Goede mensen, een berichtje voor jou met je abonnement dat er weer een nieuw artikel op de website is gezet. Wandel naar jezelf en gun jezelf een moment van reflectie en inspiratie. Even een pas op de plaats, een moment van bezinning op schoonheid in een wereld waar lelijkheid de menselijke maat lijkt te bepalen.
Wat is de menselijke maat?
De menselijke maat is een verwijzing naar de lengtematen en verhoudingen van lichaamsdelen. De tekening van de Vitruvius man of mens is er de verbeelding van en biedt een omschrijving van de menselijke maatverhoudingen. Het zou goed kunnen dat je deze verbeelding kent. We zien een mens met uitgestrekte armen en benen die op de rug ligt, waarbij het middelpunt van de cirkel precies op de navel gelokaliseerd wordt. De navel is nog steeds het exacte middelpunt van het menselijke lichaam.
De proportieleer is de kern van dit sprookje, een afspiegeling van een ideale wereld die zowel in kunst als in architectuur gebruikt wordt. Bouwkunde dus, ook ons lichaam is opgebouwd…..
Voor Vitruvius was de mens de basis van de tempelbouw.
Al eerder, sinds Pythagoras, waren getalsverhoudingen onlosmakelijk verbonden aan de kosmos. Het ordelijke geheel zoals de werkelijkheid van Pythagoras die waarnam noemde hij ‘de harmonie der sferen’. Hij nam de werkelijkheid waar als muziek en zocht naar een harmonische samenklank van tonen en trappen van de toonladder. Dit is geen trillingsgetal, het gaat over de snaren die klanken voortbrengen. De snaartheorie of de kwantum zwaartekracht.
De kosmos woont immers ook in elk mens.
In onze biografie staan we onder invloed van maan, mercurius, venus, de zon, mars, jupiter, saturnus in een ritme van zeven jaar. Ze bieden ons de mogelijkheid bevrijd door het verleden naar de toekomst te gaan. (Zilver, kwikzilver, koper, goud, ijzer, tin en lood: de zeven planeetmetalen)
We mogen meebewegen, zo komt de aanleg uit het kosmische bestaan in de vorm die je in daden mag omzetten in dienst van je zelfverwerkelijking.
Voortbordurend op het vorige artikel kun je zeggen dat het IK zo intenties meebrengt uit de tijd voorafgaand aan de geboorte. Het is de toon die de muziek maakt zo leren getalsverhoudingen. Sta hier eens bij stil, wat een kansen worden ons geboden!
In dit hele klankenspel maken we ons gaandeweg los van het gezin van oorsprong, je ouders etc. Terugkijkende in je stamboom en luisterend naar familieverhalen krijgt zo het individualiseringsproces meer en meer gestalte door de ervaringen en verschillen van man en vrouw.
Verleden, heden en toekomst staan in voortdurende verbinding met elkaar, toch blijkt de menselijke maat in getalsverhoudingen de bouwkunst van ons lichaam een constante die we maar al te vaak projecteren op de architectuur. Je droomhuis, je droom lichaam, je droomleven zijn projecties waarin je verstrikt kunt geraken. Illusies!
Kunst kan verbindend werken als je begrijpt wat je waarneemt. In relatie tot het voorgaande wil ik je graag iets vertellen over ‘de geboorte van Venus’. Het schilderij is de naam die gegeven is aan een werk van Botticelli. Sandro Botticelli leefde ongeveer van 1445 tot 1510 in Italië. Hij trad toe tot het genootschap van Florentijnse schilders en is inmiddels een van de meest gewaardeerde kunstenaars van Italië.
De menselijke maat is in deze tijd vooral te vinden in uitingen van goed of fout. Stel je voor dat je deze woorden gaat vervangen en meer in verwondering en schoonheid gaat waarnemen.
