eigen ‘specialiteit’ ingezet.
© Joke – fluisteralsjeblieft.nl
Een naamsoefening:
fluisteralsjeblieft 