Dan is het schilderij ‘de geboorte van Venus’ van een grote schoonheid. Het is opgebouwd en ook een soort hommage aan de verhoudingen zoals ik beschreven heb en zo een inspiratiebron voor bouw- en schilderkunst sinds oude tijden. De verhoudingen zijn overal in de natuur terug te vinden.
Dit is het schilderij van Botticelli.
Allereerst wijs ik je Hora aan. Hora(e) is de godin die symbool staat voor de aardse tijd in uren, dagen en seizoenen. Ze draagt een mantel vol bloemmotieven en draagt ook een bloemetjesjurk. Het is alsof zij Venus, die op de schelp staat, met een mantel der liefde wil omhullen.
De schelp waarop Venus staat is een Jakobsmantel. Deze schelp is een Pelgrimsschelp en verwijst naar Jacobus de Meerdere uit de binnenkring van de leerlingen.
De blazende wind is de windgod Zephyr, de westenwind. Het westen verwijst naar transformatie vandaar misschien dat de windgod een jonge vrouw draagt en zij samen roze rozen in de lucht laten dwarrelen. Is het een wilde roos?
In de mythologie is Venus de godin van de rozen. De grondvorm van een roos is een vijfster. Botticelli heeft met dit kunstwerk het getal vijf op verschillende manieren willen benadrukken…
Het is niet ondenkbaar dat Botticelli niet Venus, maar Aphrodite in de vorm bracht. Dat is dit beroemde schilderij van Sandro Botticelli het verhaal zoals de mythe verteld Aphrodite die op haar schelp in het schuim van de zee in Cyprus aan land komt.
Opvallend is dat vrijwel niets op dit schilderij met beiden benen op de grond staan. Het lijkt alsof ze zweven, een verwijzing naar illusies en dus de aansporing om onze wilskracht te vergroten en de menselijke maat in al je contacten meer in je aandachtsveld te brengen?
Inlevingsvermogen en begrijpen is ook wat je met dit schilderij kunt oefenen. Kijk eens naar die dwarrelende rozen, welke rozen zullen het zijn. Is het een wilde roos….die verwijst naar de vijfster?
In het beleven van toon en harmonie wordt in eerste instantie het zielegebied van de mens aangesproken, een ontwaakt gevoelsleven is meestal dromerig van aard. De Venuskunst draagt een bijzondere geschiedenis en een aanrader om je daar in te gaan verdiepen. Dan ontdek je dat Aphrodite overgaat in de christelijke Maria. Bij uitstek een inspirerend voorbeeld voor de mens van nu die iets over de Geest(kracht) wil begrijpen.
Terug naar het schilderij van Sandro Botticelli:
We zien hoe de godin Hora een mantel aanreikt die toekomst heeft. De toekomst die rozen ziet dwarrelen in schoonheid en menselijke liefde die zich uit bij mensen die in beweging komen met inlevingsvermogen en aandachtig luisteren.
Dat is ook de betekenis van bewustzijn. Zijn. Verbonden Zijn. Een toon, een klank een samenklank in de vorm gebracht door mensen die zichzelf afzonderlijk ervaren om de eigen organen tot volle wasdom te laten rijpen.
Bewustzijn is zijn, verbonden zijn en ontdekken dat je meer bent dan het verhaal dat je over jezelf verteld. Verhalen over je lichaam, je gedachten over je woning, je positie of je levensgeschiedenis – vaak verhalen die draaien om de eigen heilige wond waar weinig creativiteit in gevonden wordt.
Als we beseffen dat we in potentie van goddelijke oorsprong zijn, in wezen scheppend zijn, dan kunnen we kracht ontwikkelen vanuit het besef dat alles met alles verbonden blijkt te zijn. Dat is de toon die de muziek maakt en je aangereikt wordt door de godin Hora(e). Zij omhult je en reikt je een mantel aan opdat er meer en meer een gevoel voor de cirkel ontstaan kan.
Alles blijkt met alles verbonden
